III RN 47/01

PostanowienieSąd administracyjny2002-03-22

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rewizja nadzwyczajna od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego została wniesiona w ustawowym terminie, jeśli odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej?
Ratio decidendi
Rewizja nadzwyczajna została wniesiona z naruszeniem sześciomiesięcznego terminu. Zgodnie z przepisami, jeśli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma procesowe doręcza się jego pełnomocnikowi. Termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej należy liczyć od daty doręczenia orzeczenia pełnomocnikowi, a nie stronie osobiście.
Stan faktyczny
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wniósł rewizję nadzwyczajną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2000 r., który oddalił skargę Zdzisława W. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 2 lipca 1999 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995 r. Rewizja nadzwyczajna została wniesiona w dniu 12 marca 2001 r. Strona skarżąca ustanowiła w postępowaniu przed NSA pełnomocnika - adwokata.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono rewizję nadzwyczajną.

Pełny tekst orzeczenia

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 marca 2002 r. sprawy ze skargi Zdzisława W. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 2 lipca 1999 r. (...) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995 r., na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2000 r. (...) postanowił - odrzucić rewizję nadzwyczajną. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego pismem z dnia 12 marca 2001 r. wniósł rewizję nadzwyczajną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2000 r. (...) oddalającego skargę Zdzisława W. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 2 lipca 1999 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995 rok, przy czym w uzasadnieniu petitum rewizji nadzwyczajnej znalazło się stwierdzenie, że odpis zaskarżonego wyroku wraz z uzasadnieniem "został doręczony skarżącemu w dniu 11 września 2000 r.". Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 43 poz. 189 ze zm./, rewizja nadzwyczajna może zostać wniesiona w terminie sześciomiesięcznym od dnia doręczenia prawomocnego orzeczenia. Równocześnie art. 40 par. 2 Kpa w związku z art. 59 ustawy o NSA stanowi, że jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, to pisma procesowe doręcza się jej pełnomocnikowi. W rozpoznawanej sprawie zaskarżony rewizją nadzwyczajną odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2000 r. (...) został doręczony wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi skarżącego Zdzisława W. - adwokatowi Mirosławowi P. w dniu 4 września 2000 r. (...). Wprawdzie w rewizji nadzwyczajnej podniesiono, że odpis tego wyrok wraz z uzasadnieniem został również doręczony stronie i miało to miejsce w dniu 11 września 2001 r., jednakże - w świetle obowiązujących przepisów prawnych - nie mogło to mieć znaczenia dla sposobu liczenia sześciomiesięcznego terminu do wniesienia rewizji nadzwyczajnej w rozpoznawanej sprawie, skoro strona ustanowiła w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnika. Stąd sześciomiesięczny termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej od powyższego wyroku należało liczyć począwszy od dnia 5 września 2000 r. i upływał on w dniu 4 marca 2001 r. Tymczasem rewizja nadzwyczajna Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego od powyższego wyroku wpłynęła w dniu 12 marca 2001 r., a więc z naruszeniem sześciomiesięcznego terminu do jej wniesienia. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 393[8] par. 1 w związku z art. 393[5] Kpc oraz art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło