III RN 7/96
WyrokSąd administracyjny1996-10-18
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja administracyjna podpisana przez zastępcę kierownika urzędu, który nie posiadał imiennego upoważnienia do jej podpisania, jest wadliwa?Ratio decidendi
Decyzja administracyjna podpisana przez zastępcę kierownika urzędu, który posiadał podstawy regulaminowe do podpisywania decyzji, nie jest wadliwa, nawet jeśli nie posiadał on imiennego upoważnienia do jej podpisania. Obowiązkiem obywateli nie jest każdorazowa weryfikacja upoważnień osób podpisujących decyzje, lecz należy kierować się zasadą zaufania do organu i jego pracowników.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Izby Skarbowej w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1992 r. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w Lublinie wydał wyrok z dnia 17 stycznia 1996 r. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wniósł rewizję nadzwyczajną od tego wyroku.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok NSA i przekazał sprawę NSA OZ w Lublinie do ponownego rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Izby Skarbowej (...) w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1992 r. na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 17 stycznia 1996 r. SA/Lu 13/95
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje NSA OZ w Lublinie do ponownego rozpoznania.
W istocie rzeczy bowiem stanowisko takie prowadzi do absurdalnej konsekwencji ogólnej, a mianowicie - iż to obowiązkiem obywateli jest każdorazowa weryfikacja i sprawdzanie, czy osoba podpisująca decyzję, nawet jeśli jest pracownikiem właściwego urzędu, więcej nawet - zastępcą kierownika tego urzędu, miała każdorazowo konkretne upoważnienie do podpisywania decyzji.
Byłoby to sprzeczne z fundamentalną zasadą wyrażoną w przepisie art. 8 Kpa.
Dlatego też zawarto w kodeksie postępowania administracyjnego przepis art. 268a zaś Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 lutego 1988 r. SA/Wr 840/87 /nie publikowany/ przyjął, iż jeśli istnieją podstawy regulaminowe do podpisywania decyzji przez inne osoby poza kierownikiem urzędu, to decyzja taka nie będzie wadliwa.
Poglądy te należy podzielić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło