K 4/96
PostanowienieSąd administracyjny1997-10-15
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zmiana zakwestionowanego przepisu prawa przez późniejszą ustawę powoduje umorzenie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym?Ratio decidendi
Postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie aktu normatywnego podlega umorzeniu, jeżeli przed wydaniem orzeczenia akt ten utracił moc obowiązującą. Utrata mocy obowiązującej może nastąpić również w wyniku zmiany treści przepisu, jeśli nowelizacja sprawia, że uchylony przepis nie może być stosowany w żadnej sytuacji, co jest równoznaczne z jego utratą mocy obowiązującej.Stan faktyczny
Trybunał Konstytucyjny rozpatrywał wniosek dotyczący przepisów ustawy Prawo budowlane. W trakcie postępowania, ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. zmieniła zakwestionowane przepisy. W związku z tym, Trybunał rozważał, czy zmiana ta skutkuje utratą mocy obowiązującej przepisu i koniecznością umorzenia postępowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym.Pełny tekst orzeczenia
Trybunał Konstytucyjny postanowił: umorzyć postępowanie w sprawie na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym /t.j. Dz.U. 1991 nr 109 poz. 470 ze zm./.
1. Ustawą z dnia 22 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy: Prawo budowlane, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych ustaw /Dz.U. nr 111 poz. 726/ zmienione zostały zakwestionowane we wniosku przepisy ustawy: Prawo budowlane.
Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym utrata mocy obowiązującego aktu normatywnego przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny powoduje umorzenie postępowania w sprawie takiego aktu. Zmiana treści poddawanego kontroli przepisu wówczas uznana być może za "utratę mocy obowiązującej aktu normatywnego" jeżeli treść normy derogującej lub przejściowej albo treść normy zmieniającej pozwala jednoznacznie stwierdzić, że przepis nie może być w ogóle stosowany /W 5/94 - OTK 1994 cz. II poz. 44/. Oznacza to, jak stwierdził Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu U 4/95 /OTK 1995 cz. II poz. 27/, że zmiana treści zaskarżonego przepisu jest równoznaczna z utratą mocy obowiązującej tego przepisu wówczas, gdy w wyniku nowelizacji nie jest możliwe zastosowanie uchylonego przepisu do jakiejkolwiek sytuacji z przeszłości, teraźniejszości lub przyszłości. Powołana wyżej nowela warunki te spełnia.
Zaskarżone przepisy art. 85 ust. 5 i 6 ustawy: Prawo budowlane upoważniały organy administracji centralnej do określenia organów nadzoru specjalistycznego budowlanego. Nowa regulacja, zawarta w art. 85a ustawy nowelizującej określa wprost w ustawie terenowe organy specjalistycznego nadzoru budowlanego, co jest zgodne z mającym umocowanie konstytucyjne postulatem, aby kompetencje organów administracji realizujących władztwo państwowe /publiczne/ określane były w drodze ustawy.
Z uwagi na to, iż zmieniona ustawa uchyliła poprzednie upoważnienie a nowe brzmienie ustawy nie zawiera nowego upoważnienia dla uregulowania tych spraw w drodze rozporządzenia ministra, akt wykonawczy, jakim jest rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 1 sierpnia 1995 r. w sprawie określenia terenowych organów specjalistycznego nadzoru budowlanego, ich organizacji oraz szczegółowego zakresu działania z dniem wejścia w życie ustawy przestanie obowiązywać z mocy samego prawa - w myśl powszechnie uznanych zasad legislacji, a w szczególności zasady ujętej w par. 23 uchwały Rady Ministrów Nr 147 z dnia 5 listopada 1991 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej /M.P. nr 44 poz. 310/.
W tym stanie rzeczy postępowanie w sprawie należało umorzyć na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym /t.j. Dz.U. 1991 nr 109 poz. 470 ze zm./.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło