U 10/94

PostanowienieSąd administracyjny1995-03-20

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Trybunał Konstytucyjny może badać zgodność z Konstytucją rozporządzenia Ministra Finansów, które wskazuje imiennie określonego adresata i precyzuje przyznaną mu kwotę i rodzaj obligacji, a przyznanie obligacji stanowi akt jednorazowy?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny pozostawił wniosek bez dalszego biegu, ponieważ zakwestionowane przepisy rozporządzenia Ministra Finansów, mimo formy rozporządzenia, nie miały charakteru normatywnego. Wskazywały imiennie określonego adresata (Bank Gospodarki Żywnościowej) i określały jednorazowy akt przyznania obligacji, co wykluczało możliwość kontroli przez Trybunał na podstawie art. 33a przepisów konstytucyjnych.
Stan faktyczny
Wniosek Prezesa Najwyższej Izby Kontroli dotyczył zbadania zgodności z Konstytucją rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie określenia banków, którym przekazane zostaną obligacje skarbowe. Zakwestionowane przepisy wskazywały na imiennie określonego adresata – Bank Gospodarki Żywnościowej – oraz precyzowały przyznaną mu kwotę i rodzaj obligacji. Trybunał Konstytucyjny uznał, że przyznanie obligacji stanowiło akt jednorazowy, który po spełnieniu wygasa samoistnie.
Rozstrzygnięcie
Pozostawiono wniosek bez dalszego biegu.

Pełny tekst orzeczenia

Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu sprawy z wniosku Prezesa Najwyższej Izby Kontroli o stwierdzenie zgodności: - par. 2 ust. 1 pkt 9 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 lipca 1993 r. w sprawie określenia banków, którym przekazane zostaną obligacje skarbowe, oraz podziału kwoty przeznaczonej w ustawie budżetowej na zwiększenie funduszy własnych i rezerw banków /Dz.U. nr 69 poz. 332; zm. Dz.U. 1993 nr 126 poz. 578, nr 133 poz. 643/, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 1993 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie określenia banków, którym przekazane zostaną obligacje skarbowe, oraz podziału kwoty przeznaczonej w ustawie budżetowej na zwiększenie funduszy własnych i rezerw banków /Dz.U. nr 133 poz. 643/ - z art. 52 i 54 ustawy z dnia 3 lutego 1993 r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 18 poz. 82/ postanawia: pozostawić wniosek bez dalszego biegu. W kwestionowanym rozporządzeniu Minister Finansów postanowił przekazać Bankowi Gospodarki Żywnościowej obligacje restrukturyzacyjne. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że zakwestionowane przepisy wskazują na imiennie określonego adresata /Bank Gospodarki Żywnościowej/ oraz precyzują przyznaną mu kwotę i rodzaj obligacji. Przyznanie obligacji stanowi akt jednorazowy, który po spełnieniu nie wymaga uchylenia i wygasa w sposób samoistny. Powyższe cechy nie pozwalają zaliczyć zakwestionowanych przepisów do kategorii aktów normatywnych pomimo, że przybrały formę rozporządzenia. Ponieważ zgodnie z art. 33a przepisów konstytucyjnych Trybunał Konstytucyjny może badać jedynie ustawy i inne akty normatywne, nie można sprawie nadać dalszego biegu. W tej sytuacji zbędne stało się merytoryczne rozpatrywanie sprawy, jakkolwiek może ona wywoływać od tej strony wątpliwości. Nie podlega to jednak, z przytoczonych wyżej przyczyn, kontroli Trybunału Konstytucyjnego. Ewentualną kontrolę może tu przeprowadzić Rada Ministrów na podstawie art. 56 ust. 4 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło