U 9/92

Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o stwierdzenie niezgodności par. 6 ust. 1 pkt 4 i par. 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 kwietnia 1989 r. w sprawie zasiłków rodzinnych i pielęgnacyjnych /Dz.U. nr 23 poz. 125 ze zm./ w brzmieniu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 19 maja 1992 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zasiłków rodzinnych i pielęgnacyjnych /Dz.U. nr 43 poz. 190/ - z art. 1 i art. 70 ust. 2 pkt 1 Konstytucji RP postanowił: umorzyć postępowanie. Granica wyznaczenia prawa do zasiłku rodzinnego uległa zmianie w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1990 r. /Dz.U. nr 2 poz. 13/, w którym zamiast najniższego wynagrodzenia przyjęto za kryterium najniższą emeryturę. Natomiast rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 19 maja 1992 r., zmieniając par. 6 ust. 1 pkt 4 i par. 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 kwietnia 1989 r. w sprawie zasiłków rodzinnych i pielęgnacyjnych /Dz.U. nr 23 poz. 125/ w brzmieniu rozporządzenia z dnia 8 stycznia 1990 r. /Dz.U. nr 2 poz. 13/ przyjęło, że zasiłek rodzinny nie przysługuje na dziecko lub na małżonka jeśli osiągane przez nich dochody przekraczają 50 procent najniższej emerytury. Zdaniem Rzecznika Praw Obywatelskich znaczne obniżenie granicy, wyłączające prawo do zasiłku rodzinnego powoduje, że spora grupa obywateli musiała odczuć spadek jednego z podstawowych środków utrzymania poniżej ustawowo zastrzeżonej granicy ubóstwa. Nie da to się pogodzić z treścią art. 1 Konstytucji RP zawierającego formułę państwa prawnego a nadto z art. 70 ust. 2 pkt 1 Konstytucji, który zakłada rozwój ubezpieczenia społecznego, a nie jego regres. W dniu 18 sierpnia 1992 r. Minister Pracy i Polityki Socjalnej wydał rozporządzenie w sprawie zasiłków rodzinnych i pielęgnacyjnych /Dz.U. nr 64 poz. 325/. W rozporządzeniu tym kwestionowane przez Rzecznika Praw Obywatelskich przepisy uległy zmianie w sensie przywrócenia granicy wyłączającej prawa do zasiłku rodzinnego do wysokości najniższej emerytury. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny (...) umorzył postępowanie.