W 7/93

Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu (...) wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./ w związku z art. 27 tej ustawy, a w szczególności czy osoby wymienione w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. nie pozbawione uprawnień z przyczyn określonych w art. 25 ust. 2 tej ustawy - zachowują uprawnienia kombatanckie uzyskane na podstawie dotychczasowych przepisów, również po dniu 31 grudnia 1993 r. przewidzianym w art. 27 ustawy, jako data utraty mocy obowiązującej legitymacji /zaświadczeń/ stwierdzających takie uprawnienie, wydanych w oparciu o dotychczasowe przepisy postanowił umorzyć postępowanie. W dniu 3 grudnia 1993 r. Sejm dokonał zmiany ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego przez wykreślenie w art. 27 tej ustawy wyrazów "jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 1991 r."/Dz.U. nr 134 poz. 645/. Przepis ten wszedł w życie 31 grudnia 1993 r. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że przepis art. 27 obowiązujący do dnia 31 grudnia 1993 r. ze względu na jego treść nie mógł wywołać skutków prawnych, w stosunku do osób, które nabyły poprzednio uprawnienia kombatanckie. Wobec tego na skutek nowelizacji przepisu art. 27 została usunięta wątpliwość stanowiąca podstawę wniosku o ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni art. 25 ust. 1 w związku z art. 27 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i dlatego postępowanie w sprawie należało umorzyć.