I SA/Bk 1/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 7 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za zatrudnionych pracowników jak również na ubezpieczenie własne za okres od września 1999 r. do stycznia 2002 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. S. wywiódł skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 października 2017 r., zaś skarga wywiedziona do Sądu (nadana w urzędzie pocztowym za pośrednictwem organu odwoławczego) w dniu 30 listopada 2017 r. W odpowiedzi na skargę, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. (dalej: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona w dniu 30 października 2017 r. Stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi dobiegł końca z upływem 29 listopada 2017 r. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym 30 listopada 2017 r. (k. 5 akt), a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Dodatkowo wskazać należy, że pełnomocnik Skarżącego – D. S., mimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi – jej podpisania i dołączenia pełnomocnictwa lub odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącego, nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi (k. 11-13 akt). W konsekwencji skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu - art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Dodatkowo nie usunięcie braków formalnych skargi stanowi samodzielną przesłankę do jej odrzucenia – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.