I SA/Bk 1/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Sędziowie sędzia WSA Marcin Kojło, sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "B." w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 14 listopada 2024 r. nr 408.141/G-2/XV/24 w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za czerwiec 2024 r. oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z 14 listopada 2024 r. nr 408.141/G-2/XV/24 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku (dalej powoływane jako: "Kolegium", "organ odwoławczy") utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Białegostoku (dalej powoływany jako: "Prezydent Miasta", "organ I instancji") z dnia 13 września 2024 r. znak: BGO-III.3137.48.2024 określającą wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc czerwiec 2024 w łącznej kwocie 83.912,80 zł, w którym nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych – wydaną względem Spółdzielni Mieszkaniowej "B." (dalej powoływana jako: "skarżąca", "Spółdzielnia"). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że dla nałożenia opłaty nie jest konieczne wykazanie notorycznego mieszania odpadów. Bez znaczenia jest również, czy mieszanie odpadów miało charakter ciągły, czy też było incydentalne. Kolegium zauważyło też, że podwyższona opłata w odniesieniu do nieruchomości zamieszkałych nie ma charakteru stałego. Określana jest za miesiąc, w którym stwierdzono nieselektywną zbiórkę odpadów. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wykazanie choćby jednego przypadku nieprzestrzegania przyjętej zasady segregacji odpadów pociąga za sobą obowiązek nałożenia na podmiot zainteresowany opłaty w stawce właściwej dla nieselektywnego zbierania odpadów. Kolegium stwierdziło, że kluczowy dowód w sprawie stanowi "Protokół potwierdzenia niedopełniania obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych" z dnia 25 czerwca 2024 r. oraz załączone do materiału dowodowego zdjęcia wskazujące że: (-) na nieruchomości przy ul. [...] w pojemniku na odpady niesegregowane (zmieszane) znajdowały się odpady z metali i tworzyw sztucznych, papieru i szkła; (-) na nieruchomości przy ul. [...] w pojemniku na odpady niesegregowane (zmieszane) znajdowały się odpady z metali i tworzyw sztucznych oraz odpady zielone, (-) na nieruchomości przy ul. [...] w pojemniku na odpady niesegregowane (zmieszane) znajdowały się odpady z metali i tworzyw sztucznych, (-) na nieruchomości przy ul. [...] w pojemniku na odpady zielone znajdowały się odpady z tworzyw sztucznych oraz papier, (-) na nieruchomości przy ul. [...] w pojemniku na odpady niesegregowane (zmieszane) znajdowały się odpady z papieru oraz metali i tworzyw sztucznych oraz papier. Organ odwoławczy ocenił, że same zdjęcia nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, że brak segregacji nastąpił w pojemnikach, w których na terenie Spółdzielni Mieszkaniowej gromadzone są odpady, ale zgromadzony materiał dowodowy należy rozpatrywać całościowo (w połączeniu z częścią zdjęciową i opisową). Zdaniem Kolegium niewątpliwie w protokole z dnia 25 czerwca 2024 r. pracownicy firmy wywozowej potwierdzili niedopełnienie obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych dla nieruchomości zlokalizowanych przy ul. [...] w Białymstoku. Przy zdjęciach znajdują się ich opisy, wskazujące na miejsce położenia altany śmietnikowej. W ocenie organu odwoławczego przyjęcie interpretacji, zgodnie z którą ze zdjęć każdorazowo powinno wynikać, w jakim miejscu zlokalizowane są pojemniki, w których nastąpił brak segregacji, jest nieracjonalne. Często bowiem altany śmietnikowe znajdują się w znacznym oddaleniu od budynków mieszkalnych, na których znajduje się adres nieruchomości. Żaden przepis nie wymaga tego, by pracownik firmy wywozowej był zmuszony do samodzielnego przestawienia pojemnika tak, by móc sfotografować pojemnik wraz z adresem nieruchomości - zresztą nawet wówczas można byłoby mu zarzucić, że pojemnik przetransportowany został z innego miejsca. W ocenie Kolegium analiza całokształtu zgormadzonego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że brak segregacji odpadów nastąpił pod adresem, który opisany został w protokole z dnia 25 czerwca 2024 r., a zdjęcia stanowią załącznik do protokołu, w ten sposób wykazano brak segregacji odpadów. Zauważono, że warunkiem wszczęcia przez organ (wójta, burmistrza lub prezydenta miasta) postępowania na podstawie art. 6ka ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2024 r. poz. 399, dalej jako: u.c.p.g.), a następnie wydania decyzji, o której mowa w art. 6ka ust. 3 u.c.p.g. jest m.in. powiadomienie przez podmiot dokonujący odbioru odpadów komunalnych właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Stwierdzono, że informacja o braku segregacji odpadów wysłana została na adres mailowy wynikający ze złożonej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami. Nieuzasadnione są więc zarzuty o braku powiadomienia o stwierdzeniu nieprawidłowości w segregacji odpadów. Nieuzasadnione są też, zdaniem organu odwoławczego, zarzuty skarżącej odnoszące się do tego, że to osoby trzecie podrzuciły odpady do pojemników. Skarżący błędnie przyjmuje, że: "W orzecznictwie już ugruntowano rozumienie tych przepisów w taki sposób, że inną jest sytuacją, gdy w pojedynczym gospodarstwie domowym zostanie stwierdzone niedopełnienie obowiązku selektywnej zbiórki odpadów, gdyż nie istnieją wtedy właściwie żadne obiektywne przeszkody w stwierdzeniu, komu można przypisać winę w danej sytuacji, a jeszcze inną jest sytuacja podmiotów wieloosobowych, takich jak spółdzielnie mieszkaniowe, zajmujące się zarządzaniem wieloma nieruchomościami, zamieszkiwanymi przez kilka tysięcy osób, gdzie pojemniki na odpady są wystawione w miejscu powszechnie dostępnym, ustalenie, że miało miejsce niedopełnienie obowiązku selektywnej zbiórki odpadów, powinno być poprzedzone rozważnym postępowaniem dowodowym, w toku którego zostałoby ustalone, że nie była to przykładowo sytuacja jednorazowa, która wynikła z podrzucenia odpadów przez osoby niezamieszkujące nieruchomości zarządzanych przez skarżącą." Odnosząc się do kwestii odpowiedzialności zbiorowej Kolegium wyjaśniło, że zasadą jest, iż zgodnie z art. 2 ust. 3b u.c.p.g. osoba, której służy tytuł prawny do lokalu lub osoba faktycznie zamieszkująca lub użytkująca lokal należący do spółdzielni mieszkaniowej nie jest obowiązana do wykonywania obowiązków właściciela nieruchomości wynikających z ustawy, z zastrzeżeniem przepisów art. 6h, art. 6m ust. 1 i art. 6o ust. 4 w przypadku podjęcia uchwały, o której mowa w art. 2a ust. 1. Podobnie, zgodnie z art. 2 ust. 3 u.c.p.g., jeżeli nieruchomość jest zabudowana budynkiem wielolokalowym, w którym ustanowiono odrębną własność lokalu, obowiązki właściciela nieruchomości wspólnej oraz właściciela lokalu obciążają wspólnotę mieszkaniową albo spółdzielnię mieszkaniową. Oznacza to, że obowiązki wynikające z ustawy o czystości i porządku ciążą na samej spółdzielni mieszkaniowej, a nie na poszczególnych mieszkańcach, i to spółdzielnia rozlicza się we własnym zakresie z tymi osobami. Po to obowiązki właściciela zostały powierzone spółdzielniom, aby w rozliczeniach z jednostką samorządu terytorialnego nie występowali masowo poszczególni mieszkańcy gminy, a podmioty zbiorcze. Organ odwoławczy wskazał, że w rozumieniu u.c.p.g. to spółdzielnia mieszkaniowa jest właścicielem nieruchomości i to Spółdzielnia ponosi konsekwencje braku segregacji odpadów choćby pojedynczego mieszkańca lokalu. Podobnie obowiązkiem Spółdzielni mieszkaniowej jako właściciela nieruchomości jest takie zabezpieczenie pojemników, by nie mogły tam dostawać się osoby trzecie i podrzucać odpadów. Problem właściwego zabezpieczenia terenu, na którym znajdują się pojemniki przeznaczone do segregacji odpadów przed osobami niebędącymi członkami Spółdzielni, należy do obowiązku Spółdzielni. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Spółdzielnia reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżając decyzję w części, tj. za nieruchomości położone przy ul. [...] – z zastosowaniem stawki podwyższonej (wartość przedmiotu skargi 8.446,40 zł), zarzuciła: 1. Naruszenie przepisów, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie: a) art. 61 § 1 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej jako: k.p.a.) w zw. z art. 6 ka § 1 i 3 u.p.c.g., poprzez wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej w związku z rzekomym niedopełnieniem przez skarżącą obowiązku selektywnej zbiórki odpadów w sytuacji, gdy skarżącej nie można przypisać zawinionego niedopełnienia obowiązku selektywnej zbiórki odpadów, a udokumentowane przez pracowników firmy zajmującej się wywożeniem odpadów pojedyncze nieprawidłowości w segregacji odpadów miały charakter jednorazowy, co więcej, nie jest oczywistym, że nieprawidłowej segregacji odpadów komunalnych dokonali mieszkańcy nieruchomości zarządzanych przez skarżącą, gdyż w dniu 4 września 2024 r. około godz. 8:00 jedna z mieszkanek SM "B.", p. L. B., była świadkiem, jak przy ul. [...] w Białymstoku do wiaty śmietnikowej podjechała biała półciężarówka z odkrytą paką, z której wyszło trzech obcych mężczyzn, którzy następnie wrzucili do kontenerów na odpady zmieszane duże worki z plastikowymi butelkami i metalowymi puszkami; po zwróceniu uwagi mężczyznom przez p. L. B. mężczyźni ci przerzucili worki do właściwego kontenera, a następnie odjechali; świadkiem zdarzenia była również pani sprzątająca – A. S.; co więcej, p. L. B. zgłosiła tę sytuację telefonicznie do ZMK w Białymstoku, gdzie poinformowano ją o przyjęciu tej informacji, a niedługo potem skarżąca otrzymała decyzję o podwyższeniu opłaty za odbiór odpadów komunalnych - powyższa sytuacja została zgłoszona Prezesowi Zarządu skarżącej, wszystkie powyższe okoliczności świadczą o tym, że skarżącej nie można przypisać notorycznego niedopełniania obowiązku selektywnej zbiórki odpadów komunalnych, a co najwyżej jednorazowe naruszenie tego obowiązku (24 czerwca 2024 r.), które mogło być jednak dokonane przez osoby postronne, niebędące wytwórcami odpadów zamieszkałych w nieruchomościach zarządzanych przez skarżącą; nieodpowiednie frakcje odpadów mogły więc zostać bezprawnie podrzucone do losowych pojemników należących do skarżącej; nietrafne jest również ogólne przyjęcie przez organ odwoławczy, iż "to Spółdzielnia mieszkaniowa ponosi konsekwencje braku segregacji odpadów choćby pojedynczego mieszkańca lokalu", skoro osobami które mogły zawinić w tej sytuacji mogły z dużym prawdopodobieństwem być osoby trzecie, zaś sama sytuacja mogła wiązać się z popełnieniem czynu zabronionego i wynikać z nagannej postawy obywatelskiej innych ludzi; b) art. 6, 7, 8 § 1, 9 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez zaniechanie podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do zebrania całego materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a także dokonania dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, niepodjęcie z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do załatwienia sprawy zgodnie z zasadą prawdy materialnej (dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli) - poprzez przyjęcie, że skarżąca nie dopełniła obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych w sytuacji, gdy pracownicy firmy odbierającej odpady stwierdzili i udokumentowali tylko jeden raz (24 czerwca 2024 r.) nieprawidłową segregację odpadów w pojemnikach na odpady należących do skarżącej, zaś na zdjęciach dokumentujących te naruszenia widoczne są jedynie pojedyncze, a niedopełnienie obowiązku selektywnego zbierania odpadów można przyjąć, jeżeli właściciele nieruchomości nie wykonują tego obowiązku notorycznie, a nie pojawiają się pomyłki o charakterze incydentalnym, jak miało to miejsce w niniejszej sytuacji – nieruchomości zarządzane przez Spółdzielnię zamieszkuje kilka tysięcy osób i niemożliwym jest, aby przy tak znacznej ilości podmiotów generujących odpady nie pojawiły się żadne błędy – aby wykazać, że skarżąca nie dopełniła obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, organ powinien udokumentować więcej takich sytuacji, co niewątpliwie pozwoliłoby na ustalenie prawdziwych okoliczności sprawy, zgodnie z zasadą prawdy materialnej; co więcej, organ powinien wcześniej co najmniej uprzedzić skarżącą o nieprawidłowej segregacji, aby ta mogła poinformować o tym mieszkańców Spółdzielni, tak jak miało to miejsce w innych wspólnotach/spółdzielniach na terenie miasta Białegostoku - były one ostrzegane o jednostkowym wystąpieniu nieprawidłowej segregacji, aby móc przedsięwziąć odpowiednie środki i uprzedzić mieszkańców o przyszłych konsekwencjach niedopełniania przez nich obowiązku selektywnej zbiórki odpadów; niepodjęcie przez organ takich środków stanowi naruszenie kodeksowej zasady informowania stron. Szerzej, obciążanie skarżącej opłatą za gospodarowanie odpadami wg podwyższonej stawki tylko w stosunku do nieznacznej części nieruchomości (16.892,80 zł opłaty podwyższonej wobec 67.020,00 zł opłaty podstawowej za pozostałe nieruchomości) tym bardziej przemawia za okolicznością, że była to sytuacja nadzwyczajna, która nie powinna przemawiać za wszczęciem postępowania w sprawie. W uzasadnieniu skargi jej autor wskazał, że wysoce prawdopodobnym jest, że odpady komunalne, które zostały ujawnione w toku kontroli pracowników firmy odbierającej śmieci i następnie uwiecznione na zdjęciach, zostały tam podrzucone przez osoby, które zrobiły to bezprawnie i nie zamieszkują nieruchomości zarządzanych przez skarżącą. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie, z ostrożności procesowej, uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji w zaskarżonym zakresie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Przedmiot kontroli w rozpoznawanej sprawie stanowi decyzja Kolegium z 14 listopada 2024 r. nr 408.141/G-2/XV/24, utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 13 września 2024 r. znak: BGO-III.3137.48.2024 określającą wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc czerwiec 2024 w łącznej kwocie 83.912,80 zł, w którym nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, w zakresie zaskarżonym skargą, tj. co do kwoty 8.446,40 zł – za nieruchomości położone przy ul. [...] – z zastosowaniem stawki podwyższonej. Podstawę prawną działań organów w postępowaniu zakończonym ww. decyzją stanowiły art. 6ka ust. 3 w zw. z art. 6k ust. 3 u.c.p.g. oraz w zw. z § 1 ust. 1 pkt 4 uchwały Rady Miasta Białystok Nr XVIII/290/19 z dnia 20 grudnia 2019 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności (Dz. Urz. Woj. Podl. z 2022 r. poz. 2561, dalej jako: "uchwała"). Zgodnie z art. 6ka ust. 3 u.c.p.g. wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc lub miesiące, a w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6j ust. 3b, za rok, w których nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 6k ust. 3. Natomiast stosownie do treści art. 6k ust. 3 u.c.p.g. rada gminy określi stawki opłaty podwyższonej za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeżeli właściciel nieruchomości nie wypełnia obowiązku zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny, wysokości nie niższej niż dwukrotna wysokość i nie wyższej niż czterokrotna wysokość stawki ustalonej przez radę gminy odpowiednio na podstawie ust. 1 albo w art. 6j ust. 3b. Stawki opłaty podwyższonej zostały określone w § 1 ust. 1 pkt 4 ww. uchwały w ten sposób, że: w przypadku, gdy odpady komunalne nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny, ustala się podwyższoną miesięczną stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi: (a) od gospodarstwa domowego o powierzchni lokalu mieszkalnego do 40,00 m2 – 32,00 zł, (b) od gospodarstwa domowego o powierzchni lokalu mieszkalnego od 40,01 m2 do 80,00 m2 – 72,00 zł, (c) od gospodarstwa domowego o powierzchni lokalu mieszkalnego powyżej 80,00 m2 – 90,00 zł. Dowodem na potwierdzenie niedopełniania obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych był w niniejszej sprawie protokół z dnia 25 czerwca 2024 r. wraz z dokumentacją zdjęciową, sporządzony przez pracowników firmy wywozowej. Dowód ten został prawidłowo oceniony przez organy. Trafnie wywodziło Kolegium, że poszczególne zdjęcia dokumentujące brak segregacji zostały opisane w sposób umożliwiający przyporządkowanie niedopełnienia obowiązku do konkretnych nieruchomości Spółdzielni. W skardze nie jest kwestionowane, że brak segregacji rzeczywiście wystąpił. Podnosi się natomiast, że była to sytuacja jednorazowa, a ponadto odpady były podrzucane do altan śmietnikowych Spółdzielni przez osoby postronne, w związku z czym brak segregacji nie był zawiniony przez Spółdzielnię. Należy więc wyjaśnić, że okoliczności podnoszone przez skarżącą nie mają w sprawie prawnie istotnego znaczenia. W orzecznictwie, do którego przychyla się także rozpoznający niniejszą sprawę sąd, jednolicie wskazuje się, że ustawodawca nie przewidział wyjątków w zakresie incydentalnego zaniechania obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, poprzez odstąpienie od zastosowania podwyższonej z tego tytułu opłaty. Wykładnia językowa przywołanych wyżej przepisów pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, iż wykazanie choćby jednego przypadku nieprzestrzegania przyjętej zasady segregacji odpadów pociąga za sobą obowiązek nałożenia na podmiot zainteresowany opłaty w stawce właściwej dla nieselektywnego zbierania odpadów (por. wyrok NSA z dnia 4 lipca 2024 r., sygn. akt III FSK 1168/23 i przywołane tam orzecznictwo – powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na internetowej stronie bazy orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym kontekście słusznie podkreśla się także, że podwyższona opłata w odniesieniu do nieruchomości zamieszkałych nie ma charakteru stałego. Określana jest za miesiąc, w którym stwierdzono nieselektywną zbiórkę odpadów. Także ta okoliczność wskazuje na jej charakter jako opłaty za koszt dodatkowych usług związanych z odbiorem odpadów. Koszty te powstają niezależnie od tego, czy brak segregowania odpadów ma charakter incydentalny, czy nie. Jeżeli odpady trafiają do odbiorcy jako zmieszane, powstają związane z tym dodatkowe koszty ich zagospodarowania, które muszą zostać sfinansowane. Gdyby pobór opłaty dodatkowej został uzależniony od "uporczywości" niesegregowania odpadów, to oznaczałoby to sytuację, w której powstawałyby koszty zagospodarowania odpadów zmieszanych, które musiałby zostać ostatecznie sfinansowane przez gminę. Tymczasem system gospodarowania odpadami komunalnymi jest z założenia systemem finansowanym z opłat mieszkańców, a nie z dopłat (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2023 r., sygn. akt III FSK 802/22). W przedmiocie wskazań, że niesegregowane odpady mogły zostać podrzucone przez osoby postronne należy wskazać, że ustawodawca nie uzależnia możliwości określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości podwyższonej od stopnia zawinienia właścicieli bądź liczby stwierdzonych przypadków naruszenia tego obowiązku. Nie budzi przy tym żadnych wątpliwości, iż podmiotem odpowiedzialnym za stwierdzone nieprawidłowości w miejscu zbierania odpadów dla nieruchomości jest właściciel nieruchomości, a więc w przedmiotowej sprawie skarżąca. Nie ma potrzeby udowadniania, że stwierdzona nieselektywna zbiórka odpadów została dokonana przez właścicieli lokali wchodzących w skład przedmiotowej nieruchomości (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 18 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Op 113/22). Wobec powyższego organy nie były zobowiązane do prowadzenia postępowania dowodowego co do wskazywanej okoliczności podrzucania niesegregowanych odpadów przez osoby postronne. To właściciel nieruchomości, tj. Spółdzielnia odpowiada za prawidłową segregację odpadów, w tym także ewentualne zabezpieczenie nieruchomości, w szczególności altan śmietnikowych, przed dostępem osób nieuprawnionych. Tym samym niezasadne okazały się podniesione zarzuty naruszenia przepisów postępowania. W tym względzie należy zauważyć, że błędnie podniesione zostały zarzuty naruszenia przepisów k.p.a. W postępowaniu w sprawie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi z mocy art. 6q ust. 1 u.c.p.g. zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm., dalej jako: o.p.). Odrębnie należy zwrócić uwagę, że wątpliwości sądu nie budzi prawidłowość powiadomienia Spółdzielni o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Informacja o braku segregacji odpadów wysłana została na adres mailowy wynikający ze złożonej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami, co należy uznać za wystarczające. Sąd nie doszukał się również innych naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które uzasadniałyby konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł o oddaleniu skargi w myśl art. 151 p.p.s.a.