I SA/Bk 1011/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Sędziowie sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.) sędzia WSA Andrzej Melezini, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 lutego 2017 r. sprawy ze skargi R. N. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z [...].07.2016 r. oddala skargę Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], wydane w sprawie zarzutów R. M. na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego o numerze [...] wystawionego [...] lipca 2015 r. przez P. S.A., obejmującego należności w opłatach abonamentowych RTV za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2010 r., 2011 r., 2012 r., 2013 r., 2014 r. oraz od stycznia do lutego 2015 r. Z akt wynika, że w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny zawiadomieniem z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] dokonał zajęcia wynagrodzenia za pracę Skarżącego. Powyższe zawiadomienie doręczono zobowiązanemu [...] sierpnia 2015 r. wraz z odpisem tytułu wykonawczego, natomiast pracodawca odebrał je [...] sierpnia 2015 r. Pismem z [...] sierpnia 2015 r. Skarżący wniósł zarzuty określone w art. 33 § 1 pkt 1, 2, 4, 6, 7, 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599 ze zm. – dalej: "u.e.a."). Następnie [...] sierpnia 2015 r. Skarżący doprecyzował powyższe pismo, wskazując, iż składa zarzuty określone w art. 33 § 1 pkt 1 i 7 u.p.e.a. Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrując zażalenie na postanowienie organu egzekucyjnego z dnia [...] czerwca 2016 r. wskazał, że pismo z [...] sierpnia 2015 r., doprecyzowane [...] sierpnia 2015 r., zostało potraktowane jako zarzuty określone w art. 33 pkt 1 i 7 u.p.e.a - nieistnienie obowiązku i brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. Organ drugiej instancji podniósł, że stosownie do art. 34 § 1 u.p.e.a. zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7. Wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Stanowisko w sprawie zarzutów wierzyciel wyraził postanowieniem z [...] listopada 2015 r., w którym uznał zarzuty za niezasadne. W świetle powołanych wyżej przepisów Dyrektor Izby Skarbowej nie może zatem kwestionować takiego rozstrzygnięcia. Uprawnienie organu sprawującego nadzór nad egzekucją administracyjną (art. 23 § 2 u.p.e.a.) nie stwarza podstaw do kontroli przez egzekucyjny organ odwoławczy (organ nadzorujący) stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym (art. 34 § 1 u.p.e.a.). W orzecznictwie wskazuje się wprost, że organ egzekucyjny nie jest i nie może być organem odwoławczym w stosunku do wierzyciela. Dodatkowo organ zaznaczył, że postanowieniem z [...] maja 2016 r. Dyrektor C. S.A., po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącego utrzymał w mocy postanowienie wierzyciela z [...] listopada 2015 r. Odnosząc się do zarzutu, że organ I instancji nierzetelnie ustalił stan faktyczny sprawy oraz nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów przedstawionych w piśmie z [...] sierpnia 2015 r., a w szczególności do zarzutu przewidzianego w art. 33 § 1 pkt 4 u.p.e.a, Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, iż. [...] sierpnia 2015 r. Skarżący doprecyzował pismo z [...] sierpnia 2015 r. wskazując tylko na zarzuty określone w art. 33 § 1 pkt 1 i 7 ustawy egzekucyjnej. Z wyjaśnień organu egzekucyjnego wynika, że uczynił to dobrowolnie. Dlatego też zdaniem organu odwoławczego, organ egzekucyjny prawidłowo określił żądanie, gdyż rozpatrzył tylko te zarzuty, które zostały określone [...] sierpnia 2015 r. Organ egzekucyjny nie mógł wykroczyć poza żądanie wskazane przez zobowiązanego, dlatego też ograniczył się jedynie do rozstrzygnięcia sprecyzowanych zarzutów. Ponadto zarzut braku uzasadnienia faktycznego nie jest powodem do uchylenia zaskarżonego postanowienia. W niniejszym postanowieniu organ odwoławczy naprawił braki formalne, opisując szczegółowo stan faktyczny. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, organ egzekucyjny bez zbędnej zwłoki podjął wszelkie czynności, które zmierzały do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, między innymi kierując pismo do wierzyciela o zajęciu stanowiska co do zasadności zgłoszonych doprecyzowanych zarzutów. Organ egzekucyjny nie miał wpływu na treść postanowienia wierzyciela i po uzyskaniu ostatecznego stanowiska rozpatrzył zgłoszone zarzuty. Ustosunkowując się do argumentów dotyczących badania sfałszowania podpisu na wniosku o rejestrację odbiornika RTV Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, iż nie dotyczą one treści postanowienia organu egzekucyjnego. Zawiadomienie o sfałszowanie podpisu na wniosku o rejestrację odbiornika RTV nie ma wpływu na toczące się obecnie postępowania egzekucyjne i nie wstrzymuje egzekucji administracyjnej. Ponadto, z korespondencji przesłanej przez Skarżącego wynika, że Prokuratura Rejonowa B. w B. postanowieniem z [...] lipca 2016 r., odmówiła wszczęcia dochodzenia z powodu przedawnienia karalności. Końcowo organ odwoławczy dodał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. nie był uprawniony do wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego, gdyż postanowienie z [...] czerwca 2016 r. zostało zaskarżone i nie jest ostateczne. W skardze złożonej do Sądu Skarżący wniósł o uchylenie postanowień organów obu instancji z powodu: błędnego ustalenia zobowiązanego, nierzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, nieustosunkowania się do wszystkich zarzutów przedstawionych w piśmie z [...] sierpnia 2015 r. - w szczególności zarzutu błędu co do zobowiązanego, konieczności rozpatrzenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. wniosku P. S.A. z [...] lipca 2016 r. o zawieszenie postępowania, konieczności wzięcia pod uwagę przy ustaleniu przez organ skarbowy decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych osobowych, który prowadzi postępowanie na wniosek strony w sprawie niewypełnienia przez P. S.A. obowiązku informacyjnego dotyczącego posiadania/nieposiadania oraz przetwarzania danych osobowych zobowiązanego. Zdaniem Skarżącego postanowienie z [...] czerwca 2016 r oraz tytuł wykonawczy zawiera istotne wady powodujące ich nieważność z mocy prawa tj. błędne oznaczenie adresata – R. M. Skarżący zaznaczył, że nazywa się R. M. i nie jest w tej sprawie osobą zobowiązaną do uiszczenia opłaty abonentowej. Podkreślił również, że wielokrotnie w pismach, zarówno do organu egzekucyjnego jak i do wierzyciela informował jak się nazywa. W ocenie Skarżącego ustalenia organu opierają się na nierzetelnym materiale dowodowym, zaś w zaskarżonym postanowieniu nie odniesiono się do zarzutu błędnego oznaczenia adresata. Ponadto, w związku z wnioskiem P. S.A. z [...] lipca 2016 r., organ II instancji winien uchylić postanowienie z [...] czerwca 2016 r. i przekazać sprawę organowi I instancji, który zawiesi postępowanie egzekucyjne do czasu otrzymania przez wierzyciela stanowiska z Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest poprawność prowadzonego przeciwko skarżącemu postępowania egzekucyjnego i wypowiedzenia się, czy istnieje obowiązek podlegający wykonaniu w trybie egzekucyjnym, a także czy skarżącemu doręczone zostało upomnienie, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zarzuty zgłoszone przez skarżącego i argumenty podnoszone przez niego w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego Sąd ocenił jako niezasadne. Przede wszystkim, odnosząc się do zarzutu błędnego ustalenia zobowiązanego Sąd zauważa, że w istocie, skarżący posiada dwa imiona "R. R." , zaś w tytule wykonawczym wymienione zostało jedynie pierwsze imię "R.". Brak drugiego imienia w tytule wykonawczym nie jest nieprawidłowością, która mogłaby mieć wpływ na identyfikację zobowiązanego. Skarżący prawidłowo określony został jako osoba zobowiązana z tytułu nieuiszczonych opłat abonamentowych, a zadecydowały o tym następujące okoliczności: 1) rejestracja odbiornika nastąpiła w dniu [...].04.2001 r. pod adresem: ul. [...] w B., czyli tam, gdzie w przeszłości był on zameldowany ( w okresie od [...] stycznia 2001 do [...].11.2015 r.) i zamieszkiwał oraz w lokalu, który stanowił i stanowi nadal własność skarżącego, 2) rejestracji dokonano w oparciu o dokument tożsamości, a "wniosek o rejestrację odbiornika radiofonicznego/telewizyjnego" i książeczkę opłat TV o numerze [...] wystawiono na dane osobowe skarżącego i potwierdzono podpisem osoby zgłaszającej rejestrację, 3) w okresie od [...].04.2001r. do grudnia 2008 r. na konto przypisane do książeczki o numerze [...] systematycznie dokonywane były wpłaty z tytułu abonamentu RTV, 4) do dnia wszczęcia egzekucji nie doszło do wyrejestrowania odbiornika RTV, którego dotyczył wniosek o zarejestrowanie, 5) przed wszczęciem egzekucji skarżącemu doręczono - w trybie zastępczym – na ostatni wskazany adres, upomnienie nr [...] z dnia [...].03.2015 r. Przedstawione okoliczności, ocenione łącznie, pozwalają na konkluzję, iż skarżący (bądź osoba przez niego upoważniona, działająca w jego imieniu), dokonała zgłoszenia rejestracyjnego. Nieprawdopodobne i sprzeczne tak z logiką, jak i z zasadami doświadczenia życiowego byłoby przyjęcie tezy, iż osoba trzecia dokonała powyższych czynności i przez szereg lat regulowała nie swoje zobowiązania abonamentowe. Nieprawdopodobne jawi się też, by rejestracja odbiornika odbyła się poza wiedzą i świadomością skarżącego zwłaszcza, gdy do rejestracji konieczne było posłużenie się dokumentem tożsamości skarżącego, a w dalszej kolejności dokonywanie systematycznych wpłat. Brak jest w aktach informacji i dowodów, ażeby skradziono skarżącemu dokumenty tożsamości lub też, by pod adresem [...] w B. zamieszkiwały osoby przez skarżącego nieuprawnione do zamieszkiwania, które posłużyły się dany adresowymi skarżącego bez jego wiedzy i zgody. Wobec poprawności ustaleń, iż skarżący dokonał rejestracji odbiornika RTV zastosowanie do niego będą miały przepisy Rozporządzenia Ministra Transportu w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych z 25.09.2007 r. ( obowiązującego do 13.12.2013 r. r.). Z zapisów rozporządzenia wynikał obowiązek nałożony na skarżącego, by niezwłocznie powiadomić właściwą placówkę Poczty Polskiej o zmianie danych zawartych w zgłoszeniu oraz zaprzestaniu używania odbiorników poprzez złożenie "Formularza zgłoszenia zmiany danych". Ponieważ takiego zgłoszenia skarżący nie złożył, ani w trybie powołanego rozporządzenia , ani też w trybie Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych z 17.12.2013 r. – aktualny i wiążący pozostał adres skarżącego, jaki wyszczególniony został we wniosku o rejestrację odbiornika RTV, czyli ul. [...] w B. Skierowanie przez wierzyciela na ten adres upomnienia było właściwe, bowiem wierzyciel nie dysponował żadnym innym adresem skarżącego, jak też informacją o wyrejestrowaniu odbiornika RTV. Zaniedbania w tym zakresie leżą po stronie skarżącego i skutki tychże nie mogą obciążać prawidłowo działających organów. Elementy i wymogi formalne tytułu wykonawczego zawiera art. 27§ 1 u.p.e.a. W interesującym zakresie, związanym z identyfikacją zobowiązanego stanowi on, że tytuł wykonawczy zawiera "wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu.(...)" . Wykładnia literalnego brzmienia cytowanego przepisu oznacza, że wskazanie jednego imienia (zastosowana liczba pojedyncza), jest poprawne, nawet jeśli zobowiązany ma dwa imiona. Brak zatem drugiego imienia zobowiązanego nie może być oceniony jako niespełnienie wymogów określonych w art. 27§ 1 u.p.e.a., skutkujących odmową organu przystąpienia do egzekucji i zawiadomienia wierzyciela stosownie do treści art. 29 u.p.e.a. Zarzut zawarty w skardze, a dotyczący nierzetelnego ustalenia stanu faktycznego także został oceniony jako chybiony. Organy wskazały na jakich dowodach oparły swoje ustalenia faktyczne, przywołując je w uzasadnieniu swoich stanowisk. Są to dokumenty i informacje, które zestawione łącznie pozwalały na stwierdzenie, iż skarżący dokonał rejestracji odbiornika RTV i jest zobowiązany do uiszczania opłat abonamentowych. W ocenie Sądu taka ocena dowodów jest spójna i przekonująca. Oparta jest o zasady doświadczenia życiowego i logiki. Pomimo, że jest oceną swobodną , nie nosi cech dowolności. Organy odniosły się do wszystkich zarzutów stawianych przez skarżącego, zarówno dotyczących naruszeń prawa procesowego, jak i materialnego. Sąd ocenę tą podziela w całości i przyjmuje jako własną. Zarzut nierozpatrzenia wniosku wierzyciela z [...].07.2016 r. o zawieszenie postepowanie postępowania egzekucyjnego także jest nietrafny, bowiem postanowieniem z dnia [...].10.2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B., na mocy art. 56§ 3 w zw. z art. 56§ 1 pkt 4 u.p.e.a. zawiesił postepowanie egzekucyjne prowadzone wobec skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego o numerze [...] r. z [...].07.2015 r. W ocenie Sądu decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2017 r., mocą której nałożono na P. SA wypełnienie w stosunku do skarżącego obowiązku informacyjnego określonego w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych poprzez wskazanie , czy P. SA przetwarza jego dane osobowe, od kiedy je przetwarza oraz źródła ich pozyskania nie ma wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Dotyczy ona bowiem innego przedmiotu i nie zmienia w żaden sposób prawidłowości ustaleń faktycznych. Z tych wszystkich względów uznając zarzuty skargi za chybione orzeczono o jej oddaleniu z mocy art. 151 p.p.s.a.