I SA/Bk 104/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Włodzimierz Witold Kędzierski, Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, asesor WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Urszula Zajko, po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 rok oddala skargę Burmistrz S. decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...] ustalił współwłaścicielom nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] – A. S. i Ł. Z. G.- podatek od nieruchomości za 2003 r. w kwocie [...] zł, od gruntów i budynków określonych jako "pozostałe". Wymiaru podatku za rok 2003 od nieruchomości położonej przy ul. [...] w S. ustalono według poniższego wyliczenia: • od pozostałych budynków od pow. [...] m2 x stawka 4,90 zł = [...] zł • od gruntów pozostałych od pow. [...] m2 x stawka 0,10 zł = [...] zł. Wysokość podatku od nieruchomości, za nieruchomość ustalono na podstawie danych z ewidencji gruntów i budynków, oraz powierzchni budynków znajdujących się na tej nieruchomości podanych przez jednego ze współwłaścicieli - Pana Ł. G., przy ustalaniu podatku za część roku 2001 i rok 2002. Organ podatkowy pismem z dnia [...] sierpnia 2003 r. wezwał współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości do złożenia informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, jednak żadne z nich takiej informacji nie złożyło. Prowadząc postępowanie podatkowe organ podatkowy dążył do ustalenia faktu, kto włada tą nieruchomością przy ul. [...] w S. Od decyzji tej Skarżąca w dniu [...] stycznia 2004 r. złożyła odwołanie, wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej oznaczenia jej jako osoby, na której ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości i umorzenia w tej części postępowania podatkowego przez organ pierwszej instancji. Kolegium nie podzieliło argumentacji Skarżącej i decyzją z dnia [...] marca 2004 r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy ustalono, iż obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na współwłaścicielach zabudowanej działki gruntów nr [...], oznaczonej symbolem B (tereny mieszkaniowe) położonej w S. przy ul. [...], Pani A. S. i Panu Ł. Z. G.(po 1/2 części), którzy ją nabyli w drodze kupna w dniu [...] listopada 2001 r. (akt notarialny Rep. [...]). Na powyższą decyzję A. S. dnia 13 kwietnia 2004 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając Kolegium, iż dopuściło się rażącego naruszenia prawa przy jej wydaniu. W ocenie Skarżącej przy wydawaniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. naruszyło zasady postępowania, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz decyzję oparło na przepisach prawa materialnego, które nie mają zastosowania do stanu faktycznego niniejszej sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów Skarżącej organ odwoławczy wyjaśnił, że materiał dowodowy wskazuje, że współwłaścicielami działki nr [...] oznaczonej symbolem B (tereny zabudowane mieszkalne), położonej w S. przy ul. [...] są skarżąca A. S. i Ł. G., po ½ części każde z nich. Podkreślono, że stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz. U. z 2002 r. nr 9, poz. 84 ze zm.) obowiązek podatkowy od wspomnianej nieruchomości ciąży solidarnie na współwłaścicielach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjne został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. Skarżąca w pismach do organu podatkowego, między innymi w piśmie z dnia [...] sierpnia 2003 r., twierdzi, iż nie jest właścicielem (współwłaścicielem) przedmiotowej nieruchomości, a posiadaczem samoistnym jest PPU-H "B" Sp. z o.o. w K. Na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2005 r. Sąd przeprowadził dowód ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy sygn. akt SA/Bk 239/04 dotyczącej wymiaru podatku od nieruchomości za 2004r., aktu notarialnego Rep. [...] sporządzonego dnia [...] kwietnia 2004 r. w kancelarii notarialnej A. H. w S., z którego wynika, że Skarżąca wraz ze współwłaścicielem zbyli nieruchomość położoną w S. przy ul. [...], nr geodezyjny [...], na rzecz J. M. i K. małżonków K. Tym samym nie można uznać, że Skarżąca nie była współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości pomimo podnoszonego w piśmie procesowym z dnia 22 kwietnia 2005 r. braku wydania przedmiotu zakupu. Sąd przypomina, że w przypadku rzeczy oznaczonych, co do tożsamości, tak jak miało to miejsce przy zakupie przez Skarżącą działki nr [...], do przeniesienia własności rzeczy nie potrzebne jest wydanie rzeczy, gdyż sama umowa sprzedaży przenosi własność na nabywcę, pod warunkiem, że strony nie postanowiły inaczej (art. 155 K.c.). Z aktu notarialnego Rep. A nr [...] nie wynika, by strony postanowiły, że do przeniesienia własności jest potrzebne wydanie przedmiotowej nieruchomości. Mając powyższe na uwadze oraz postanowienia art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. nr 9, poz. 84 ze zm.) należy zgodzić się z Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B., że obowiązek podatkowy od wspomnianej nieruchomości ciążył solidarnie na jej współwłaścicielach tj. skarżącej A. S. i Ł. G. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że stosownie do postanowień art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 ze zm.) podstawą wymiaru podatku powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów jest dla organu podatkowego urzędowym źródłem informacji zarówno o samej nieruchomości, jak i o osobie właściciela czy też posiadacza samoistnego. Twierdzenie to znajduje również oparcie na gruncie postanowień art. 194 ustawy Ordynacja podatkowa zgodnie, z którym dokumenty urzędowe sporządzone w określonej przepisami prawa formie przez powołane do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo potwierdzone. Dlatego też przy opodatkowaniu gruntów wymiar podatku odbywa się na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków. Ze znajdujących się w aktach administracyjnych "Wypisów z rejestru gruntów" ze Starostwa Powiatowego w S. z dnia [...] lutego 2003r. oraz z dnia [...] września 2003 r., również wynika, że Skarżąca w 2003 r. była współwłaścicielem nieruchomości, nr [...], położonej w S. przy ul. [...], o pow. ogólnej [...] ha stanowiącej "tereny zbudowane mieszkalne" oznaczone literą B. Grunty takie w myśl art. 2 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Mając powyższe na uwadze Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.