I SA/Bk 104/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. sp. k. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 25 października 2024 r. nr 2001-IOD.4111.2.2024 w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej płatnika oraz określenia wysokości należności z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych za wrzesień 2019 r. p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej M. Sp. z o.o. sp. k. w W. kwotę 2461 (dwa tysiące sześćdziesiąt jeden) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. , M. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. wniosła do tut. sądu administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 25 października 2025 r. nr 2001-IOD.4111.2.2024 utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku z 6 czerwca 2024 r. nr 318000-CKK1-1.5001.126.2023.28 w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej płatnika oraz określenia wysokości należności z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych za wrzesień 2019 r. W treści skargi wnosząca skargę podniosła, że składa skargę w terminie 30 dni od przeglądania akt przez pełnomocnika skarżącej w dniu 9 stycznia 2025 r., gdy skarżąca po raz pierwszy zapoznała się z treścią zaskarżonej decyzji. Wskazano, że skarga wnoszona jest z ostrożności procesowej, gdyż decyzja nie weszła do obrotu prawnego, bowiem nie została doręczona skarżącej. Wnosząca skargę wskazała na wadliwość doręczenia w trybie art. 150 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm., dalej jako: o.p.) oraz podniosła, że wnosiła o doręczanie na adres skrytki pocztowej zgodnie z art. 150a o.p., czego organ odwoławczy nie uwzględnił. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a ewentualnie oddalenie. Wskazał, że przesyłka została wysłana na adres strony: ul. [...] Warszawa i doręczona w trybie art. 150 § 4 o.p. w dniu 18 listopada 2024 r. Organ zakwestionował twierdzenia wnoszącej skargę, że o wydaniu decyzji dowiedziała się 9 stycznia 2025 r., gdyż już 19 grudnia 2024 r. odebrała dwa zawiadomienia o wszczęciu egzekucji i zablokowaniu należących do niej rachunków bankowych, nadane na adres siedziby, a w których to zawiadomieniach wskazano zaskarżoną decyzję jako podstawę wszczęcia egzekucji. Organ wskazał również, że na etapie postępowania odwoławczego Spółka nie złożyła wniosku w trybie art. 150a o.p., a w odwołaniu od decyzji organu I instancji podała adres: ul. [...] Warszawa. Taki też adres wskazała w toku postępowania w piśmie z 30 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi sąd zobowiązany jest do ustalenia, czy odpowiada ona warunkom formalnym, czy wniesiona została w terminie, a także czy jest dopuszczalna. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W badanej sprawie istota problemu związanego z dopuszczalnością skargi wiąże się z ustaleniem daty skutecznego doręczenia przez organ zaskarżonej decyzji oraz zachowaniem przez stronę skarżącą terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 150 § 1 pkt 1 o.p., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 o.p.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3 o.p.). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 o.p.). Powołane przepisy regulują tryb tzw. fikcji prawnej doręczenia. Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 150 § 4 o.p., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu i to z tą datą wiążą się odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia skargi. Z uwagi na konieczność zagwarantowania stronom postępowania administracyjnego prawa do sądu oraz gwarancji rzetelnej procedury, dla uznania czy decyzja została skutecznie doręczona w trybie art. 150 o.p. konieczne jest wykazanie przez organ administracji, że placówka pocztowa/pracownik organu podatkowego lub inna upoważniona osoba zawiadomiła adresata w sposób niebudzący wątpliwości o nadejściu pisma i miejscu, gdzie może je odebrać. Umieszczone na zwróconej przesyłce adnotacje, czy to na kopercie, czy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru opatrzone stosownymi pieczątkami oraz podpisami mają walor dokumentu urzędowego i mogą stanowić dowód tego, co zostało w nich stwierdzone (por. postanowienie NSA z dnia 16 marca 2023 r., sygn. akt III FZ 115/23, powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na internetowej stronie bazy orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona w trybie art. 150 § 4 o.p., po dwukrotnym awizowaniu (koperta dołączona do k. 49/1 akt adm.), przy czym pierwsze awizo miało miejsce 4 listopada 2024 r. Zgodnie z art. 150 § 4 o.p. należało zatem przyjąć, iż czternasty dzień (liczony od dnia następnego po pierwszym awizo) na odebranie przesyłki upłynął w dniu 18 listopada 2024 r. Po upływie tego terminu korespondencja podlegała zwrotowi do nadawcy. Z uwagi na doręczenie zastępcze zaskarżonej decyzji w dniu 18 listopada 2024 r. termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg 19 listopada 2024 r. i upłynął z dniem 18 grudnia 2024 r. Tymczasem – jak wskazuje pieczęć nadania placówki pocztowej na kopercie – skarga została wniesiona za pośrednictwem operatora pocztowego 10 lutego 2025 r., a więc z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wymaga podkreślenia, że zaskarżoną decyzję organ wysłał na właściwy adres. Należy uznać rację organu, że art. 150a o.p. nie znajdował zastosowania, bowiem swoją wolę poprzez wskazanie adresu: ul. [...] strona wyraziła we wniesionym odwołaniu i nie miało znaczenia, że strona w postępowaniu przed organem I instancji wnosiła o stosowanie art. 150a o.p. Należy przy tym dodać, że w samym odwołaniu strona wskazywała na wadliwość stosowania art. 150a o.p. przez organ I instancji, co tym bardziej dowodzi, że wolą skarżącej było, aby kierować korespondencję na adres spółki, nie zaś na adres skrytki pocztowej w trybie art. 150a o.p. Strona z pewnością nie wyartykułowała jasno, aby oczekiwała doręczania przesyłek w trybie art. 150a o.p., w związku z czym doręczanie na adres spółki było właściwe. Jedynie stronę obciąża brak jednoznacznego formułowania swoich żądań. Należy również uznać, że wnosząca skargę nie zakwestionowała skutecznie prawidłowości doręczenia w trybie art. 150 § 4 o.p. Wbrew twierdzeniom strony na kopercie zwróconej organowi, zawierającej zaskarżoną decyzję, uwidoczniono wszelkie wymagane dane, tj. stosowne adnotacje, pieczęcie i podpisy. Z adnotacji na kopercie jasno wynikają daty pierwszego i drugiego awizowania oraz zwrotu do nadawcy. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje, kiedy strona faktycznie zapoznała się z treścią decyzji, skoro wcześniej doszło już do skutecznego doręczenia w trybie art. 150 § 4 o.p. Wobec powyższego sąd uznał, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. o czym orzeczono w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu postanowiono w pkt 2 sentencji w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.