I SA/Bk 112/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F.P.H.U. "M" C. M. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń oraz od kwietnia do grudnia 2006 r. p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] lutego 2013 r. nr [...] pełnomocnik F.P.H.U. "M" C. M. w S. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Podniósł, że wykonanie tej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu oraz spowodować może trudne do odwrócenia skutki w jego stanie majątkowym. Wskazał, że brak rozstrzygnięcia w przedmiocie tego wniosku znacząco utrudnia skarżącemu prowadzenie działalności gospodarczej, powoduje trudności w utrzymaniu płynności finansowej i uniemożliwia regulowanie wymagalnych zobowiązań. Jedynie szybkie rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku uchroni skarżącego od konieczności likwidacji działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie organy dokonały rozliczenia podatku od towarów i usług skarżącego za styczeń oraz od kwietnia do grudnia 2006 r. Przedmiotem zaskarżenia wynikającym z decyzji jest należność pieniężna 160.522 zł. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Co prawda, nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna. Zdaniem Sądu kwota do zapłaty wynikająca z zaskarżonej decyzji wskazuje na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie tego aktu spowoduje na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, byłby znacznie utrudniony. Istnieje bowiem potencjalna możliwość wystąpienia nieodwracalnych skutków w postaci likwidacji prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratę przez stronę źródła utrzymania, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, cytowane (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz, Zakamycze 2005, s.167). W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.