I SA/Bk 112/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi E. T. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego oddala skargę 1. W dniu [...] sierpnia 2013 r., E. T. (dalej powoływana także jako Skarżąca) złożyła wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych. We wniosku Skarżąca opisała swoją sytuację prawną i faktyczną w związku z odziedziczeniem majątku po zmarłej matce oraz koniecznością dokonywania spłat na rzecz pozostałych spadkobierców. 2. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B., działając w imieniu Ministra Finansów, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych. W ocenie organu Skarżąca, nie oczekiwała wydania interpretacji o jakiej mowa w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej powoływana jako o.p.) lecz informacji na temat wysokości zobowiązania podatkowego mogącego powstać na skutek planowanego przez Nią zbycia nieruchomości oraz wskazania podmiotów zobowiązanych do zapłaty podatku. Ponadto przedstawione przez Skarżącą pytania nie dotyczyły tylko jej sytuacji, ale również innych podmiotów (potencjalnego nabywcy nieruchomości i przyszłego spadkobiercy). 3. W dniu [...] listopada 2013 r., Skarżąca na powyższe postanowienie złożyła zażalenie, w którym zwróciła się o udzielnie informacji o podatku od czynności cywilnoprawnych i podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie jego wysokości - w związku ze sprzedażą 2/3 nieruchomości. Nie przedstawiła jednak w treści zażalenia zarzutów w stosunku do wydanego rozstrzygnięcia. W związku z powyższym, pismem z dnia [...] grudnia 2013 r., Skarżąca została wezwana, do wskazania zgodnie z art. 222 w zw. z art. 239 o.p. zarzutów przeciwko zaskarżonemu postanowieniu jak również określenia istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem zażalenia. 4. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Skarżąca ponownie zwróciła się z zapytaniem ile zapłaci podatku od czynności cywilnoprawnej i dochodowego od osób fizycznych jeżeli 1/3 nieruchomości (odziedziczonej po matce) zostanie sprzedana tytułem spłaty G. P. za 160.000 zł., zaś 2/3 nieruchomości sprzedana zostanie jej synowi – A. za 320.000 zł. 5. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B., działając w imieniu Ministra Finansów, pozostawił bez rozpoznania zażalenie Skarżącej. Wskazał, że z treści art. 222 w zw. z art. 239 o.p. zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. Zażalenie Skarżącej nie zawiera powyższych elementów, mimo wezwania do uzupełnienia braków tegoż zażalenia, dlatego też na podstawie art. 228 § 1 pkt 3 o.p. należało pozostawić zażalenie bez rozpatrzenia. 6. Na powyższe postanowienie Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (w wyniku błędnego pouczenia w zaskarżonym postanowieniu, sprostowanego następnie przez organ) domagając się powtórnego rozpatrzenia jej sprawy dotyczącej wysokości podatku od czynności cywilnoprawnych i podatku dochodowego. Wskazała, że nieruchomość nabyła w spadku po zmarłej matce i obecnie zamierza przekazać ją siostrze w części przysądzonej. Pozostałą część zamierza sprzedaż starszemu synowi siostry za 320 000 zł z obowiązkiem spłaty za 20 lat. Skarżąca wskazała także, że tytułem spłaty związanej z przeprowadzonym działem spadku jej brat otrzymał 160 000 zł, którą Skarżąca pozyskała z pożyczki w Banku P. 7. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w B., działając w imieniu Ministra Finansów, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje. 8. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie jako: p.p.s.a.). Jednocześnie wyjaśnić należy Skarżącej, że Sąd administracyjny nie jest organem III instancji, który rozstrzyga sprawę merytorycznie, tak jak chce tego Skarżąca. Wręcz przeciwnie, jedynie kontroluje pod względem zgodności z prawem rozstrzygnięcia i czynności wydawane i podejmowane przez organy administracji publicznej, a zatem nie rozstrzyga sprawy co do istoty. W niniejszej sprawie Sąd stwierdza, że nie nastąpiło naruszenie przepisów, które dawałoby podstawę do uchylenia, czy stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia. 9. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie wydane w przedmiocie pozostawienia zażalenia Skarżącej bez rozpatrzenia, a nie podnoszona w skardze kwestia dotycząca odpowiedzi na pytanie, w jakiej wysokości i kto będzie zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnej lub też podatku dochodowego. Jest to postanowienie formalne, gdyż zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy. Ocena legalności tegoż rozstrzygnięcia ogranicza się więc wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania podatkowego. Z treści art. 222 w zw. z art. 239 o.p. wynika, że zażalenie od postanowienia organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. Jednocześnie w myśl art. 228 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 o.p., organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia pozostawienie zażalenia bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222 o.p. Zaznaczyć przy tym należy, że w opisanej wyżej sytuacji organ odwoławczy ma obowiązek wydania takiego postanowienia, jeżeli złożone zażalenie nie odpowiada wymaganiom z art. 222 o.p. 10. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego w sprawie, nie ulega wątpliwości że zażalenie Skarżącej z dnia [...] listopada 2013 r. nie odpowiadało warunkom z art. 222 o.p. W jego treści (podobnie jak w skardze do Sądu) Skarżąca nie wskazała co zarzuca wydanemu postanowieniu o odmowie wszczęcia postępowania, nie wskazała istoty i zakresu żądania dotyczącego tegoż postanowienia. Żądała wskazania w jakiej wysokości będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego i podatku od czynności cywilnoprawnej, w ogóle nie odnosząc się do treści kwestionowanego postanowienia. Żądanie Skarżącej pozostawało poza przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w kwestionowanym postanowieniu o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Skarżąca mimo prawidłowego wezwania przez organ do uzupełnienia braków zażalenia w powyższym zakresie nie wskazała zarzutów czy też swego żądania, w zakresie treści zaskarżonego postanowienia o pozostawieniu wniosku o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia. Tym samym, organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie, o pozostawieniu zażalenia bez rozpatrzenia, działał zgodnie z obowiązującymi przepisami. Reasumując, w ocenie Sądu, podczas wydawania zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia obowiązujących przepisów prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, a to skutkuje koniecznością oddalenia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.