I SA/Bk 1122/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2016 r., wydaną w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, pełnomocnik M. R. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. We wniosku wskazano, że brak wstrzymania wykonalności decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Pełnomocnik podkreślił, że zaskarżona decyzja jest nieprawidłowa w całości. Dodał, że osiągane przez skarżącego miesięczne dochody nie dają mu możliwości uiszczenia kwoty wymaganej zaskarżoną decyzją, bez jednoczesnego spowodowania poważnych trudności, jak też istotnego uszczerbku w jego stanie majątkowym, a tym samym codziennej egzystencji. Bieżąca sytuacja finansowa nie daje możliwości uiszczenia kary pieniężnej, która znacznie przekracza uzyskiwany przez skarżącego dochód. Istotne jest zdaniem pełnomocnika, że kara pieniężna w wysokości 36.000 zł, jest biorąc pod uwagę roczny przychód skarżącego kwotą bardzo dużą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, uzasadniając złożony wniosek ograniczył się wyłącznie do ogólnych twierdzeń o sytuacji finansowej skarżącego i braku możliwości zapłaty kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji bez spowodowania skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy. Twierdzeń tych w żaden sposób nie można zweryfikować, bowiem nie zostały poparte stosownymi dokumentami, mogącymi potwierdzać obawy strony co do wystąpienia tak daleko idących skutków wykonalności zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku nie pozwala zatem Sądowi na ocenę, czy wykonanie decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zweryfikowanie tego, czy wykonanie decyzji spowoduje skutki wskazane przez autora wniosku musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej strony, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku, a także dodatkowo ponoszonych wydatkach. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Zupełnie pozbawione podstaw jest powoływanie się na wadliwość skarżonej decyzji. Przesłankami udzielenia ochrony jest wystąpienie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 cyt. ustawy. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie może kontrolować legalności zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ww. ustawy procesowej orzekł, jak w sentencji postanowienia.