I SA/Bk 115/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi E. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków o zwolnieniu od opodatkowania uzyskanego przychodu z tytułu zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości. Pani E. W.-P., dalej określana także jako: "Skarżąca" w dniu [...].10. 2008 r. sprzedała w formie aktu notarialnego nieruchomość w Ł., położoną przy ul. S. [...], zabudowaną domem murowanym o pow. 109 m2. Nieruchomość powyższą Skarżąca nabyła umową darowizny dnia [...].10.2008 r. Dnia [...].10.2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. wezwał Skarżącą do złożenia wyjaśnień w związku ze sprzedażą nieruchomości w 2008 roku. Na wezwanie Skarżąca zgłosiła się w Urzędzie Skarbowym w dniu [...].10.2011 r. i oświadczyła, że zapomniała powiadomić Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. o uldze meldunkowej oraz że powiadomi o tym fakcie jak najszybciej. Dnia 24.10.2011 r. wpłynęło do Urzędu Skarbowego w Ł. pismo od Skarżącej wyjaśniające przyczynę nie złożenia w terminie wymaganego oświadczenia. Do pisma dołączono oświadczenie Skarżącej z dnia 20.10.2011 r., że zamieszkiwała w zbytej dnia 31.10.2008 r. nieruchomości (domu) 24 lata oraz poświadczenie Urzędu Miejskiego w Ł. z dnia 20.10.2011 r. o wymeldowaniu się ze zbytej nieruchomości. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. postanowieniem z dnia [...].12.2011 r., Nr [...] odmówił wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia od opodatkowania uzyskanego przychodu z tytułu zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat licząc po roku, w którym nastąpiło nabycie. Na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. dnia 30.12.2011 r. Skarżąca złożyła zażalenie, w którym stwierdzała, że postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. jest krzywdzące. Wyjaśniła, iż nie złożenie stosownego oświadczenia w 2008 roku (po sprzedaży domu) zwalniającego od opłaty podatku dochodowego, wynikało z niezrozumienia jej zapytania w Urzędzie Skarbowym, w którym była i pytała, jakie ma złożyć druki, ponieważ sprzedała dom. Po rozpatrzeniu zażalenia, w oparciu o akta sprawy, Dyrektor Izby Skarbowej w B., postanowieniem Nr [...] z dnia [...].02.2012 r. uchylił zaskarżone postanowienie organu I instancji, celem wyeliminowania tego postanowienia z obiegu prawnego. Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...].02.2012 r. odebrane zostało przez Skarżącą 01.03.2012 r. Dnia 29.02.2012 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w B. wpłynęło pismo z dnia 27.02.2012 r. nazwane uzupełnieniem zażalenia wraz z ksero kopii NIP-3 złożonej do organu I instancji dnia 17.02.2004 r. i dnia 12.02.2009 r., na które Dyrektor Izby Skarbowej w B. udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...].03.2012 r., nr [...]. Skarżąca na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...].02.2012 r. założyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W skardze zarzucono Dyrektorowi Izby Skarbowej w B., że uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. i jednocześnie stwierdził, że należy nadal prowadzić wobec skarżącej postępowanie podatkowe. Skarżąca wyjaśniała, iż złożyła do Urzędu Skarbowego w Łomży NIP-3 z dnia 17.02.2004 r., w którym oświadczyła, że nadal jej miejscem zamieszkiwania jest adres w Ł. przy ul. S. oraz NIP-3 z dnia 12.02.2009 r., z którego wynika, że z dniem 5.12.2008 r. zmieniła miejsce zamieszkania. Zdaniem Skarżącej, złożenie dokumentów NIP-3 należy potraktować, jako złożenie oświadczenia o tym, że spełniła warunki do skorzystania z "ulgi meldunkowej". A zatem Skarżąca uważa, że zmieściła się w wymaganym terminie do 30.04.2009 roku. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże nie wszystkie zarzuty zawarte w skardze należy uznać za zasadne. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia postanowienia, sąd bada jego zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej, jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że stosownie do treści art. 134 § 1 powoływanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpatrywanej sprawie Sąd stwierdza naruszenie przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. przepisów art. 233 § 1 pkt 2 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej powoływana jako: "o.p."), poprzez nie uwzględnienie w sentencji zaskarżonego postanowienia pełnej dyspozycji danego przepisu. W myśl bowiem art. 233 § 1 pkt 2 o.p. w zw. z art. 239 organ odwoławczy wydaje postanowienie, w którym uchyla postanowienie organu pierwszej instancji: a) w całości lub w części - i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając te postanowienie - umarza postępowanie w sprawie, b) w całości i sprawę przekazuje do rozpatrzenia właściwemu organowi pierwszej instancji, jeżeli postanowienie to zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości. Powoływany przepis art. 233 § 1 pkt 2 o.p. zawiera pełen katalog uprawnień rozstrzygających, przysługujących organowi odwoławczemu. Jednak wśród tych uprawnień nie ma możliwości tzw. "prostego" uchylenia postanowienia organu I instancji. Uchylenie postanowienia organu I instancji może mieć miejsce tylko w połączeniu z równoczesnym orzeczeniem co do istoty sprawy, bądź umorzeniem postępowania I instancji albo w połączeniu z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji (zob. wyrok NSA z dnia 13 lutego 1996 r., SA/Sz 2157/95, opublikowane w: LEX nr 26709.). Ponieważ w rozpatrywanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w B., postanowieniem Nr [...] z dnia [...].02.2012 r. uchylił zaskarżone postanowienie organu I instancji, celem wyeliminowania tego postanowienia z obiegu prawnego – bez jednoczesnego orzeczenia, co do istoty sprawy, bądź umorzenie postępowania I instancji albo w połączeniu z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, dlatego Sąd postanowił o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie Sąd na tym etapie postępowania za przedwczesne uznaje ustosunkowywanie się do zarzutów zawartych w skardze, gdyż wadliwe rozstrzygnięcie organu odwoławczego uniemożliwia w tym stanie dokonanie pełnej kontroli podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" powoływanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji orzeczenia.