I SA/Bk 116/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2015 r. wniosku F. Sp. z o.o. w J. o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; Decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] cofającą udzielone spółce F. Sp. z o.o. zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. do sądu administracyjnego złożyła spółka F. Sp. z o.o. w J. Pełnomocnik skarżącego wniósł jednocześnie o wstrzymanie zaskarżonej decyzji argumentując, że jest ono uzasadnione względami natury ekonomicznej (nieodwracalny w swojej istocie brak możliwości czerpania dochodu z automatów do gier funkcjonujących w punktach gier objętych uchylonym zezwoleniem) oraz okolicznościami faktycznymi i proceduralnymi. W ocenie autora skargi brak wstrzymania wykonalności decyzji oznaczać będzie faktyczną, niemożliwą do odwrócenia utratę przez Spółkę prawa do organizowania gier we wszystkich punktach, których dotyczy zaskarżona decyzja - bez względu na treść merytorycznego wyroku Sądu, z uwagi na okresowość zezwolenia. Wskazano, że wykonanie zaskarżonej, ostatecznej a zatem i wykonalnej decyzji administracyjnej oznacza fizyczną likwidację wszystkich punktów gier ujętych w uchylonym zezwoleniu, a zatem, obok działań logistycznych (tj. fizyczne wyłączenie działających tam automatów z eksploatacji, wywiezienie ich do magazynu), również obowiązek podjęcia przez skarżącą spółkę szeregu czynności administracyjnych - między innymi zgłoszenia wycofania automatów z punktów gier. Wskazano, ze w ramach przedmiotowego zezwolenia eksploatowane były 3 automaty o niskich wygranych, zlokalizowane w 3 punktach gier. Miesięczny przychód z tych automatów wynosił średnio ok. 14.000 zł miesięcznie. Z przychodu tego pokrywane były: podatek od gier w kwocie 6.000 zł, podatek dochodowy oraz świadczenia na ubezpieczenia społeczne pracowników i inne zobowiązania wobec kontrahentów, tj. firm serwisujących, jak i właścicieli lokali. W konsekwencji, straty związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji dotkną nie tylko bezpośrednio skarżącą, ale także jej pracowników, jak również kontrahentów, których działalność jest związana z przedmiotową działalnością reglamentowaną, przez świadczenie części usług na rzecz tego operatora. Zaprzestanie działalności w punktach gier oznaczać będzie w szczególności konieczność rozwiązania umów o pracę z pracownikami dedykowanymi do obsługi zezwolenia (tj. 1 pracownik zatrudniony na stanowisku inspektora nadzorującego punkty gier, 1 pracownik biurowo - księgowy oraz 1 pracownik magazynowy). Dotyczy to także umów z dwoma firmami serwisowymi. Wykonanie zaskarżonej decyzji pogorszy też w sposób istotny sytuację podmiotów - właścicieli lokali, w których zlokalizowane są punkty gier, którzy stracą możliwość dotychczasowego zarobkowania poprzez współpracę ze skarżącą. Nawet uchylenie zaskarżonej decyzji nie da jednak Spółce możliwości powrotu w krótkim czasie do prowadzenia działalności we wszystkich tych samych punktach gier. Ponowne uruchomienie każdego poszczególnego punktu wymagać będzie kolejnych działań zarówno logistycznych (np. fizyczne przywiezienie automatów z powrotem do punktów gier), jak i administracyjnych (przede wszystkim zgłoszenie przemieszczenia automatów do konkretnego punktu gier i zgłoszenie zamiaru uruchomienia tam działalności). Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak: NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Biorąc zatem pod uwagę przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, czyli niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i dokonując pod tym kątem oceny wniosku Spółki o wstrzymanie wykonania decyzji o cofnięciu zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa p., należy uznać, że zasługuje on na uwzględnienie. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej Spółki uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może pozbawić Spółkę możliwości prowadzenia działalności we wskazanym zakresie, a tym samym uzyskiwania dochodów. W konsekwencji może to wpłynąć na kondycję finansową Spółki i spowodować likwidację punktów, redukcję etatów. Odwrócenie tego stanu w przypadku ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji może być utrudnione, a nawet niemożliwe. Podobne stanowisko zaprezentował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (postanowienie z 27.10.2014r. II SA/Ol 1126/14) oraz Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z 18.12.2014r. II GZ 874/14) i Sąd rozpoznający niniejszy wniosek w pełni go podziela. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.