I SA/Bk 117/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 9 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2025 r. nr 0109-PU-411.52.2024 w przedmiocie odmowy rozłożenia należności na raty p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , Decyzją z 22 stycznia 2025 r. nr 0109-PU-411.52.2024 Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w Warszawie odmówił E. P. (dalej powoływana jako skarżąca) rozłożenia na raty należności w kwocie 3.036,00 zł za okres od 2024.2/06 do 2024.4/12. Pismem z tej samej daty nr 0109-PU-411.53.2024 ww. organ pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej w sprawie umorzenia odsetek z tytułu składek na ubezpieczenie emerytalno-rentowe. Decyzja i pismo zostały doręczone skarżącej w dniu 24 stycznia 2025 r. (k. 697 akt admin.). W dniu 26 lutego 2025 r. skarżąca złożyła skargę na decyzję Prezesa KRUS nr 0109-PU-411.53.2024 (wskazała numer pisma), wnosząc jednocześnie o "przywrócenie uchybionego terminu do rozpoznania sprawy". Zarządzeniem z 30 kwietnia 2025 r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie, czy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezesa KRUS z 22 stycznia 2025 r. nr 0109-PU.411.52.2024 odmawiająca rozłożenia należności na raty czy też przedmiotem skargi jest bezczynność organu wynikająca z pozostawienia bez rozpoznania wniosku w sprawie umorzenia odsetek pismem z 22 stycznia 2025 r. nr 0109.PU.411.53.2024 r. – w terminie 7 dni od doręczenia niniejszego pisma, pod rygorem uznania, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezesa KRUS z 22 stycznia 2025 r. nr 0109-PU.411.52.2024. W wypadku, gdy przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa KRUS z 22 stycznia 2025 r. sąd wezwał skarżącą – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu– do wykazania przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do złożenia skargi, tj. - wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi; - uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w trybie zastępczym, po dwukrotnym awizowaniu, 19 maja 2025 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 26 maja 2025 r. skarżąca nie wykonała ww. obowiązków. Postanowieniem z 18 czerwca 2025 r. sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowienie doręczono skarżącej w dniu 20 czerwca 2025 r. (k. 40). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi sąd zobowiązany jest do ustalenia, czy odpowiada ona warunkom formalnym, czy wniesiona została w terminie, a także czy jest dopuszczalna. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Wnoszącej skargę doręczono stanowiącą przedmiot zaskarżenia decyzję 24 stycznia 2025 r., zatem termin do jej wniesienia upłynął 24 lutego 2025 r. Skarga została zatem wniesiona po terminie. Wniosek o przywrócenie terminu został natomiast odrzucony, zaś po bezskutecznym upływie terminu do wniesienia zażalenia postanowienie w tym przedmiocie stało się prawomocne. Wobec powyższego sąd uznał, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.