I SA/Bk 1193/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu R. S. uiszczony wpis sądowy w kwocie 503 zł (słownie: pięćset trzy złote). W związku ze skargą złożoną do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2015 r. nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku, R. S. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W przypadku nie uzupełnienia wymienionego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia przewidziany został rygor odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone 30 października 2015 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie zadośćuczynił wezwaniu. Zgodnie z treścią przepisu art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 215 tej ustawy stanowi, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy, sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Skarżący, pomimo prawidłowego wezwania, nie usunął w zakreślonym terminie opisanego braku formalnego, tj. nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia. W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 cyt. ustawy procesowej orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.