I SA/Bk 1201/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi E. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2013 r. oraz za I kwartał 2014 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę E. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...]. Powodem takiego rozstrzygnięcia było nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisu sądowego od skargi. Postanowienie zostało doręczone 5 stycznia 2016 r. W piśmie z dnia 11 stycznia 2016 r., sprecyzowanym w dniu 9 lutego 2016 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wskazał, że w dacie doręczenia pisma był w delegacji. Wyjaśnił, że jest również zatrudniony jako kierowca w firmie G. sp. z o.o. i w związku z tym często przebywa w delegacji. Korespondencja nie zawsze po odebraniu przez inne osoby jest skutecznie przekazywana do jego wiadomości. Podniósł, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało mu doręczone przez pracownicę J. P. już po terminie do jego uiszczenia. Dodał, że pracownica była w zaawansowanej ciąży i wskutek złego samopoczucia przez kilka dni nie stawiała się do pracy. Ostatecznie wezwanie dotarło do skarżącego w dniu, w którym uiścił wpis. Do wniosku skarżący dołączył oświadczenie J. P., kartę jej ciąży oraz zwolnienie lekarskie pracownicy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że został on złożony w terminie. Skarżący dokonał również czynności w postaci uiszczenia wpisu sądowego. Argumentacja zawarta we wniosku nie daje jednak podstawy do wnioskowanego przywrócenia terminu. Podkreślenia wymaga, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Wymaga zatem wiarygodnej argumentacji wskazującej na istnienie niedającej się usunąć przeszkody w dochowaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminowi podlega natomiast ocenie z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W sytuacji, gdy terminowi uchybia strona prowadząca działalność gospodarczą, ocena ta odbywać się powinna przy zaostrzonych regułach. Od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą wymaga się bowiem staranności wyższej niż przeciętna. W szczególności, od właściciela przedsiębiorstwa należy wymagać takich działań, które podczas jego nieobecności zapewniłyby możliwość wywiązywania się z obowiązków związanych z prowadzoną działalnością, w tym związanych z postępowaniami sądowymi. Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił istnienia okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu przedmiotowego terminu. Osoba prowadząca działalność gospodarczą ponosi ryzyko związane z działaniami swoich pracowników. Zaniedbania pracowników co do zasady należy traktować zatem jako zaniedbania samego przedsiębiorcy. Dołączona do akt dokumentacja medyczna pracownicy skarżącego niewątpliwie potwierdza, że była ona w ciąży w okresie doręczania przedmiotowego wezwania. Tego stanu Sąd nie podważa. Zwrócić jednak trzeba uwagę, że przedłożone zwolnienie lekarskie J. P. nie uprawdopodobnia w żadnym razie nagłej zmiany stanu jej zdrowia w okresie doręczania wezwania do uiszczenia wpisu, dotyczy bowiem późniejszego okresu – od 12 grudnia 2015 r. do 5 stycznia 2016 r. Skarżący nie uprawdopodobnił zatem, że w okresie na uiszczenie wpisu sądowego, spotkała go nagła, niezależna od niego sytuacja, uniemożliwiająca terminowe wywiązanie się z obowiązku opłacenia skargi. Mając wiedzę o stanie ciąży pracownicy, powinien przewidywać, że mogą wystąpić sytuacje krótszych bądź dłuższych jej nieobecności w pracy i w taki sposób zaplanować prowadzenie swoich spraw, aby nie wpłynęło to negatywnie na wypełnianie obowiązków związanych z prowadzoną działalnością. Sąd zauważa ponadto, że gołosłowne pozostają twierdzenia skarżącego, że w okresie doręczania przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu przebywał na delegacji. Wobec powyższego Sąd uznał, że argumenty zawarte we wniosku oraz dołączone doń materiały w postaci oświadczenia pracownicy oraz jej dokumentacji lekarskiej, nie dają podstaw do uznania, że uchybienie terminu odbyło się bez winy skarżącego. W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, orzeczono jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 86 § 1 oraz 87 § 1 i 2 p.p.s.a.