I SA/Bk 1214/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2015 r. nr [...], wydanej w przedmiocie podatku od spadków i darowizn, H. W. wniosła o wstrzymanie jej wykonania. Wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków gospodarczych w przypadku egzekwowania należności na drodze przymusu. Kwota 133.274 zł jest kwotą znaczącą przy osiąganiu niskich dochodów z pracy dorywczej i pomimo charakteru zwrotnego należności może narazić skarżącą na trudności we własnym utrzymaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. np. NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Uzasadniając złożony wniosek skarżąca ograniczyła się do ogólnikowych argumentów, że kwota 133.274 zł jest znacząca przy osiągnięciu niskich dochodów z pracy dorywczej i może ją narazić na trudności we własnym utrzymaniu. Z oświadczeń skarżącej znajdujących się w akt sprawy wynika, że ma niski dochód miesięczny oraz zadłużenia z tytułu podatku od spadków i darowizn oraz kredytów gotówkowych. Okoliczności te były zresztą uwzględnione przy rozpoznaniu jej wniosku o przyznanie prawa pomocy, który został częściowo uwzględniony. Podkreślić jednak trzeba, że przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od wpisu od skargi nie ma istotnego znaczenia dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonanie skarżonego rozstrzygnięcia. Przesłanki przyznania prawa pomocy nie są tożsame z przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega ocenie w kontekście spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu uzasadniać mogą konkretne okoliczności będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 ww. ustawy. Skarżąca tymczasem nie uprawdopodobniła wystąpienia tak daleko idących skutków wykonania przedmiotowej decyzji. Sama wysokość podatku do zapłaty nie może świadczyć o wystąpieniu tego typu skutków. Należy ponadto zauważyć, co wynika z akt sprawy, że skarżąca w 2010 r. i 2011 r. nabyła dwie nieruchomości na terenie S. Dysponuje zatem majątkiem nieruchomym, co w wątpliwość poddaje jej przypuszczenia o skutku wykonania decyzji w postaci trudności we własnym utrzymaniu. Należy również podkreślić, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego wykonania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej. Dlatego też Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ww. ustawy procesowej.