I SA/Bk 1216/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Andrzej Melezini, sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 maja 2018 r. sprawy ze skargi D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2017 oddala skargę Decyzją z dnia [...] stycznia 2017r., nr [...] Wójt Gminy T. K. ustalił D. J. (dalej: "Skarżąca") łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2017 w kwocie 10 zł. Podatkiem rolnym obciążono użytki rolne (łącznie 0,3469ha, z czego 0,31 ha podlegało ustawowemu zwolnieniu), natomiast podatek od nieruchomości wyniósł 0 zł z uwagi na to, że podlegające mu grunty "Lz" były zwolnione z tego podatku. Skarżąca złożyła odwołanie od tej decyzji, zarzucając organowi samodzielne połączenie działek i wymiar jednego zobowiązania podatkowego, a także pominięcie działek nr [...] i nr [...]. Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] utrzymało ją w mocy. W uzasadnieniu organ wyjaśnił Skarżącej zasady opodatkowania gruntów podatkami rolnym, leśnym i od nieruchomości. Wskazał, że grunty będące we władaniu Skarżącej (działki nr [...],[...],[...]) sklasyfikowane są w ewidencji gruntów jako "Rlllb", "Br-PsIV", "PsIV", "PsV" i "LzV" oraz że pierwsze cztery kategorie są użytkami rolnymi, w związku z czym obciążono je podatkiem rolnym (grunt "PsV" pominięto przy wymiarze jako zwolniony z podatku rolnego). Organ wyjaśnił, że grunt "LzV" nie jest lasem, lecz tzw. "gruntem zadrzewionym i zakrzewionym" i nie podlega on podatkowi leśnemu (nie jest lasem), ani podatkowi rolnemu (nie jest użytkiem rolnym), lecz stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Podatku tego jednak nie ustalono, jako że grunty zadrzewione i zakrzewione zwolnione są z podatku od nieruchomości. Organ wyjaśnił też Skarżącej, że kryterium rozgraniczającym zakresy przedmiotowe podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości jest wyłącznie odpowiednia klasyfikacja gruntu uwidoczniona w ewidencji gruntów. Jeżeli grunty były sklasyfikowane jako użytki rolne, to nie podlegały już podatkowi od nieruchomości, lecz podatkowi rolnemu. Organ uznał za chybiony zarzut pominięcia działek nr [...] i nr [...]. Wskazał, że grunty tych działek zostały uwzględnione przy wymiarze łącznego zobowiązania pieniężnego w ten sposób, że grunty Rlllb", "Br-PsIV", "PsIV" (łącznie 0,0369ha) obciążono podatkiem rolnym, grunt "PsV" (0,31ha) korzystał z ustawowego zwolnienia z podatku rolnego (podatku więc nie naliczono), natomiast grunt "Lz" był ustawowo zwolniony z podatku od nieruchomości. Organ wyjaśnił, że ustalenie łącznego zobowiązania pieniężnego w jednej decyzji nastąpiło na podstawie art. 6c ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 617 – dalej: "u.p.r.". Wskazał też, że zastosowanie wyższej stawki podatku rolnego jest związane z faktem, że grunty nie tworzą gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 1 u.p.r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Skarżąca stwierdziła, że nie zgadza się z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego i wniosła o jej uchylenie. Podniosła, że organ nie wyjaśnił kwestii połączenia działek i błędnego naliczenia podatku. Według wiedzy Skarżącej, działek [...] i [...] nie można łączyć, gdyż jedna jest użytkiem rolnym a druga, "zaliczona jako nieruchomość, za którą był naliczany podatek od metra działki przez 16 lat". Skarżąca oczekuje wyjaśnienia, dlaczego od trzech lat podatek został naliczony w sposób jak w decyzji, skoro przez poprzednie 16 lat był inny. Jeśli decyzja Wójta Gminy jest prawidłowa, to, zdaniem Skarżącej, SKO powinno zobowiązać Wójta do zwrotu nienależnie pobranych od niej pieniędzy za 16 lat wraz z odsetkami. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Skarżąca kwestionuje sposób opodatkowania jej nieruchomości za 2017 rok. W sprawie Wójt Gminy T. K. działając jako organ pierwszej instancji ustalił Skarżącej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2017 na kwotę 10 zł, przy czym podatek rolny wyniósł po zaokrągleniu 10 zł, podatek od nieruchomości – 0 zł. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 716, dalej: "u.p.o.l."), opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, nie podlegają mu natomiast użytki rolne lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. W sprawie ustalono na podstawie Ewidencji gruntów, że działki Skarżącej o numerach [...],[...] i [...] są sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako RIIIb, Br-PsIV, PsIV, PsV i LzV. Organ prawidłowo stwierdził, że pierwsze cztery z wymienionych kategorie stanowią grunty rolne (§ 68 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r., w sprawie ewidencji gruntów i budynków, Dz. U. z 2016 r., poz. 1034), w związku z czym podlegają one podatkowi rolnemu. Jednocześnie organ prawidłowo przyjął, że grunt oznaczony PsV z mocy art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r. jest zwolniony z podatku rolnego. Z kolei grunt sklasyfikowany w ewidencji jako LzV, chociaż jest gruntem leśnym to nie jest lasem, lecz gruntem zadrzewionym i zakrzewionym i jako taki podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Grunt ten jest jendak zwolniony z opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 u.p.o.l. Skarżąca kwestionuje opodatkowanie w jednej decyzji (nakazie płatniczym) działek o numerach [...] i [...]. Na działce o nr [...] znajdują się użytki oznaczone jako Br-PsIV i PSIV zaś na działce [...] – grunty oznaczone jako LzV i PsV (k. 4 akt admin.). Obowiązek opodatkowania gruntów w jednej decyzji (nakazie płatniczym) wynika z treści art. 6c u.p.r., zgodnie z którym osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym). Zatem w sytuacji, gdy na Skarżącej ciążył obowiązek podatkowy zarówno w podatku rolnym jak i w podatku od nieruchomości, zasadnym i koniecznym było ustalenie przez organ wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego w jednej decyzji. Należy zauważyć, że działanie to ma znaczenie wyłącznie techniczne i w żaden sposób nie wpływa na wysokość zobowiązania podatkowego Skarżącej. Podsumowując – Sąd stwierdza, że dokonany w sprawie Skarżącej wymiar podatku nastąpił w sposób prawidłowy. Sąd nie jest w stanie na gruncie tej sprawy, która dotyczy łącznego zobowiązania pieniężnego Skarżącej na rok 2017, badać, dlaczego przed trzema laty podatek od gruntów Skarżącej był naliczany w sposób odmienny. Odnośnie tego okresu były wydawane odrębne decyzje, od których Skarżącej przysługiwało odwołanie. Ich prawidłowość nie może być jednak badana przez Sąd w tym postępowaniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi.