I SA/Bk 125/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 03 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 rok p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. J. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego podając, iż pozostaje sam w gospodarstwie domowym (jest rozwiedziony). Źródłem miesięcznego dochodu skarżącego jest renta z otrzymywana z Islandii w wysokości około 1.450-1500 zł (w zależności od kursu złotego) oraz renta z ZUS w wysokości 668 zł brutto, od której potrącana jest należność Urzędu Skarbowego (skarżący dostaje faktycznie 110 zł). W skład majątku J, W. wchodzi mieszkanie o powierzchni [...] m2 oraz garaż o powierzchni [...]m². Skarżący ma aktualnie zaciągnięty kredyt na kwotę 52.000 zł, z miesięczna ratą 500 zł. Nadto ma zadłużenie w banku PKO BP na kwotę 7.000 zł. J. W. nie posiada zgromadzonych oszczędności. Do swoich miesięcznych wydatków skarżący zaliczył: czynsz mieszkaniowy - 432 zł, energia elektryczna – 97 zł, telefon – 29,90 oraz zakup leków i wyżywienia (k. 40-41). Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, tekst jednolity) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W rozpatrywanym przypadku J. W. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W złożonym oświadczeniu skarżący wykazał, iż prowadzi samotnie gospodarstwo domowe. Wysokość miesięcznego dochodu wnioskodawcy to łączna kwota około 1.600 zł netto (renta z ZUS 110 zł i renta z Islandii 1500 zł). Renta otrzymywana z ZUS częściowo została zajęta na poczet prowadzonej egzekucji. Wykazane wydatki miesięczne J. W. wynoszą około 1.060 zł (energia elektryczna, telefon, czynsz, rata spłaty pożyczki). Dodatkowo skarżący ponosi koszty zakupu lekarstw, opieki medycznej i wyżywienie. Majątek wnioskodawcy stanowi mieszkanie o powierzchni [...] m2 oraz garaż o powierzchni [...] m². Skarżący jest zadłużony wobec Urzędu Skarbowego oraz z tytułu kredytów. Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, brak zgromadzonych oszczędności w zestawieniu ze złym stanem zdrowia niewątpliwie wymagającym ponoszenia zwiększonych wydatków na lekarstwa i opiekę medyczną pozwalają na stwierdzenie, iż J. W. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.