I SA/Bk 125/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako (spr.),, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi K. J. na informację Zarządu Województwa P. z dnia [...] lutego 2021 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wsparcie na kapitał obrotowy dla mikro i małych przedsiębiorstw p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej K. J. uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 zł (słownie: dwustu złotych). Zarząd Województwa P. jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa P. na lata 2014-2020 w czerwcu 2020 r. ogłosił w trybie nadzwyczajnym nabór wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Osi Priorytetowej I Wzmocnienie potencjału i konkurencyjności gospodarki regionu, Działania 1.4 Promocja przedsiębiorczości oraz podniesienie atrakcyjności inwestycyjnej województwa, Poddziałania 1.4.1 Promocja przedsiębiorczości oraz podniesienie atrakcyjności inwestycyjnej województwa, pn. "Wsparcie na kapitał obrotowy dla mikro i małych przedsiębiorstw", nr naboru: RPPD.01.04.01-IZ.00-20- 005/20. Zgodnie z zasadami naboru określonymi w "Wezwaniu w trybie nadzwyczajnym do złożenia wniosków o dofinansowanie projektów", wniosek o dofinansowanie projektu należało przygotować i przesłać w formie dokumentu elektronicznego, za pomocą najnowszej wersji aplikacji Generator Wniosków Aplikacyjnych na lata 2014 - 2020. Nabór był planowany od 22 czerwca 2020 r. od godz. 8.00 do 30 czerwca 2020 r. do godz. 15.30. Przyjęto, że zachowanie terminu oznacza przesłanie wniosku w formie dokumentu elektronicznego. Przewidziano ponadto możliwość wcześniejszego zakończenia naboru w przypadku, gdy wartość dofinansowania w ramach złożonych wniosków przekroczy 100% dostępnej alokacji. Jak wynika z załączonych do sprawy pism, K. J. (dalej: "skarżąca") w dniu [...] czerwca 2020 r. podjęła nieskuteczną próbę wysłania wniosku drogą elektroniczną. Następnie pismem z [...] czerwca 2020 r. skarżąca złożyła do Urzędu Marszałkowskiego Województwa P. "skargę na rażące niedołożenie należytej staranności w zakresie przyjmowania wniosków" a także wysłała wniosek w formie papierowej. Instytucja Organizująca Nabór pismem z [...] lipca 2020 r. wyjaśniła skarżącej, że brak możliwości przesłania przez nią wniosku o dofinansowanie nie był spowodowany przez okoliczności leżące po stronie organu i poinformowała, że nabór został zakończony ze względu na wyczerpanie alokacji, a jej projekt nie może zostać dopuszczony do oceny. W piśmie z [...] lipca 2020 r., nazwanym "protest", skarżąca zarzuciła organowi niedołożenie należytej staranności w zakresie przyjmowania wniosku, a w piśmie z [...] lutego 2021 r. wniosła "ponaglenie". W zaskarżonym do Sądu piśmie z [...] lutego 2021 r., znak [...] Zarząd Województwa P. poinformował skarżącą, że podtrzymuje stanowisko dotyczące pozostawienia jej wniosku bez rozpatrzenia. Na powyższą informację Zarządu Województwa P. z dnia [...] lutego 2021r. K. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325, dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli został sprecyzowany w przepisie art. 3 § 2, wymieniającym formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przepis art. 3 § 3 P.p.s.a. stanowi zaś, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Takie szczególne regulacje zostały zawarte m.in. w ustawie z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020r. poz. 818 ze zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa"). Zgodnie z art. 1 tej ustawy, określa ona zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi. Z art. 50 ustawy wdrożeniowej wynika, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu i sposobu obliczania terminów, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ustawa wdrożeniowa nie przewiduje żadnej szczególnej formy rozstrzygnięcia w sytuacji, gdy wniosek o dofinansowanie projektu nie został złożony w drodze elektronicznej. W takiej sytuacji prawidłowym było działanie organu, który pismem poinformował skarżącą o braku możliwości dokonania merytorycznej oceny jej wniosku. Konsekwentnie, ustawa wdrożeniowa nie przewiduje też środka odwoławczego od takiego pisma informującego o braku możliwości merytorycznego rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie. Z kolei przewidziany ustawą wdrożeniową protest przysługuje jedynie od informacji o negatywnej ocenie projektu. Stosownie do art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej - w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną oceną jest zaś ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania (art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Analiza tych przepisów prowadzi do wniosku, że możliwość wniesienia protestu uzależniona jest od wcześniejszej oceny projektu, dokonanej na podstawie kryteriów wyboru projektów. Ocena projektu dotyczy wyłącznie weryfikacji projektu pod kątem spełniania kryteriów wyboru projektów i jest możliwa dopiero w sytuacji, gdy dany projekt spełnił wymogi formalne, a przede wszystkim gdy wniosek o dofinansowanie został poprawnie złożony. Jedynie zachowanie procedury poprawnego złożenia wniosku daje możliwość jego oceny merytorycznej. W tej sytuacji wystosowane przez skarżącą pismo z [...] lipca 2020 r. nie mogło zostać uznane za protest w rozumieniu ustawy wdrożeniowej. Ustawa wdrożeniowa reguluje również, w jakich sytuacjach możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy skarga przysługuje w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1. Zaskarżenie do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o dofinansowanie możliwe jest więc tylko w przypadku rozstrzygnięć wydanych po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku według kryteriów wyboru (por.: postanowienie WSA w Lublinie z dnia 26 maja 2017r., sygn. akt III SA/Lub 136/17; powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w tej sprawie. Strona skarży bowiem informację organu o tym, że projekt nie mógł zostać dopuszczony do oceny z uwagi na brak złożenia wniosku o dofinansowanie w drodze elektronicznej i jako taki został pozostawiony bez rozpatrzenia. Nie jest to żadne z rozstrzygnięć przewidzianych przepisem art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Od przekazanej przez organ informacji nie przysługiwał protest, za niedopuszczalne należy też uznać zaskarżenie takiego działania do sądu administracyjnego. Podsumowując: brak było w rozpoznawanej sprawie podstaw do wniesienia protestu, a następnie skargi do sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który w sprawie ma zastosowanie na podstawie art. 64 ustawy wdrożeniowej, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przepis ten był podstawą rozstrzygnięcia w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).