I SA/Bk 126/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Ł.J.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności jako byłego członka zarządu P.W. A.-T. Sp. z o.o. z/s w B. za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2008 r. i miesiąc styczeń 2009 r. oraz z tytułu odsetek za zwłokę i kosztów postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji , W skardze z dnia [...] marca 2014 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności byłego członka zarządu P.W. A.-T. sp. z o.o. w B., pełnomocnik Skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z obowiązującymi przepisami (art. 61 § 2 i § 3 p.p.s.a.) organ lub sąd może wstrzymać wykonanie decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto pełnomocnik Skarżącego wskazał, iż łączne zaległości Spółki za którą ma ponieść odpowiedzialność Skarżący wynoszą około [...] zł, a Skarżący nie dysponuje środkami pieniężnymi w tak znacznej wysokości, nie dysponuje także rzeczami, które mógłby zbyć bez uszczerbku dla zaspokojenia codziennych, podstawowych potrzeb własnych i swojej rodziny. Ponadto Skarżący stwierdził, że kwota ta przekracza możliwości płatnicze przeciętnego człowieka w wieku i sytuacji życiowej Skarżącego. Postanowieniem z dnia 21 marca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Stosownie do brzmienia art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu, co do zasady, nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści przywołanych przepisów wynika, iż prawidłowo sporządzony wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności powinien zawierać uzasadnienie, umożliwiające dokonanie oceny, czy ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zostały spełnione. To właśnie na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 18 grudnia 2013 r. sygn. akt II FSK 2654/13 CBOSA, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie zgodzić się należy z oceną organu II instancji, zawartą w postanowieniu o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. Organ słusznie stwierdził, że Skarżący nie udowodnił i nie udokumentował twierdzeń uzasadniających wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (zawartego w skardze do sądu) Skarżący nie dołączył dokumentów źródłowych, które mogłyby wskazywać na trudną sytuację finansową jego i jego rodziny. Samo stwierdzenie Skarżącego, na co słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy, że wyłożenie kwoty ok. [...] zł (łącznie z innymi zobowiązaniami – ok. [...] zł) jest dla przeciętnego człowieka bardzo dużym ciężarem, jest niewystarczające dla uznania wstrzymania wykonania decyzji za czynność zasadną. Mając na uwadze, iż w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności, dokumentów lub potwierdzeń, które przemawiałyby za uwzględnieniem wniosku, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.