I SA/Bk 127/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2010 r. p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. G. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego podając, iż nie posiada środków pieniężnych do pokrycia kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Wysokość miesięcznego dochodu rodziny skarżącego wynosi 1700 zł (dochód żony wnioskodawcy z tytułu pracy). Osiągany dochód miesięczny jest przeznaczany na pokrycie bieżących opłat, związanych z utrzymaniem domu i rodziny. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, oszczędności lub przedmiotów wartościowych (k. 13-15). W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nadto w okresie po zamknięciu działalności gospodarczej starania w znalezieniu jakiejkolwiek pracy pozostały bezskuteczne. Aktualnie skarżący korzysta z prac dorywczych, a dochód z tego tytułu oscyluje w wysokości 50 – 150 zł miesięcznie. Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm..) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W rozpatrywanym przypadku G. K. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść na obecnym etapie postępowania jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał bowiem, iż jego rodzina utrzymuje się jedynie z wynagrodzenia żony w wysokości 1.700 zł brutto (k. 15). Kwota ta w całości przeznaczana jest na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania rodziny. Skarżący nie posiada żadnego majątku oraz przedmiotów wartościowych. Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu pozostającego na pokrycie potrzeb dwuosobowej rodziny skarżącego w połączeniu z brakiem oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż G. K. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.