I SA/Bk 129/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 08 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. G.-K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. Dz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2006 i 2007 rok p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi A. G. – K. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 166,05 zł (sto sześćdziesiąt sześć 05/100 złotych). Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał S. Dz. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Stosownie do powyższego Okręgowa Rada Adwokacka w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy adwokata A. G. –K. (k.148). Dnia 09 marca 2012 r. adwokat A. G. – K. wniosła o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 listopada 2011 r. oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone (k. 204). Jednocześnie złożyła do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 204-207). Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Stosownie zaś do pkt 1 a tego paragrafu w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę minimalną oblicza się na podstawie § 6 cytowanego rozporządzenia. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu sprawy wynosi 583 zł, w związku z tym zgodnie z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 180 zł, zaś stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 135 zł (75% stawki minimalnej za pierwszą instancję). Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %). Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia należy uznać, że kwota 166,05 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i pkt 1 lit. a oraz § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji. Końcowo jedynie należy podnieść, iż podstawą prawną niniejszego rozstrzygnięcia nie mógł być wskazany przez pełnomocnika przepis § 13 ust. 4 pkt 2 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. albowiem przepis ten dotyczy prowadzenia sprawy w postępowaniu apelacyjnym, a nie przed sądem administracyjnym.