I SA/Bk 13/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca i za wrzesień 2004 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pan A. S., pismem z 29 stycznia 2010 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do Sądu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] listopada 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca i za wrzesień 2004 r. W ocenie wnioskodawcy wykonanie zaskarżonej decyzji uzasadnia jego sytuacja finansowa. Nie posiada wolnych środków finansowych, a wszelkie dochody uzyskiwane z emerytury (własnej i żony) są przeznaczane na bieżące utrzymanie rodziny. Skarżący wskazał, iż cierpi na liczne schorzenia, których leczenie również związane jest ze znacznymi nakładami finansowymi. Dodał, że na jego utrzymaniu pozostaje córka odbywająca studia doktoranckie. Córka otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie w kwocie około 1.000 zł, jednakże pieniądze te przeznacza na swoje wydatki. Wnioskodawca opłaca akademik. Sąd zważył, co następuje: Wniosek nie może zostać uwzględniony. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. W ocenie Sądu, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Skarżący nie wykazał w dostateczny sposób żadnej z wymienionych przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Jedynie ogólnikowo zaznaczył, że nie posiada żadnych wolnych środków finansowych ani oszczędności, które umożliwiałyby uregulowanie zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji. Sama okoliczność braku środków finansowych, bez powiązania z przesłaniami wynikającymi z art. 61 § 3 cytowanej ustawy, nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej. W doktrynie przyjmuje się jednocześnie, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J. P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to Skarżący winien wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczynił. Dlatego też Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.