I SA/Bk 1355/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Izby Celnej w B. na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: 1. uwzględnić zażalenie Dyrektora Izby Celnej w B. i uchylić zaskarżone postanowienie tutejszego Sądu z dnia 16 grudnia 2015 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; 2. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; 3. zwrócić Dyrektorowi Izby Celnej w B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 (słownie: stu) złotych. , Postanowieniem z 16 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, na wniosek T. Spółki z o.o. w W., wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z 16 października 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Sąd uznał, że spółka uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W ocenie WSA wysokość kary w rozpoznawanej sprawie (12.000 zł) w połączeniu z ilością spraw tego rodzaju rozpatrywanych przed Sądem (ponad sto spraw), może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej Spółki a nawet ogłoszenia jej upadłości. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Dyrektor Izby Celnej w B., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Białymstoku. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a., które miało bezpośredni wpływ na wydanie orzeczenia, bowiem Sąd uznał, że warunek uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków jest spełniony poprzez ilość spraw obecnie zarejestrowanych w WSA w Białymstoku dot. wymierzenia Spółce kary pieniężnej za urządzenie gier na automatach poza kasynem gry oraz oświadczeniu prezesa zarządu o łącznej wysokości kar pieniężnych uiszczonych przez Spółkę. Sąd nie odniósł się natomiast do kondycji finansowej spółki. Uprawdopodobnienie wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać z ogólną kondycją finansową spółki w momencie zawisłości postępowania. Udzielenie ochrony tymczasowej nie może być oderwane od rzeczywistej sytuacji podmiotu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z przepisem art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Jak wynika z poczynionych ustaleń, żalący się organ trafnie zarzucił błędne przyjęcie przez Sąd, że skarżąca Spółka wykazała w sprawie przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się już pogląd, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Zgodzić się należy z żalącym się organem, że skarżąca Spółka nie wskazała żadnej okoliczności stanowiącej o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż powołała się tylko ogólnikowo na kwotę już uiszczonych kar z tego samego tytułu – nie wskazując nawet jej wysokości - i inne toczące się postępowania. Nie wykazano w jakikolwiek sposób, jaka jest obecnie rzeczywista kondycja finansowa Spółki. Tym samym nie sposób ocenić, czy rzeczywiście zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. Samo twierdzenie skarżącej o generowanej stracie jest niewystarczające do oceny wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na możliwość powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że nawet fakt ewentualnego wyegzekwowania nałożonej kary pieniężnej przed rozpoznaniem skargi i ewentualne jej uwzględnienie nie skutkuje nieodwracalnymi skutkami, bowiem w takim wypadku wskazana skarżoną decyzją należność zostanie Spółce zwrócona. Na inne okoliczności powodujące trudne do odwrócenia skutki Spółka nie wskazała, zaś Sąd nie ma możliwości prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie. Nie bez znaczenia dla oceny zasadności złożonego zażalenia oraz odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji miał również fakt, że w kilkunastu postanowieniach z dnia 9 i 11 lutego 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił zażalenia Dyrektora Izby Celnej w B. i uchylił postanowienia tut. Sądu w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji dotyczących skarżącej Spółki. (m.in. w sprawach II GZ 37/16, II GZ 38/16, II GZ 67/16, II GZ 68/16). Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w pkt 1 i 2 postanowienia na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia (pkt 3 postanowienia) oparto na treści art. 225 p.p.s.a.