I SA/Bk 1365/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki, po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok p o s t a n a w i a - odmówić zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 1365/15 w przedmiocie odmowy przyznania M. W. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2016 r. zapadłym w sprawie niniejszej referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku odmówił przyznania M. W. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W wyniku rozpatrzenia sprzeciwu wnioskodawcy postanowieniem z dnia 03 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, które stało się prawomocne. W dniu [...] sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego k. 85) skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (k. 89). W złożonym wniosku M. W. wykazał, iż źródłem jego utrzymania pozostaje emerytura w wysokości 1.017 zł miesięcznie. Wnioskodawca ponosi wydatki związane z utrzymaniem własnym i domu w wysokości 1.000 zł. W skład majątku M. W. wchodzi: dom o powierzchni [...] m², stanowiący [...] bliźniaka oraz nieruchomość o powierzchni[...] ha. Wnioskodawca nie posiada zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. Skarżący jest zadłużony w banku na kwotę ponad 100.000 zł (k. 43 - 44). Z dołączonych do akt sprawy dokumentów wynika, że M. W. spłaca raty zaciągniętych kredytów w łącznej kwocie 2.192,63 zł miesięcznie (k. 52 – 54). Odnosząc powyższe okoliczności do niniejszej sprawy, to należało zatem stwierdzić, iż postanowienie w sprawie prawa pomocy należy do postanowień niekończących postępowania w sprawie, które mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne - w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej również jako p.p.s.a. Złożenie przez stronę kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie obliguje do dokonywania ponownej oceny sytuacji materialnej wnioskującego w kontekście przesłanek z art. 246 p.p.s.a. W takim przypadku konieczne jest przede wszystkim zbadanie, czy strona powołała nowe okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę dotychczasowego stanowiska tut. Sądu, wyrażonego w prawomocnym postanowieniu z dnia 13 czerwca 2016 r. Zmiany okoliczności muszą skutkować pogorszeniem sytuacji materialnej wnioskodawcy, uzasadniającym zmianę uprzednio wydanego rozstrzygnięcia (vide. postanowienia NSA: z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt II FZ 524/16 i z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt II OZ 1088/16, publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Dodatkowo zgodnie z treścią art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W związku z powyższym kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy może uzyskać bieg procesowy jedynie jako wniosek o zmianę prawomocnego orzeczenia wydanego w przedmiocie prawa pomocy, w trybie przywołanego wyżej przepisu art. 165 p.p.s.a. Podsumowując zatem należało stwierdzić iż, skarżący w kolejnym złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wykazał żadnych nowych okoliczności faktycznych, które w konsekwencji stanowiłyby o możliwości zmiany wzmiankowanego prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 czerwca 2016 r. odmawiającego przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Treść analizowanego obecnie wniosku jest tożsama z wnioskiem uprzednio złożonym, nie uległa bowiem jakiejkolwiek istotnej zmianie (poza zmniejszeniem wysokości ponoszonych wydatków związanych z utrzymaniem własnym do 1.000 zł). W konsekwencji oświadczenie M. W. w dalszym ciągu budzi uzasadnione wątpliwości, co do jego zgodności ze stanem rzeczywistym z uwagi na brak możliwości określenia faktycznych źródeł dochodu wnioskodawcy - wskazany miesięczny dochód skarżącego stanowi kwota 1.017 zł netto, natomiast deklarowane wydatki miesięczne wynoszą średnio około 3.000 zł (wydatki związane z utrzymaniem własnym i raty spłaty kredytów), tym samym przekraczają wskazany dochód o kwotę co najmniej 2.000 zł. Powyższe skutkuje brakiem podstaw do przyjęcia, że w sprawie doszło do zmiany okoliczności w rozumieniu art. 165 p.p.s.a. uzasadniających zmianę prawomocnego postanowienia tut. Sądu z dnia 13 czerwca 2016 r., a w rezultacie przyznanie skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie, o czym orzeczono jak w sentencji.