I SA/Bk 138/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz(spr.), Sędziowie sędzia NSA Włodzimierz Witold Kędzierski, sędzia NSA Janusz Lewkowicz, Protokolant Urszula Zajko, po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2005 r. sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia dotyczącego zwrotu skarżącemu podania w zakresie, w jakim nie dotyczy ono wymiaru zobowiązania podatkowego oddala skargę.- Wójt Gminy S. decyzją z dnia [...] lutego 2005r. ustalił P. T. G. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego. Po otrzymaniu odwołania P. T. G. z dnia 2 marca 2005r. (wniesionego w dniu 7 marca 2005 r.) od tej decyzji, Wójt Gminy S. pismem z dnia 14 marca 2005 r. odwołanie to przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S., a w końcowej treści tego pisma informował, że kwestie poza podatkowe, związane z melioracją gruntów, a poruszone w odwołaniu zostały przekazane do odrębnego rozpoznania. Postanowieniem Wójta Gminy S. z dnia [...] kwietnia 2005r. powołującym się na przepis art. 66 § 3 kpa, zwrócono P. T. G. wniesione podanie (odwołanie) w części w jakiej dotyczy ono innych spraw niż wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego, wyrażając pogląd, iż na podstawie wniesionego pisma nie można ustalić jaki organ byłby właściwy do spraw w tym piśmie poruszanych. Po rozpatrzeniu zażalenia na powyższe postanowienie, Kolegium postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r., znak [...] uchyliło zaskarżone postanowienie i pismo T. G. w części, w jakiej dotyczy ono melioracji przeprowadzanej na gruntach skarżącego, oraz postanowiło przekazać Marszałkowi Województwa P. - jako organowi właściwemu w sprawach melioracji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wywodził, iż z pisma T. G. z dnia 7 marca 2005 r. stanowiącego odwołanie od decyzji o wymiarze łącznego zobowiązania podatkowego wynika, że w ocenie wnioskodawcy na jego gruntach we wsiach S. i R. w 1992r. przeprowadzano meliorację, w wyniku której we wsi S. na działce nr [...] wykonano rów odkryty o długości około 200 m, zaś na działce nr 61 w R. w ogóle nie wykonano melioracji. Wnioskodawca uważając, że rów wykonano samowolnie żąda jego zasypania, a przynajmniej ujawnienia w ewidencji gruntów. Uważa też, że przeprowadzona melioracja (działka nr [...]) została wykonana wadliwie. W zażaleniu na zaskarżone postanowienie żąda też wskazania wykonawcy robot melioracyjnych, który zdaniem wnioskodawcy powinien dopilnować naniesienia rowu melioracyjnego na mapy geodezyjne i wykazania go w ewidencji gruntów. W dalszej części uzasadnienia Kolegium podnosiło, iż stosownie do art. 75 ust. l ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 ze zm.) sprawy związane z nadzorowaniem wykonania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, jak i urządzeń melioracji wodnych podstawowych oraz utrzymanie urządzeń melioracji wodnych podstawowych należą do marszałka województwa. Z twierdzeń wnioskodawcy wynika nawet, że przedstawicie wojewódzkiej jednostki zajmującej sprawami melioracji mieli stwierdzić, że melioracja na działce nr [...] miała być wykonana niewłaściwie. Te twierdzenia dawały i dają podstawę do przesłania podania T. G.o Marszałkowi Województwa P. jako organowi właściwemu w sprawach melioracji. Twierdzenie, iż melioracja miała być wykonana samowolnie jest jednak mało przekonywujące, a w żadnym wypadku sąd powszechny nie jest właściwym do orzekania w sprawach melioracji - jak przyjął to Wójt Gminy S. w treści zaskarżonego postanowienia. Jeśli przyjąć, iż melioracja była wykonana samowolnie - to organem właściwym do rozpatrzenia podania w tym zakresie byłby Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S.. Z tych więc względów nie było podstaw do orzekania w oparciu o art. 66 ust. 3 kpa o zwrocie podania wnioskodawcy i zaskarżone postanowienie należało uchylić. Zakładając jednak, że melioracja nie była wykonywana samowolnie, Kolegium działając na podstawie art. 65 § l kpa postanowiło o przekazaniu Marszałkowi Województwa P. w B. pisma T. G. z dnia 7 marca 2005 r., będącego odwołaniem od decyzji podatkowej - w części w jakiej dotyczy ono melioracji gruntów należących do wnioskodawcy. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., P. T. G. wniósł skargę ( zatytułowaną odwołanie ) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której podnosi te same zarzuty jak w poprzednich swoich pismach. Mianowicie stwierdza, iż melioracja była zaplanowana oraz że samowolnie wykonano rów odkryty o długości około 200 mb na działce [...] w S. – bez jego zgody, czy też bez zgody jego dziadków. Skarżący uważa za przestępstwo pobieranie opłat za niewykonaną usługę. Ponadto podnosi, że Sąd podejmie słuszną decyzję, tzn. rów zostanie zlikwidowany, a melioracja wykonana. Odnosząc się do zarzutów skargi organ odwoławczy wskazywał, że z akt sprawy, w tym z jednego z przedstawionych przez skarżącego zdjęć wynika, że w rowie melioracyjnym znajduje się studzienka kontrolna. Jest to więc rów, który prawdopodobnie stanowi jeden z elementów przeprowadzonej melioracji. Sam skarżący ponadto twierdzi, iż na działce nr [...] w R. nie wykonano w ogóle melioracji, co miał również potwierdzić kierownik Wojewódzkiego Zarządu Melioracji. Uważając, że do załatwienia wniesionego podania w części w jakiej dotyczy ono melioracji, właściwym jest Marszałek Województwa P. postanowiono jak w sentencji zaskarżonego postanowienia, przekazując pismo T. G. wraz ze zdjęciami i mapkami kontrolnymi Marszałkowi Województwa P. Co do zarzutu skargi, iż Kolegium w treści zaskarżonego postanowienia podaje błędnie rok 1992 jako datę wykonania melioracji na gruntach skarżącego, Kolegium wyjaśniło, że skarżący w swoim piśmie z dnia 2 marca 2005r. (odwołaniu od decyzji wymiarowej, sam stwierdza " ....Uzasadniam tym, że w roku 1992 została zakończona melioracja we wsi S. i R. We wsi S. na mojej działce..." W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w całym zakresie sprawy, podtrzymuje ocenę faktyczną i prawną wydanego postanowienia i wnosi o oddalenie skargi. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wnosiło o dopuszczenie dowodu z akt postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2005 r., dotyczącą ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego przekazanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wraz ze skargą P. T. G. (sygn. akt WSA I SA/Bk 103/05). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ), Sąd uwzględniając skargę między innymi na postanowienie, uchyla postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd również stwierdza nieważność postanowienia w całości lub w części w myśl przywołanej regulacji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach ( np. art. 247 Ordynacji podatkowej ). W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się wyżej wskazanych naruszeń prawa przez organy podatkowe, dających podstawę do uchylenia, czy stwierdzenia nieważność w całości lub w części zaskarżonego postanowienia. Sąd pragnie zauważyć, iż wyrok w sprawie ze skargi P. T. G. (sygn. akt I SA/Bk 103/05) dotyczący ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2005 r., uprawomocnił się w dniu 30 czerwca 2005 r., czyli przed wydaniem orzeczenia w niniejszej sprawie. W swoim rozstrzygnięciu (sygn. akt I SA/Bk 103/05), Sąd oddalił skargę P. T. G., uznając iż obecnie nie ma podstaw do kwestionowania prawidłowości naliczonych skarżącemu podatków. Sąd pragnie wyjaśnić P. T. G., iż z zaskarżonego postanowienia jednoznacznie wynika, iż Kolegium w swoim postanowieniu działając na podstawie art. 65 § l Kodeksu postępowania administracyjnego, przekazało do załatwienia Marszałkowi Województwa P. w B. ( jako organowi właściwemu ) - sprawę melioracji gruntów należących do skarżącego. W tym zakresie mieści się także kwestia wykonania rowu, ewentualnie jako części melioracji. Sprawa ta jest zatem nie zakończona, jest w toku. Rozstrzygnięcia w tej sprawie zainteresowany powinien oczekiwać od Marszałka Województwa P. w B. Słusznie bowiem wywodzi Kolegium, iż stosownie do art. 75 ust. l ustawy z dnia 18 lipca 2001 r.- Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 ze zm.) sprawy związane z nadzorowaniem wykonania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, jak i urządzeń melioracji wodnych podstawowych oraz utrzymanie urządzeń melioracji wodnych podstawowych, należą do marszałka województwa. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny informuje P. T. G., iż nie posiada uprawnień ( brak przepisów prawa ), aby dokonywać wizji lokalnych. Sąd ten nie może zatem samodzielnie dokonywać oględzin działek, budynków czy też innych urządzeń na nich się znajdujących. Sąd może jedynie dokonywać oceny całej sprawy, na podstawie dokumentów zebranych w trakcie postępowań prowadzonych przez organy administracyjne, czy też inne instytucje władzy publicznej. W tej sytuacji, z uwagi iż cała wyżej opisana sprawa P. T. G. melioracji gruntów, wykonania rowu – znajduje w toku załatwiania przez Marszałka Województwa P. w B., Sąd nie znajduje podstaw do uwzględnienia skargi ( odwołania ). Mając powyższe na uwadze na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ), skarga podlega oddaleniu.