I SA/Bk 1382/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2016 r. pełnomocnik skarżącego D. C. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do Sadu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazała, że z uwagi na wysokość ustalonego zobowiązania podatkowego podatnik nie jest w stanie jego uregulować. Prowadził on od 2003 r. działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej metali i rud metali. Jednakże w wyniku czynności organów kontroli skarbowej, w szczególności zabezpieczenia rachunków bankowych oraz zajęcia ruchomości – samochodu osobowego i motocykla, skarżący zmuszony został w 2015 r. do zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej. Wskazała, że skarżący jest właścicielem trzech rachunków bankowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, na których widnieją wielomilionowe debety, jak również dwóch nieruchomości (jedna we współwłasności) na których ustanowione zostały hipoteki przymusowe. Obecnie skarżący jest osobą bezrobotną, z prawem do zasiłku zaś jego małżonka osobą bezrobotną, bez takiego prawa. Pełnomocnik skarżącego wskazała ponadto, że aktualne wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bowiem uniemożliwi wznowienie prowadzenia zawieszonej działalności gospodarczej. Skarżący przez kilkanaście lat prowadził skutecznie działalność gospodarczą i ramach której nawiązał szereg kontaktów handlowych, które obecnie chciałby wykorzystać, aby wznowić działalność gospodarczą. Przymusowe wykonanie zaskarżonej decyzji z pewnością mu to uniemożliwi, bowiem spowoduje utratę dobrego imienia i wizerunku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna. W przedmiotowej sprawie wartość przedmiotu sporu, w zakresie zobowiązania w podatku od towarów i usług za 2012 r. wynosi ponad 3 mln. złotych. Zdaniem Sądu kwota do zapłaty wynikająca z przedmiotowej decyzji, wskazuje na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie tego aktu spowoduje na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, byłby znacznie utrudniony. Istnieje bowiem potencjalna możliwość wystąpienia nieodwracalnych skutków w postaci natychmiastowej spłaty zadłużenia, a w konsekwencji braku możliwości podjęcia przez skarżącego zawieszonej działalności gospodarczej. W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniające skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.