I SA/Bk 1383/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. C., B. C., K. C. i M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 11 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę A., B., K. i M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. Odpis powyższego wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Skarżących w dniu 2 czerwca 2016 r. (k. 55 akt). Pismem z dnia 17 czerwca 2016 r. (przed złożeniem skargi kasacyjnej) pełnomocnik Skarżących ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że organy administracji publicznej podjęły faktyczne działania mające na celu wyegzekwowanie zaskarżonej decyzji w drodze postępowania egzekucyjnego. Zdaniem Skarżących wykonanie decyzji negatywnie wpłynie na funkcjonowanie ich gospodarstwa rolnego i może skutkować koniecznością zakończenia prowadzonej działalności rolniczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż słusznie pełnomocnik Skarżących podniósł we wniosku, że na obecnym etapie postępowania (po wydaniu wyroku oddalającego skargę, ale przed jego uprawomocnieniem się i złożeniem skargi kasacyjnej) właściwym do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji pozostaje wojewódzki sąd administracyjny. Postanowienie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.., dalej powoływane jako p.p.s.a.) sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.), przy czym orzekanie w tym przedmiocie przez Sąd jest również możliwe po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji. Zgodnie bowiem z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu traci moc dopiero z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W niniejszej sprawie zapadły w dniu 11 maja 2016 r. wyrok nie uzyskał jeszcze przymiotu prawomocności, stąd nie ma przeszkód, aby rozpatrzyć złożony w niniejszej sprawie wniosek. Jednocześnie, z uwagi na brak skargi kasacyjnej brak było podstaw do przekazania powyższego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (zob. uchwała 7 sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak: NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Brak zatem we wniosku argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (postanowienia NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FZ 167/06 oraz z 22 lutego 2008 r., sygn. II OZ 131/08, oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że pełnomocnik Skarżących, w niedostateczny sposób uzasadnili złożony wniosek. Wskazał jedynie na wszczęcie postępowania egzekucyjnego oraz potencjalny, negatywny wpływ na prowadzoną działalność rolniczą, która w wyniku tego postępowania może być zagrożona. Tak ogólne sformułowanie przesłanek nie pozwala Sądowi na uwzględnienie wniosku, bowiem jak to już wyżej podkreślono, dla wstrzymania wykonania decyzji istotne znaczenie mają rzeczywiste skutki wynikające z wykonania określonej decyzji. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku Skarżących, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się bowiem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o ich sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku, a także dodatkowo ponoszonych wydatkach. Brak natomiast wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Końcowo zaznaczyć należy, że jest to kolejny wniosek pełnomocnika Skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie, a mimo to, nie został on prawidłowo uzasadniony. W uzasadnieniu postanowienia tut. Sądu z dnia 20 stycznia 2016 r. wyraźnie wskazano, jak prawidłowo powinien być uzasadniony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a.