I SA/Bk 1385/17

PostanowienieWSA w Białymstoku2017-10-20

Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Tomasz Oleksicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała brak możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania sądowego, uzasadniający przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ skarżąca nie wykazała w sposób wiarygodny, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Deklarowane wydatki skarżącej znacznie przewyższały zadeklarowane dochody, a skarżąca nie przedstawiła wiarygodnych wyjaśnień dotyczących źródeł finansowania tych wydatków, co budziło wątpliwości co do jej rzeczywistej sytuacji majątkowej.
Stan faktyczny
Skarżąca E P, prowadząca działalność gospodarczą, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej wymierzenia kary pieniężnej. Wnioskodawczyni podała, że utrzymuje trzyosobową rodzinę z dochodu 2.000 zł netto miesięcznie, a jej miesięczne wydatki wynoszą około 7.800 zł. Skarżąca oświadczyła również, że nie posiada majątku ani oszczędności. Sąd uznał, że przedstawione przez skarżącą dane budzą wątpliwości co do ich zgodności ze stanem rzeczywistym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki, po rozpoznaniu w dniu 20 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi ze skargi E P prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą FHU A G z siedzibą w S na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. E P wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z synem T P ([...] lat) i córką A C ( [...] lata). Źródłem utrzymania rodziny pozostaje działalność gospodarcza FHU A G z siedzibą w S prowadzona przez skarżącą, miesięczny dochód z tego tytułu to 2.000 zł netto. Wykazane wydatki stałe wnioskodawczyni to: czynsz za lokal – 3.600 zł; raty spłaty kredytów – 1.200 zł oraz opłaty – 3.000 zł. E P nie posiada majątku, w tym zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. Skarżąca podkreśliła, że jest matką samotnie wychowującą dzieci (k. 5 – 9). W tym miejscu należy wskazać, że skarżąca w urzędowym formularzu wniosku PPF nie wypełniła rubryki nr 7.2.3 wierzytelności (k. 8), jednak z treści złożonego oświadczenia wynika, że ma ona wierzytelności tj. zaciągnięte kredyty, których raty wynoszą 1.200 zł, dlatego też odstąpiono od wezwania w zakresie uzupełnienia w/w braku formalnego. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania sadowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy rozstrzygniecie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592). W złożonym oświadczeniu E P wykazała, iż wysokość miesięcznego dochodu trzyosobowej rodziny to kwota 2.000 zł netto. Źródłem utrzymania skarżącej pozostaje działalność gospodarcza FHU A G z siedzibą w S. Wyszczególnione stałe wydatki wnioskodawczyni wynoszą łącznie około 7.800 zł (czynsz za lokal, raty spłaty kredytów, opłaty). E P nie posiada majątku. W sprawie niniejszej należało stwierdzić, iż treść złożonego przez skarżącą oświadczenia dotyczącego sytuacji majątkowej budzi uzasadnione wątpliwości, co do jego zgodności ze stanem rzeczywistym. Przede wszystkim należy podnieść, iż u podstaw przedmiotowego rozstrzygnięcia leży brak możliwości określenia faktycznych źródeł dochodu wnioskodawczyni. Wskazany miesięczny dochód rodziny skarżącej stanowi kwota 2.000 zł netto. Deklarowane wydatki stałe wynoszą około 7.800 zł, tym samym przekraczają one osiągany dochód o kwotę 5.800 zł. W tych okolicznościach brak jest możliwości ustalenia źródeł finansowania wszystkich wydatków zwłaszcza, że Ea P oświadczyła, że nie posiada majątku, w tym zgromadzonych oszczędności. Ustalenia te nasuwają wątpliwość, co do sytuacji majątkowej wnioskodawczyni i rzeczywistych źródeł finansowania wykazanych wydatków. Powyższe okoliczności pozwalają na stwierdzenie, iż E P w złożonym oświadczeniu przedstawiła jedynie okoliczności mogące świadczyć o złej sytuacji materialnej, co w konkluzji prowadzi do wniosku, iż dysponuje ona nieujawnionymi środkami finansowymi, które mogą być przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych w sprawie niniejszej. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.-

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło