I SA/Bk 139/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie sędzia WSA Piotr Pietrasz, sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi O. Spółka z o.o. w R. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania w części wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. dotyczącej możliwości urządzania gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę. Postanowieniem z [...] października 2009 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w B., powołując się na przepisy art. 152 § 1 i 2 w zw. z art. 150 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., w dalszej części powoływany w skrócie "k.p.a.") oraz art. 24 ust. 1a ustawy z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, w dalszej części powoływanej jako "u.g.z.w. z 1992 r."), wstrzymał w części wykonanie własnej decyzji z [...] marca 2007 r. nr [...], wydanej wobec Spółki z o.o. "O" w R. w przedmiocie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 63 punktach urządzania gier. Wstrzymanie wykonania decyzji dotyczyło możliwości urządzania gier na automatach o niskich wygranych wpisanych w pkt XI pod numerami porządkowymi: 1 2, 6,12,13,15, 21, 23, 28, 30, 35, 36, 38, 39,40, 41,42,44,45,46, 47, 48,49, 50, 51, 52, 53, 54, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62 i 63. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że w trakcie odrębnych postępowań organ zgromadził oświadczenia właścicieli poszczególnych lokali, co do podpisania umów najmu ze Spółką "O" w celu instalacji automatów o niskich wygranych. Część właścicieli lokali nie podpisywała takich umów ze Spółką "O". W konsekwencji powyższych ustaleń Dyrektor Izby Skarbowej w B. pismem z [...] stycznia 2009 r. zawiadomił Prokuraturę Rejonową B. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa sfałszowania umów dzierżawy zawieranych przez Spółkę "O", z osobami władającymi budynkami (lokalami), w celu instalacji automatów do gier o niskich wygranych, poprzez podrobienie podpisów osób wydzierżawiających. Dalej organ wskazał, że zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W tej sprawie, w ocenie organu zaistniały przesłanki zastosowania instytucji określonej w art. 152 § 1 k.p.a. Złożenie przez właścicieli lokali oświadczeń, iż nie podpisywali oni umów ze Spółką "O" oraz niekwestionowanie tych okoliczności przez Spółkę uprawdopodabnia podejrzenie sfałszowania umów w zakresie lokalizacji wpisanych w zezwoleniu pod w/w numerami porządkowymi. Na powyższe postanowienie Spółka złożyła zażalenie do Dyrektora Izby Celnej w B., podnosząc w nim między innymi, że w odniesieniu do lokalizacji wymienionych pod numerami porządkowymi 1, 2, 6, 12, 23, 28, 30, 36, 38, 39, 40, 41, 49, 51, 54, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63 rozstrzygniecie jest bezprzedmiotowe, bowiem na skutek kilku zmian decyzji, w chwili obecnej pod wskazanymi numerami porządkowymi figurują inne lokalizacje, niż zamieszczone w pierwotnej decyzji. Do obecnych lokalizacji Spółka posiada tytuły prawne do ustawienia w nich swoich automatów o niskich wygranych. Po rozpoznaniu sprawy, Dyrektor Izby Celnej w B. wydanym [...] lutego 2010 r. postanowieniem nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] marca 2007 r. w odniesieniu do numeru porządkowego 49, zamieszczonego w pkt. XI tej decyzji i w tym zakresie umorzył postępowanie w sprawie, natomiast w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż mając na uwadze art. 8 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, w dalszej części powoływanej jako u.g.h. z 2009 r.) zażalenie Spółki zostało rozpoznane w oparciu o przepis art. 246 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm., w dalszej części powoływanej w skrócie "o.p."). Dalej organ odwoławczy podniósł, że zmiany decyzji z [...] marca 2007 r. w trybie art. 155 k.p.a. nie skutkowały wycofaniem z obrotu prawnego powyższego rozstrzygnięcia w odniesieniu do określonych numerów porządkowych, lecz jedynie zmieniały lokalizacje punktów, figurujących pod tymi numerami porządkowymi. W obecnym stanie prawnym w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] marca 2007 r. występują zatem 62 lokalizacje (lokalizacja pod numerem porządkowym 49 została wykreślona poprzez stwierdzenie wygaśnięcia decyzji w tym punkcie w dniu 23 października 2009 r.), ukształtowane tą decyzją oraz decyzjami zmieniającymi powyższą decyzję w trybie art. 155 k.p.a. Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem Spółki, iż lokalizacje figurujące obecnie pod numerami porządkowymi 1, 2, 12, 13, 21, 23, 28, 30, 36, 38, 39, 40, 41, 51, 58, 59, 60 i 63 nie występują w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] marca 2007 r., przez co są wyłączone z rozstrzygnięcia o wstrzymaniu jej wykonalności. Lokalizacje te nie tylko figurują nadal w ww. decyzji, lecz ponadto zachodzą uzasadnione wątpliwości, co do możliwości wydania w odniesieniu do nich decyzji zmieniających, w sytuacji, gdy wątpliwa jest zasadność udzielenia zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w poprzedzających je lokalizacjach, zamieszczonych w tym zezwoleniu w dniu [...] marca 2007 r. Reasumując, organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował przepis art. 152 § 1 k.p.a. Uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej wstrzymania decyzji w odniesieniu do punktu pod numerem 49 i umorzenie postępowania w tej części organ drugiej instancji uzasadnił tym, iż w dniu [...] października 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. wydał decyzję o wygaśnięciu w tej części decyzji z [...] marca 2010 r. W złożonej do Sądu skardze na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. pełnomocnik Spółki "O" zarzucił temu rozstrzygnięciu naruszenie: 1) prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 pkt 1 o.p., poprzez utrzymanie zaskarżonego postanowienia w mocy i bezpodstawne przyjęcie, iż zaskarżone postanowienie nie podlega uchyleniu pomimo, iż zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa; 2) art. 152 § 1 k.p.a., poprzez uznanie, iż został on prawidłowo zastosowany przez organ pierwszej i tym samym podzielenie poglądu, że zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. W związku z powyższym pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji, a także o zasądzenie na rzecz Spółki kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Spółki powtórzył zarzuty zażalenia, iż decyzja z [...] marca 2007 r. nr [...], w której udzielono Spółce zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 63 punktach urządzania gier, została kolejnymi decyzjami wydanymi na przestrzeni lat 2007-2008 14-krotnie zmieniona w zakresie zmiany lokalizacji punktów gier. Konsekwencją tych zmian jest fakt, iż pod numerami porządkowymi 1, 2, 6,12, 13, 21, 23, 28, 30, 36, 38, 39, 40, 41, 49, 51, 54, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63 pierwotnej decyzji widnieją już inne lokalizacje, w odniesieniu do których nie ma żadnych wątpliwości co do tytułu prawnego Spółki. W związku z powyższym nie ma żadnych uzasadnionych podstaw do wstrzymania wykonania decyzji, jak również do wznowienia postępowania zakończonego decyzja nr [...], co jednak pozostaje poza zakresem rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Spośród 36 lokalizacji, co do których Dyrektor Izby Skarbowej wydał postanowienie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, tylko 12 jest tymi, o których mówiła decyzja z 26 marca 2007 r., a co do których ustalono, iż właściciele zaprzeczają, aby podpisywali umowy ze Spółką "O". Są to lokalizacje z numerami porządkowymi: 15, 35, 42, 44, 45, 46, 47, 48, 50, 52, 53, 56. Tylko w odniesieniu do tychże lokalizacji można mówić o uzasadnionym braku prawa Spółki do władania tymi lokalami i zasadnym może być wstrzymanie wykonalności decyzji z [...] marca 2007 r. nr [...], aby brak było możliwości urządzania przez Spółkę gier w tychże lokalizacjach. Wstrzymywanie wykonalności decyzji z [...] marca 2007 r. w odniesieniu do lokalizacji nią nie objętych, w odniesieniu do których nie ma żadnych przesłanek wskazujących na brak prawa Spółki do władania nimi, wydaje się zdaniem strony skarżącej nieuprawnione, a utrzymanie w mocy takiego postanowienia przez Dyrektora Izby Celnej w B. stanowi rażące naruszenie prawa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Są Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w sprawie dotyczy zasadności wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] marca 2007 r. nr [...], w części dotyczącej możliwości urządzania i prowadzenia przez Spółkę działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w lokalizacjach figurujących w pkt XI tej decyzji pod numerami porządkowymi: 1, 2, 6, 12, 13, 15, 21, 23,28, 30, 35, 36, 38, 39, 40, 41, 42, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62 i 63. Trzeba na wstępie zauważyć, że organ pierwszej instancji opał swoje rozstrzygniecie na przepisach art. 152 § 1 i 2 k.p.a., zaś organ odwoławczy przywołał w tym zakresie przepis 246 o.p. Ta niecodzienna sytuacja jest wynikiem wejścia w życie w trakcie prowadzonego w tej sprawie postępowania przepisów u.g.h. z 2009 r. W myśl art. 8 tej ustawy, do postępowań w sprawach określonych w tej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei z godnie z art. 118 u.g.z. z 2009 r., do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy tej ustawy, o ile ustawa ta nie stanowi inaczej. Mimo zmiany podstaw prawnych orzekania w tej sprawie przez organy obu instancji, przesłanka do wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej pozostała niezmienna, tj. istnienie takich okoliczności sprawy, które wskazującą na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Tak bowiem stanowi zarówno art. 152 § 1 k.p.a., jak i art. 246 o.p. Zdaniem Sądu, w zaskarżonym postanowieniu Dyrektor Izby Celnej w B. słusznie przyjął, że powyższa przesłanka została w tej sprawie spełniona. Jak wynika z akt sprawy niektóre osoby, figurujące jako strony umów dzierżawy powierzchni pod automaty o niskich wygranych, nie potwierdziły, iż zawierały ze Spółką takie umowy. Należy zauważyć, że powyższych okoliczności strona skarżąca nie kwestionuje. Poza sporem jest również fakt, że wspomniana decyzja z [...] marca 2007 r. była wielokrotnie zmieniana w trybie art. 155 k.p.a., w związku ze zmianami lokalizacji prowadzonej przez Spółkę działalności. Spółka wywodzi z tego, że pierwotne lokalizacje, w których zezwolono jej na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. Pod numerami porządkowymi 1, 2, 6, 12, 13, 21, 23, 28, 30, 36, 38, 39, 40, 41, 49, 51, 54, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63 pierwotnej decyzji figurują już inne lokalizacje, w odniesieniu do których nie ma żadnych wątpliwości co do tytułu prawnego Spółki. Stąd zdaniem Spółki nie ma podstaw do wstrzymania wykonania tej decyzji w tym zakresie. Z tymi twierdzeniami nie sposób się jednak zgodzić. Zdaniem Sądu kluczowym dla tej sprawy jest to, że przy ubieganiu się o zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach podmiot wnioskujący o udzielenie takiego zezwolenia musi wykazać się tytułem prawnym do budynku (lokalu), w którym będą urządzane gry, co wynika z art. 32 ust. 1 pkt 5 u.g.z.w. z 1992 r. Jeżeli w odniesieniu do określonej liczny lokalizacji automatów Spółka uzyskała takie zezwolenie na podstawie nieprawdziwych dokumentów, to nie może z niego korzystać, nawet jeśli w czasie jego obowiązywania doszło do zmiany lokalizacji tych automatów. W tej sprawie zmiany decyzji z [...] marca 2007 r., dokonane w trybie art. 155 k.p.a., nie skutkowały wycofaniem z obrotu prawnego zezwolenia na prowadzenie gier w określonej ilości punktów, lecz jedynie zmieniały lokalizacje tych punktów. W opisanej sytuacji, nawet gdy w odniesieniu do nowych lokalizacji nie ma wątpliwości co do tytułu prawnego Spółki do władania lokalem, to Spółka nie może z tego wywodzić uprawnienia do kontynuowania działalności w tym zakresie, skoro decyzja będąca pierwotnym źródłem tego uprawnienia została wydana w oparciu o dokumentację stwierdzającą nieprawdę. Okoliczność posłużenia się przez Spółkę, przy ubieganiu się o zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, dokumentacją stwierdzającą nieprawdę została w tej sprawie uprawdopodobniona w sposób dostateczny. Dlatego też uzasadnione było wstrzymanie wykonania decyzji zezwalającej Spółce na prowadzenie tej działalności w odniesieniu do tej liczny punktów, która od samego początku nie powinna być objęta zezwoleniem. Bezzasadne w związku z tym są zarzuty skargi, dotyczące naruszenia art. 152 k.p.a. oraz art. 233 § 1 pkt 1 o.p. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.