I SA/Bk 139/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 września 2019 r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry oddala skargę. Naczelnik P. Urzędu Celno - Skarbowego w B. decyzją z [...] listopada 2018 r. nr [...] wymierzył T. P. (dalej powoływany także jako skarżący) karę pieniężną w kwocie 100.000 z tytułu urządzania gier na automacie o nazwie A. poza kasynem gry, tj. w lokalu mieszczącym się przy ul. [...] w B. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: 1) prawa materialnego przez błędną wykładnię oraz zastosowanie art. 89 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 165 ze zm., dalej jako: "u.g.h.") polegające na bezpodstawnym uznaniu skarżącego za podmiot urządzający gry hazardowe poza kasynem do gry, pomimo, że nie było wystarczających ku temu przesłanek; 2) przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj.: a) art. 122 w zw. z art. 187 § 1 o.p. przez naruszenie zasady prawdy obiektywnej polegające na zaniechaniu dokonania ustaleń, co do rzeczywistych czynności podejmowanych przez skarżącego w stosunku do kwestionowanych urządzeń i w konsekwencji wadliwym przyjęciu, że jest on podmiotem urządzającym gry na automatach poza kasynem gry; b) art. 210 § 4 o.p. w zw. z art. 124 o.p. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji przesłanek jakimi kierował się organ w trakcie wydania rozstrzygnięcia w sprawie; b) art. 191 o.p. przez dokonanie niezgodnej z wiedzą oraz zasadami doświadczenia życiowego oceny materiału dowodowego w kwestii uznania odwołującego za podmiot urządzający gry hazardowe poza kasynem gry. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. decyzją z [...] lutego 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Z akt sprawy wynika, że sporny automat użytkowany był w lokalu przy ul. [...] w B., tj. poza kasynem gry. W przedmiotowej sprawie funkcjonariusze celni przeprowadzili [...] maja 2017 r. kontrolę w zakresie urządzania i prowadzenia gier hazardowych. Z protokołu tejże kontroli wynika, że ww. zatrzymany automat jest urządzeniem elektronicznym, realizuje wygrane rzeczowe w postaci punktów oraz wygrane pieniężne, gry na tym urządzeniu zawierają element losowości, a zatem umożliwia on rozgrywanie gier na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h. Ponadto organ I instancji stwierdził, że prowadzący działalność w lokalu, w którym znajdowało się poddane kontroli urządzenie nie posiadał koncesji lub zezwolenia na urządzanie gier na urządzeniu zgodnie z przepisami ustawy o grach hazardowych. W trakcie postępowania karno-skarbowego powołano także biegłego – specjalistyczną instytucję - Dział Laboratorium Celne P. Urzędu Celno-Skarbowego w B., upoważnionego przez Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (nr upoważnienia [...] z [...] lipca 2016 r), który w opinii z [...] grudnia 2017 r. dotyczącej przedmiotowego automatu stwierdził m.in., że: (-) automat jest urządzeniem elektronicznym, (-) umożliwia uzyskanie wygranej pieniężnej oraz rzeczowej (-) gry są organizowane w celach komercyjnych - wymagają wniesienia opłat za gry; (-) oferowane gry mają charakter losowy; (-) gry zawierają element losowości. Organ podkreślił, że w aktach sprawy znajduje się umowa najmu pomieszczenia użytkowego o powierzchni 35 m2 położonego w B. przy ul. [...] zawarta w dniu [...] kwietnia 2017 r. pomiędzy: M., M. i D. B. (wynajmującymi), a Skarżącym (najemcą). Zgodnie z § 1 umowy najemca zobowiązuje się, że będzie użytkował przedmiot najmu w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Wszelkie zmiany sposobu i celu wykorzystywania pomieszczeń wymagają pisemnej zgody wynajmującego. W § 5 umowy wskazano, że czynsz za najem wynosi 600 zł netto. Zdaniem organu, Skarżący władając samodzielnie lokalem, w którym znajdowały się automaty do gier był podmiotem urządzającym gry na automatach w lokalu przy ul. [...] w B., bez koncesji na kasyno gry. Skarżący umożliwiał przez cały czas otwarcia lokalu wyeksponowanie gotowych do gry urządzeń, umożliwiał dostęp do nich, zapewniał zasilanie ww. urządzeń w energię elektryczną niezbędną do ich użytkowania. W związku z tym organ stwierdził, że skarżący aktywnie uczestniczył w procesie urządzania nielegalnych gier hazardowych poprzez podejmowanie czynności nie tylko związanych z procesem udostępniania automatów, lecz także z ich obsługą oraz stwarzaniem technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie urządzeń oraz ich używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych. Z uwagi na powyższy stan faktyczny i prawny, organ stwierdził, że Skarżący podlega karze pieniężnej o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., wysokość której określa art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a tej ustawy. Ustosunkowując się do twierdzeń skarżącego, jakoby jego rola ograniczała się wyłącznie do podnajmu części lokalu spółce K., a zatem nie może być uznany za "urządzającego gry" organ wskazał, że skarżący pismem z [...] grudnia 2018 r. był wzywany do nadesłania umowy najmu lokalu mieszczącego się przy ul. [...] w B. zawartej z K. Sp. z o.o. oraz faktur potwierdzających zapłatę czynszu, jednakże na powyższe wezwanie nie odpowiedział. Tym samym, twierdzenia Skarżącego organ uznał za gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami. Organ odwoławczy zauważył również, że zgodnie z § 1 pkt 5 zawartej umową najmu przedmiotowego lokalu z dnia [...] kwietnia 2017 r. skarżący nie mógł podnajmować powierzchni lokalu innym podmiotom bez pisemnej zgody wynajmującego, a takiej zgody wynajmujący nie udzielili. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, że wiadomym jest z urzędu, że w lokalu najmowanym przez Skarżącego kilka dni po przeprowadzonej kontroli w dniu 6 maja 2017 r. przeprowadzono również kontrolę [...] maja 2017 r. w zakresie urządzania gier hazardowych oraz posiadania automatów do gier bez wymaganego zezwolenia. W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] maja 2017 r. ponownie stwierdzono urządzanie gier na automatach oraz posiadanie automatów bez wymaganego zezwolenia/koncesji, w związku z tym zatrzymano 3 kolejne automaty do gier. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł Skarżący, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) prawa materialnego, tj. art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. przez jego błędną wykładnię i w konsekwencji zastosowanie polegające na wymierzeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, w sytuacji gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu w świetle dokonanych ustaleń faktycznych prowadzi do wniosku, że podjęte przez skarżącego czynności nie mogą być zakwalifikowane jako wypełniejące pojęcie urządzania gier na automatach poza kasynem gry; 2) przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 122, art. 121 w zw. z art. 187 § 1 i w zw. z art. 235 o.p. przez naruszenie zasady prawdy obiektywnej polegające na wybiórczym potraktowaniu materiału dowodowego, jak również nie odniesieniu się do zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji; - art. 122 o.p. w zw. z art. 235 o.p. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, poprzez przerzucenie na skarżącego ciężaru dowodu oraz zaniechaniu dokonania ustaleń, co do rzeczywistych czynności podejmowanych przez skarżącego w stosunku do kwestionowanych urządzeń; - art. 191 w zw. z art. 235 o.p. przez dokonanie niezgodnej ze wskazaniami wiedzy, logiki oraz zasad doświadczenia życiowego oceny materiału dowodowego w kwestii uznania Skarżącego za podmiot urządzający gry hazardowe poza kasynem. Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji i zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w sprawie nie zaszły żadne przesłanki, które uzasadniały uznanie skarżącego za podmiot urządzający gry hazardowe. Skarżący wywiódł, że warunkiem przypisania odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy jest wykazanie, że dany podmiot aktywnie uczestniczył w procesie urządzania nielegalnych gier hazardowych, a więc podejmował określone czynności nie tylko związane z procesem udostępniania automatów, lecz takie z ich obsługą oraz stwarzaniem technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie samego urządzania oraz jego używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych. Tymczasem rola skarżącego ograniczyła się tylko do wydzierżawienia powierzchni lokalu w celu prowadzenia działalności gospodarczej przez K. sp. z o.o., zaś jedynym przychodem czynsz w wysokości 1000 zł. Powyższe, wbrew twierdzeniom organu odwoławczego nie może być uznane za aktywny udział w procesie urządzania gier na automatach. Tym samym organ dokonał błędnej wykładni art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., bowiem nie było wystarczających przesłanek aby wskazać skarżącego, że brał aktywny udział w procesie urządzania gier hazardowych, co jest uznawane przez orzecznictwo za warunek sine qua non przypisania odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. Odnośnie zarzutu dotyczącego naruszenia zasady prawdy obiektywnej skarżący, odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych, stwierdził, że organy nie wykazały przesłanek pozwalających na uznanie skarżącego za urządzającego gry na automacie. Zaznaczył, że organ nie wziął pod uwagę podniesionej przez niego kwestii podnajmu lokalu spółce K., organ nie przesłuchał jej przedstawicieli ani nie wezwał do przedstawienia oryginału umowy najmu. Tymczasem organ starał się przerzucić na skarżącego ciężar dowodu, żądając dostarczenia kopii umowy zawartej z K., do czego nie miał prawa. Jednocześnie organ odwoławczy nie dokonał żadnych ustaleń, ponad te przeprowadzone przez organ pierwszej instancji. Powyższe stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej oraz zasady dwuinstancyjności postępowania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga okazała się niezasadna. Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej również jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Badając legalność zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, ani procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest prawidłowość wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier. W świetle art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych działalność w zakresie gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry. Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.g.h. urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry. Zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Zakres definicji legalnej gry na automatach został poszerzony w art. 2 ust. 5 u.g.h., według którego grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Stosownie zaś do art. 89 ust. 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega: urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia (pkt 1); urządzający gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia, który narusza warunki zatwierdzonego regulaminu, udzielonej koncesji, udzielonego zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia lub prowadzi gry na automatach do gier, urządzeniu losującym lub urządzeniach do gier bez wymaganej rejestracji automatu do gier, urządzenia losującego lub urządzenia do gry (pkt 2); posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa (pkt 3); posiadacz samoistny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa, o ile lokal nie jest przedmiotem posiadania zależnego (pkt 4); dostawca usług płatniczych, który nie przestrzega zakazu, o którym mowa w art. 15g (pkt 5); uczestnik gry hazardowej urządzanej bez koncesji, bez zezwolenia lub bez zgłoszenia (pkt 6); przedsiębiorca telekomunikacyjny, który nie wypełnił obowiązków wynikających z art. 15f ust. 5 (pkt 7); urządzający grę hazardową, której urządzanie stanowi monopol państwa (pkt 8). Według przepisu art. 89 ust. 4 u.g.h., wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa: w ust. 1 pkt 1 – a) w przypadku gier na automatach - 100 tys. zł od każdego automatu, b) w przypadku gier innych niż określone w lit. a i c – 5 - krotność opłaty za wydanie koncesji lub zezwolenia, c) w przypadku gier urządzanych bez dokonania wymaganego zgłoszenia - do 10 tys. zł; w ust. 1 pkt 2 - wynosi: a) w przypadku gier urządzanych na podstawie koncesji lub zezwolenia - do 200 tys. zł, b) w przypadku gier urządzanych na podstawie zgłoszenia - do 10 tys. zł; w ust. 1 pkt 3 i 4 - wynosi 100 tys. zł od każdego automatu; w ust. 1 pkt 5 - wynosi do 250 tys. zł; w ust. 1 pkt 6 - wynosi 100% uzyskanej wygranej niepomniejszonej o kwoty wpłaconych stawek; w ust. 1 pkt 7 - wynosi do 250 tys. zł; w ust. 1 pkt 8 - wynosi do 500 tys. zł; w ust. 3 - wynosi do 100 tys. zł. Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 3 ww. ustawy grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. W ocenie Sądu organy analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy zasadnie nałożyły na Skarżącego - jako urządzającego gry hazardowe bez koncesji - karę pieniężną w orzeczonej wysokości. W sprawie w toku kontroli oraz przeprowadzonych badań Działu Laboratorium Celnego P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. bezspornie ustalono cechy automatu, losowy charakter urządzanych gier oraz fakt, że automat umożliwia uzyskiwanie wygranych pieniężnych i rzeczowych. Opinia biegłego w pełni koreluje i potwierdza ustalenia dokonane w trakcie kontroli przez funkcjonariuszy celno-skarbowych, a w szczególności dotyczące funkcjonowania przedmiotowego automatu na podstawie przeprowadzonego eksperymentu odtworzenia przebiegu gry na urządzeniu. Dodatkowo przedmiotowy automat do gier był eksploatowany w lokalu bez wymaganego zezwolenia/koncesji oraz nie był zarejestrowany przez naczelnika urzędu celno-skarbowego zgodnie z art. 23a ust. 1 u.g.h. Sąd uznał za bezzasadne zarzuty skargi mające charakter procesowy. Oceniając przeprowadzone w sprawie postępowanie Sąd podkreśla, że na organy nałożony został obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, czemu towarzyszy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122 i 187 § 1 o.p.). Warunkiem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy jest nie tylko zebranie wszystkich istotnych dla sprawy dowodów, ale również ich prawidłowa ocena. Oceny tej organ powinien dokonać na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a o jej prawidłowości decyduje to, czy wyciągnięte przez organ wnioski mają logiczne uzasadnienie (art. 191 o.p.). Dowodem jest wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 o.p.). Przeprowadzane dowody powinny być przydatne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego i mają zbliżać sprawę do jej wyjaśnienia. Wyniki rozpatrzenia dowodów, dające obraz stanu faktycznego, powinny być przekonująco umotywowane i znajdować odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, obrazując proces myślowy, który doprowadził do podjęcia określonych ustaleń i w konsekwencji wydania takiego, a nie innego rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie organy nie uchybiły powyższym zasadom postępowania podatkowego i dołożyły wszelkich starań, by dokładnie ustalić stan faktyczny sprawy. Zebrany w sprawie materiał dowodowy jest kompletny, podjęto wszelkie działania zmierzające do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Dokonując oceny wiarygodności zgromadzonych dowodów organy nie były skrępowane żadnymi regułami określającymi wartość poszczególnych rodzajów dowodów i dokonały jej w sposób swobodny, na podstawie własnego przekonania opartego na wiedzy, doświadczeniu życiowym, prawach logiki, wzajemnych relacjach między poszczególnymi dowodami, z uwzględnieniem całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Za prawidłowością oceny uznania skarżącego za urządzający gry hazardowe bez koncesji przemawiają następujące skutecznie niepodważone dowody i fakty, wynikające ze skrupulatnie przeprowadzonego postępowania dowodowego. Z materiału dowodowego wynika, że w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] maja 2017 r. stwierdzono, że w lokalu przy ul. [...] w B. użytkowany był sporny automat o nazwie A., tj. poza kasynem gry. Zgodnie z zawartą w dniu [...] kwietnia 2017 r. z M., M. i D. B. umową najmu pomieszczenia użytkowego o powierzchni 35 m² położonego w B. przy ul. [...], Skarżący posiadał prawo do dysponowania wydzieloną częścią ww. lokalu. Potwierdzają to zeznania współwłaściciela nieruchomości M. B. z [...] lutego 2018 r. Z kolei przesłuchany w dniu [...] października 2017 r. świadek M. Z. zeznał, że automaty zatrzymane w miesiącu maju 2017 r. w lokalu przy ul. [...] należały do T. P., który wynajmował zajmowaną przez ten automat powierzchnię lokalu. Dodatkowo organ wskazał, że w lokalu najmowanym przez Skarżącego kilka dni po kontroli przeprowadzonej [...] maja 2017 r. przeprowadzono kontrolę w zakresie urządzania gier hazardowych oraz posiadania automatów do gier bez wymaganego zezwolenia. W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] maja 2017 r. także stwierdzono urządzanie gier na automatach oraz posiadanie automatów bez wymaganego zezwolenia/koncesji, w związku z tym zatrzymano 3 automaty do gier. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że Skarżący władając samodzielnie lokalem, w którym znajdowały się automaty do gier był podmiotem urządzającym gry na automatach, w lokalu przy ul. [...] w B., bez koncesji na kasyno gry. Strona umożliwiała przez cały czas otwarcia lokalu wyeksponowanie gotowego do gry urządzenia, umożliwiała dostęp do niego, zapewniała zasilanie urządzenia w energię elektryczną niezbędną do jego użytkowania. Skarżący aktywnie uczestniczył w procesie urządzania nielegalnych gier hazardowych poprzez podejmowanie czynności nie tylko związanych z procesem udostępniania automatów, lecz także ze stwarzaniem technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie urządzeń oraz ich używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych. Organ w wydanej decyzji odniósł się do twierdzeń Skarżącego, że jego rola ograniczyła się jedynie do oddania w podnajem wynajętej powierzchni lokalu K. Sp. z o.o. W tym zakresie należy wskazać, że obowiązek podjęcia przez organ wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Zasadzie tej towarzyszy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122 i art. 187 § 1 o.p.). Powyższe nie oznacza jednak, że obowiązek nieograniczonego poszukiwania dowodów ciąży tylko na organie podatkowym, zwłaszcza, gdy przeprowadzenie określonego dowodu leży w interesie strony. W kontrolowanym postępowaniu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. wezwał skarżącego do nadesłania umowy najmu lokalu mieszczącego się przy ul. [...] w B. zawartej z K. Sp. z o.o. oraz faktur potwierdzających zapłatę czynszu, na które strona nie odpowiedziała i nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających jej twierdzenia. Skarżący został też wezwany do złożenia wyjaśnień w charakterze strony w związku z urządzaniem gier hazardowych. Na powyższe wezwanie nie stawił się. Stronie postępowania zapewniono także możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów oraz całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, z której również nie skorzystała. W konsekwencji zasadnie uznano, że twierdzenia Skarżącego dotyczące podnajmu powierzchni lokalu przy ul. [...] w B. firmie K. Sp. z o.o. są gołosłowne. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów potwierdzających twierdzenia strony w tym zakresie. Strona też w żaden sposób nie wyjaśniła ewentualnych przyczyn niemożności przedłożenia żądanych dokumentów, biernie oczekując na działania organu. Dokumenty takie nie zostały również przedstawione w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dodatkowo, jak podniósł organ odwoławczy, zgodnie z § 1 pkt 5 zawartej umowy najmu przedmiotowego lokalu z dnia [...] kwietnia 2017 r., Skarżący nie mógł podnajmować powierzchni innym podmiotom bez pisemnej zgody wynajmującego. Potwierdzają to również zeznania świadka M. B. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że ustaleniom dokonanym przez organy obu instancji nie można zarzucić dowolności czy sprzeczności, gdyż zostały one oparte o zgromadzony wyczerpująco i należycie oceniony materiał dowodowy. Organy wskazały dowody, na których oparły rozstrzygnięcie oraz podały powody odmówienia wiarygodności innym dowodom. Ocena stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie jest logiczna i zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Reasumując, zarzuty skargi Sąd uznał za bezzasadne. Z zebranego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że Skarżący, jako urządzający w lokalu przy ul. [...] w B. gry hazardowe bez koncesji podlega karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 3 u.g.h., a wysokość tej kary wynosi 100.000 zł od każdego automatu (art. 89 ust. 4 pkt 3 ustawy). W tym stanie rzeczy, uznając za chybione zarzuty skargi i stwierdzając brak innych naruszeń prawa warunkujących uchylenie zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).