I SA/Bk 1392/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.) sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 oddala skargę Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] października 2015 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w A. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], uchylającą po wznowieniu postępowania decyzję nr [...] w sprawie przyznania J. K. (dalej również jako skarżący) płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i przyznającą ww. płatności w mniejszej wysokości. Wymienione rozstrzygnięcia podjęte zostały w następujących okolicznościach. Skarżący złożył w dniu 25 kwietnia 2012 r. w Biurze Powiatowym ARiMR w A. wniosek o przyznanie płatności na 2012r., w którym ubiegał się o przyznanie: jednolitej płatności obszarowej (JPO) do wszystkich deklarowanych działek rolnych o łącznej powierzchni wynoszącej 31,28 ha; uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) do działek rolnych o powierzchni 5,11 ha; uzupełniającej płatności do powierzchni upraw przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęce) do powierzchni 26,17 ha. Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w A. przyznał skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W dniu 14 sierpnia 2013 r. pracownik biura powiatowego oddelegowany do pracy w Biurze Wsparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, w związku z obsługą wniosku M. K. - syna skarżącego, w ramach działania ułatwianie startu młodym rolnikom, sporządził notatkę służbową, celem zweryfikowania prawidłowości przyznania skarżącemu płatności na rok 2012. Do przedmiotowego pisma została dołączona między innymi kopia aktu notarialnego z dnia [...] września 2011 r., stanowiącego obligatoryjny załącznik do wniosku o przyznanie płatności w ramach działania ułatwianie startu młodym rolnikom, a także pisemne oświadczenie z dnia 3 stycznia 2013 r., w którym M. K. ustosunkował się do faktu ubiegania się przez jego ojca o płatności obszarowe na 2012 r. do działek będących w posiadaniu beneficjenta działania ułatwianie startu młodym rolnikom. W dniu [...] września 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wznowił z urzędu postępowanie w sprawie o przyznanie skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012, zakończone decyzją ostateczną nr [...] wydaną w dniu [...] listopada 2012 r. Wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. organ ten uchylił pierwotną decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. i na nowo orzekł o przyznaniu skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] października 2015 r. Dyrektor Oddziału ARiMR rozpatrzył negatywnie odwołanie skarżącego. Organ odwoławczy uznał na wstępie, że stan faktyczny sprawy wypełnia przesłanki zawarte w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., dające podstawy do skutecznego wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Nową okolicznością faktyczną istniejącą w dniu wydania decyzji, tj. [...] listopada 2012 r. było jego zdaniem przekazanie w dniu [...] września 2011 r. własności i posiadania działek ewidencyjnych nr [...] obręb B., gmina B., powiat a., woj. [...] oraz działek nr [...], obręb P., gmina B., powiat a., woj. [...], a także działek nr [...] obręb Ł. nad rzeką N. gmina B., powiat a., woj. [...]. Kierownik BP ARiMR w A. jako organ I instancji wszedł w posiadanie powyższych informacji w dniu 14 sierpnia 2013 r., a więc po wydaniu decyzji nr [...], na podstawie notatki służbowej pracownika wykonującego w owym czasie pracę w Biurze Wsparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego ARiMR i przeprowadzającego weryfikację wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania ułatwianie startu młodym rolnikom, złożonego przez syna skarżącego. W ocenie organu odwoławczego, Kierownik BP jest odrębnym organem od Dyrektora Oddziału Regionalnego, w związku z tym nie należy utożsamiać powzięcia informacji o określonej okoliczności przez Dyrektora Oddziału Regionalnego z powzięciem informacji o tych okolicznościach przez Kierownika BP. Zdaniem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji skarżący nie neguje faktu nieprawidłowego wypełnienia wniosku poprzez zadeklarowanie do przyznania płatności na 2012 r. działek rolnych położonych na działkach ewidencyjnych, których posiadanie przejął z dniem [...] września 2011 r. jego syn, jednakże cała argumentacja sprowadza się do przerzucenia winy za zaistniałą sytuację na pracownika urzędu gminy, który jak twierdzi skarżący pomagał mu przy wypełnieniu dokumentacji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że skarżący podpisał w sekcji IX wniosku oświadczenie o znajomości zasad przyznawania płatności, ponadto jako rolnik od wielu lat ubiegający się o ich przyznanie powinien wiedzieć, że owe płatności przyznawane są rolnikom do gruntów rolnych będących w ich posiadaniu w dniu 31 maja roku złożenia wniosku. Ewentualne niejasności dotyczące tego kto powinien składać wniosek o przyznanie płatności na 2012 r. w odniesieniu do działek przekazanych w 2011 r. strona powinna wyjaśnić u źródła, tj. w ARiMR do, której co roku składała wnioski o przyznanie płatności bezpośrednich. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie dołożył należytej staranności, aby wyjaśnić swoje ewentualne wątpliwości. Zdaniem organu w rozpatrywanej sprawie istotnym jest ustalenie, czy skarżący posiadał na dzień 31 maja 2012 r. działki nr [...] obręb B., gmina B., powiat a., woj. [...] oraz działki nr [...], obręb P., gmina B., powiat a., woj. [...], a także działki nr [...] obręb Ł. nad rzeką N. gmina B., powiat a., woj. [...], zadeklarowane we wniosku oraz czy rzeczywiście rolniczo gospodarował na tych gruntach w roku 2012. W ocenie Dyrektora Oddziału Regionalnego skarżący nie użytkował w 2012 r., jako posiadacz, zadeklarowanych we wniosku gruntów rolnych, zatem nie zostały spełnione przesłanki przyznania mu płatności, o której mowa w art. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 ze zm.). Skarżący sam wyjaśnił podczas przesłuchania, że użytkownikiem działek ewidencyjnych nr [...] od września 2011 r. był jego syn, który decydował o sposobie uprawy przedmiotowych działek, wykonywanych zabiegach oraz osobiście prowadził prace rolnicze związane z ich uprawą. Zgodnie z art. 7 ww. ustawy wnioskodawcy należy się płatność, gdy cały rok utrzymywał grunty rolne zgodnie z normami, a więc cały rok grunty te były w jego posiadaniu. Datę 31 maja należy czytać łącznie z wymaganiem utrzymywania gruntów rolnych zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, do czego może zobowiązać się jedynie osoba, która gruntami tymi faktycznie włada. Dla uzyskania płatności nie wystarczy być posiadaczem działek rolnych w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, ale ponadto należy je rolniczo użytkować - co oznacza, ze prawo do płatności przysługuje właśnie podmiotowi, który faktycznie użytkuje działkę rolną. Zdaniem organu II instancji w przedmiotowej sprawie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR słusznie zastosował art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. W toku postępowania skarżący skutecznie wykazał, iż wyżej wymienione nieprawidłowości nie były jego celowym działaniem polegającym na wyłudzenie środków unijnych a wynikały jedynie z braku dostatecznej wiedzy, co do sposobu ubiegania się o nie. Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem skarżący wywiódł skargę do Sądu podnosząc zarzuty naruszenia: – art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji i nie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi, w sytuacji gdy decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a w szczególności przepisu art. art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., poprzez uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania na podstawie błędnej oceny, że przesłanką do wznowienia postępowania były dowody nieznane organowi wydającemu decyzję; – art. 3 ust. 2 pkt 1,2,3 ustawy o płatnościach w ramach wsparcia bezpośredniego związku z art. 107 § 3 k.p.a, przez brak wyczerpującego zebrania całego materiału dowodowego, a w konsekwencji brak wyjaśnienia sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zmianami) rolą sądów administracyjnych jest sprawowanie sądowego wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta – jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, materialnego jak i procesowego. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania – art. 145 § 1 cytowanej ustawy, zwanej dalej p.p.s.a. Analizując materiał dowodowy niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się, aby doszło do jakichkolwiek naruszeń, które skutkowałoby uwzględnieniem skargi. Odnosząc się do pierwszego z postawionych zarzutów Sąd zauważa, że wbrew twierdzeniom skargi, nie doszło do naruszenia przepisów art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 kodeksu postępowania administracyjnego. Art. 151 § 1 pkt 2 kpa stanowi, że organ administracji publiczne (...) po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1(...) i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Z kolei art. 145 § 1 pkt 5 kpa zakłada, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Wykładnia powołanych wyżej przepisów oznacza, że po wydaniu decyzji ostatecznej, a przed wydaniem decyzji o wznowieniu postępowaniu i uchyleniu decyzji dotychczasowej muszą zaistnieć okoliczności takie, iż: - wyjdą na jaw nowe fakty lub dowody, istotne z punktu widzenia sprawy, - które istniały w dacie wydawania decyzji, a - które nie były znane organowi wydającemu decyzję. Prawidłowo zebrany i oceniony przez organ materiał dowodowy pozwala na zaprezentowanie następującej chronologii zdarzeń: M. K. (syn skarżącego) był beneficjentem programu "Ułatwianie startu młodym rolnikom". W dniu [...] listopada 2011 roku do Biura Wsparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego ARMiR w siedzibą w B. złożył dokumenty w postaci aktu notarialnego z dnia [...] września 2011 r. oraz oświadczenie przejmującego posiadanie działek rolnych o podjęciu samodzielnego prowadzenia gospodarstwa rolnego. W dniu [...] kwietnia 2012 r. w Biurze Powiatowym ARMiR w A. skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności na 2012 r., w którym ubiegał się o przyznanie: jednolitej płatności obszarowej do wszystkich deklarowanych działek rolnych o łącznej powierzchni wynoszącej 31,28 ha, uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych do działek o powierzchni 5,11 ha, uzupełniającej płatności do powierzchni upraw przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych do powierzchni 26,17 ha. Decyzją z [...] listopada 2012 r. Kierownik Biura Powiatowego ARMiR w A. przyznał skarżącemu płatności od wszystkich wnioskowanych powierzchni upraw. W dniu 14 sierpnia 2013 r. pracownik Biura Wsparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego ARMiR, w związku z obsługą wniosku M. K. – w ramach działania kontrolnego "ułatwiania startu młodym rolnikom" - sporządził notatkę urzędową. Wynikało z niej, iż działki ewidencyjne przekazane przez J. K. na rzecz M. K., objęte programem "Ułatwianie startu młodym rolnikom" wykazane także zostały we wniosku o przyznanie płatności obszarowych i ONW przez J. K. Stan faktyczny ustalony został prawidłowo i wynika z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania. Wiarygodność tychże nie została podważona. Pozostaje dokonanie oceny, czy ujawnienie nowych dowodów, jakim jest akt notarialny z dnia [...] września 2011 r. i oświadczenie M. K. o samodzielnym prowadzeniu przejętego gospodarstwa rolnego jest okolicznością istotną dla rozstrzygnięcia sprawy, a także czy dowód ów był znany organowi przed wydaniem decyzji o przyznaniu skarżącemu płatności za 2012 r. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 -2013 jako obligatoryjny warunek przyznania płatności wskazuje "posiadanie gruntu rolnego deklarowanego do przyznania płatności na dzień 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o płatność". Niespełnienie tego obligatoryjnego warunku skutkuje odmową przyznania płatności. Odnosząc powyższe na grunt niniejszego postępowania Sąd stwierdza, że informacja na temat przeniesienia własności i posiadania działek gruntu, szczegółowo wymienionych w akcie notarialnym z dnia [...] września 2011 r. nr Repertorium [...] ma walor okoliczności istotnej z punktu widzenia rozpoznania wniosku skarżącego J. K. o przyznanie płatności. Przesądza bowiem o możliwości skutecznego ubiegania się o tą płatność. W dacie ubieganie się o płatność J. K. nie był posiadaczem działek gruntu położonych w województwie [...], powiat a. o numerach ewidencyjnych : [...]. W wyjaśnieniach złożonych w dniu 3 października 2014 r. przed organem, skarżący przyznał, że posiadanie wymienionych działek przekazał synowi, który przejętym gruntem zarządzał i planował, a działki te wymienił we wniosku o płatność z niewiedzy i na skutek wprowadzenia w błąd przez urzędnika organu. Gdyby informacja o przeniesieniu posiadania dotarła do organu przed wydaniem decyzji, z pewnością skutkowałaby nieuwzględnieniem wniosku w części, w zakresie działek co do których skarżący utracił posiadanie. Jeżeli natomiast chodzi o badanie, kiedy organ powziął wiadomość o nowych faktach i dowodach, niezbędne jest w pierwszej kolejności odwołanie się do zapisów ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jednolity: Dz. U. Nr 1438 z 2014 r.). W art. 9 ustawa wyodrębnia w ramach Agencji: Centralę Agencji z jej Prezesem, oddziały regionalne działające w każdym województwie z dyrektorami oraz biura powiatowe działające w każdym powiecie z kierownikami na czele. W postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. jest w stosunku do dyrektorów oddziałów regionalnych Prezes Agencji, a w stosunku do kierowników biur powiatowych- dyrektor oddziału regionalnego- tak art. 10 ust. 2 cytowanej wyżej ustawy. Takie uregulowania prawne nie pozwalają na przyjęcie, że np. Centrala Agencji czy tez Prezes Agencji lub dyrektor oddziału regionalnego są "komórkami organizacyjnymi" jednego organu administracji publicznej powołanego z mocy prawa do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej. Dodatkowo należy wskazać, że Agencja działa na podstawie ustawy i statutu. Z mocy upoważnienia zawartego w art. 7 ust. 2 tej ustawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozporządzeniem z dnia 15 czerwca 2009 r. w sprawie nadania statutu ARMiR (Dz. U. z 2013 r. poz. 936) nadał Agencji statut, w którym określił jej organizację, w tym siedziby oddziałów regionalnych i biur powiatowych, uwzględniając zakres zadań realizowanych przez Agencję i potrzebę ich sprawnego wykonywania. W świetle powyższych ustaleń przyjąć należy, że w dniu [...] listopada 2012 r., a więc w dacie wydania przez kierownika Biura Powiatowego ARMiR w A. decyzji przyznającej skarżącemu płatność za rok 2012 r. we wnioskowanej wysokości i do dnia 14 sierpnia 2013 r. kiedy Biuro Wsparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego ARMiR w B. powzięło wiadomość o przeniesieniu posiadania działek z J. K. na M. K., brak było wiedzy organu, który wydał decyzję o fakcie darowania działek przez skarżącego na rzecz syna. Istniały wątpliwości organu – działającego z upoważnienia Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego – Kierownika Biura Powiatowego ARMiR w A. odnośnie tego, kto faktycznie użytkuje wymienione wyżej działki gruntu będące przedmiotem umowy darowizny. Powstały one jednak 31 grudnia 2012 r. , a więc po wydaniu przez organ decyzji o dopłatach na rzecz skarżącego. Nie zmienia w związku z tym ustaleń faktycznych dokument złożony przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie. Potwierdza dodatkowo, iż sprawami dopłat dla skarżącego i dla jego syna zajmowały się dwa różne organy administracji publicznej i podejmowały działania w ramach prowadzonych odrębnie dla każdego z beneficjentów postępowań. Przedłożone na rozprawie przez pełnomocnika organu dokumenty potwierdzają okoliczność, iż personalnie osoby zajmujące się wnioskami obu beneficjentów były zatrudnione w różnych organach. Ustalenia powyższe potwierdza Skarżący wyjaśniając, iż składając wniosek o płatność w odniesieniu do wszystkich wcześniej posiadanych działek gruntu nie zweryfikował spersonalizowanego wniosku i nie uaktualnił znajdujących się tam informacji. W tym miejscu należałoby odnieść się do znaczenia spersonalizowanego wniosku kierowanego do rolnika, beneficjenta dopłat. Analizując treść wniosku Sąd zauważa, że jest on propozycją skierowaną do rolnika, który po "sprawdzeniu aktualności danych, ich ewentualnym uzupełnieniu czy też skorygowaniu występujących niezgodności, wypełnieniu pozostałej części wniosku i jego podpisaniu" rozważyć może i powinien celowość i zasadność ubiegania się o pomoc państwa w zakresie prowadzonej produkcji rolnej. W żadnym wypadku – w ocenie Sądu - pismo ARMiR o przywołanej częściowo treści nie nakłada obowiązku jego podpisania, złożenia w biurze Agencji i ubiegania się o płatność. Sąd podziela w całości pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku w sprawie ISA/Bk 957/15, iż "spersonalizowany wniosek nie jest, wobec oczywistego pouczenia i nieskomplikowanej instrukcji postępowania narzędziem, do wprowadzania potencjalnych beneficjentów w błąd. Brak jest w nim zwrotów wieloznacznych, sugerujących obowiązek złożenia wniosku bądź nakazujących zachowanie sprzeczne z wolą samego beneficjenta". Tym samym twierdzenia skarżącego o niedozwolonej sugestii wynikającej z doręczonego mu spersonalizowanego wniosku, obejmującego wszystkie działki ewidencyjne – także te, co do których posiadanie przeniósł na syna i próbie przerzucenia odpowiedzialności za nierzetelność w wypełnieniu wniosku na urzędnika organu nie mogą być uwzględnione. O świadomości skarżącego o braku uprawnień do ubiegania się o dopłaty w odniesieniu do części działek świadczy dodatkowo - w ocenie Sądu - twierdzenie samego skarżącego, iż pieniądze otrzymane za grunty, których posiadanie przeniósł na syna, przekazał synowi. Ponadto wniosek skarżącego z 25 kwietnia 2012 r., a znajdujący się w aktach postępowania administracyjnego - w punkcie IX zawiera oświadczenia i zobowiązania. Wśród tych znajdują się klauzule dotyczące odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń , a także niezbędne informacje prawne i wyjaśnienia dotyczące podstawowych pojęć użytych we wniosku. Podpisanie tych oświadczeń i zobowiązań oznacza przede wszystkim, iż rolnik posiada niezbędną wiedzę konieczną do wypełnienia wniosku, ale także świadomość, że spełnia kryteria do ubiegania się o taką pomoc. Inne rozumienie tych klauzul nie znajduje oparcia w zasadach doświadczenia życiowego, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę, że programy pomocowe dla rolników realizowane były w latach poprzednich, a wniosek złożony przez skarżącego nie był pierwszym. Odnosząc się do drugiego z zarzutów skargi Sąd nie stwierdza, iżby doszło do naruszenia przepisów postępowania pozwalających na ocenę, iż organ nie zebrał całego materiału dowodowego, a w konsekwencji nie wyjaśnił sprawy. Trafna i znajdująca oparcie w przepisach ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2012 r. poz. 1164 ) jest argumentacja organu wyrażona w uzasadnieniu odpowiedzi na skargę, iż w postępowaniu o płatności w ramach wsparcia bezpośredniego zachodzi zmiana reguł w stosunku do obowiązujących w k.p.a. Przede wszystkim obowiązek ustalenia prawdy obiektywnej zastąpiony został obowiązkiem wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a obowiązek działania z urzędu w zakresie udzielania pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych zastąpiony został działaniem z wniosku strony, na jej żądanie. Zarzut zgłoszony w pkt 2 skargi nie znajduje oparcia w materiale dowodowym. Skarżący w trakcie całego postępowania nie występował z żądaniem udzielenia mu pouczenia lub informacji co do okoliczności faktycznych i prawnych. Zatem zarzut ten ocenić należało jako całkowicie chybiony. Wywody odnośnie spersonalizowanego, częściowo wypełnionego przez ARMiR wniosku i znaczenia tegoż w postępowaniu o dopłaty, Sąd zawarł wyżej i zachowują one swoją aktualność także w kontekście niniejszego zarzutu. Jedynie marginalnie Sąd zauważa, że przesłanie beneficjentowi dopłat częściowo wypełnionego spersonalizowanego wniosku nie jest realizacją wniosku strony o udzielenie pouczeń o istotnych okolicznościach faktycznych i prawnych. Jest mianowicie wykonaniem ustawowego obowiązku wynikającego z art. 25 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Nakazuje on Agencji przesłanie formularza oraz materiału graficznego lub udostępnienia go na stronie internetowej Agencji temu rolnikowi, który złożył wniosek o przyznanie płatności obszarowych w poprzednim roku. Konkludując powyższe rozważania Sąd stwierdza, że istniały podstawy prawne i faktyczne do wznowienia postępowania i uchylenia decyzji w sprawie o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 r. Sąd oddalił wniosek dowodowy skarżącego zawarty w skardze o zobowiązanie Kierownika Biura Powiatowego ARMiR w A. o nadesłanie akt z przeprowadzonej kontroli dot. wniosku M. K. Przede wszystkim wniosek dotyczył innego postępowania aniżeli ze skargi J. K., prowadzonego przez inny organ i w ramach innego programu pomocowego. Ewentualna wiedza organu prowadzącego postępowanie w sprawie wniosku M. K. o przeniesieniu posiadania gruntów objętych aktem notarialnym darowizny nie oznaczałaby wiedzy innego organu prowadzącego postępowanie z wniosku J. K., o czym była mowa wyżej. Z tych wszystkich względów nie dopatrując się możliwości uwzględnienia skargi orzeczono stosownie do treści art. 151 p.p.s.a.