I SA/Bk 1433/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi C. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] lipca 2017 r. oddalające zarzuty C. W. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] listopada 2016 r., wystawionego przez Wójta Gminy P. Skarżący C. W. złożył skargę na powyższe postanowienie. W związku ze powyższym, Przewodniczący tut. Wydziału wydał w dniu 3 października 2017 r. zarządzenie o wezwaniu skarżącego C. W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie jednego brakującego odpisu skargi. W przypadku nie uzupełnienia wymienionych braków w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia przewidziany został rygor odrzucenia sprzeciwu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone w dniu 9 października 2017 r. (k. 14 akt). W wyznaczonym terminie Skarżący nie uiścił jednak wpisu sądowego (k. 20 akt sprawy), jak również nie nadesłał brakującego odpisu skargi. Brak wpisu od skargi powoduje, że postępowanie nie mogło być skutecznie uruchomione, gdyż stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) skarga, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Również nie uzupełnienie w terminie braku formalnego skargi w postaci brakującego odpisu stanowi samodzielną przesłankę odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ww. ustawy procesowej.