I SA/Bk 145/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 rok p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. T. O. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (k.11). Skarżący podniósł, iż obecnie nie posiada środków pieniężnych, którymi mógłby opłacić koszty sądowego, bowiem samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, a jedynym źródłem jego utrzymania pozostaje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1672,30 zł brutto (k.12). Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności czy też przedmiotów wartościowych (k. 11-12). W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 5 maja 2009 roku T. O. wywiódł, iż mieszkanie, w którym przebywa stanowi własność jego matki. Ponadto wnioskodawca wskazał, iż nie posiada samochodu osobowego. Skarżący podkreślił, iż miesięcznie zarabia około 1.230 zł netto i z tych pieniędzy dokonuje zakupu wyżywienia i ubrań oraz opłaca czynsz za mieszkanie, a także rachunki za energię elektryczną. Końcowo wnioskodawca podniósł również, iż obecnie jego ojciec dostał udaru mózgu i paraliżu części ciała, w związku z tym, musi się nim opiekować i ponosić dodatkowe koszty jego rehabilitacji i zakupu środków higienicznych codziennego użytku, co zamyka się kwotą około 500 zł miesięcznie (k. 15). Do akt sprawy T. O. dołączył: kartę informacyjną ze szpitala potwierdzającą stan zdrowia jego ojca (k. 16), odcinki za energię elektryczną (k. 17), zaświadczenie z zakładu pracy o wysokości uzyskiwanego wynagrodzenia (k. 18) oraz wyciągi z rachunków bankowych (k. 19-29)). Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna T. O. uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia i dołączonych do sprawy dokumentów wynika, że sytuacja materialna T. O. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca jest osobą samodzielnie prowadzącą gospodarstwo domowe, w mieszkaniu stanowiącym własność jego matki. Jedynym jego źródłem utrzymania jest dochód uzyskiwany z tytułu umowy o pracę w [...] w Ch. w wysokości 1.672,30 zł brutto (1.236, 32 zł netto, k. 12, 15, 18). Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności, samochodów czy też innych przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód wystarcza mu jedynie na bieżące wydatki związane ze swoim utrzymaniem. Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, a także zestawienie jego stałych wydatków oraz brak zgromadzonych oszczędności i majątku, który można spieniężyć pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.