I SA/Bk 146/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie rozliczenia R. D. (dalej powoływany również jako Skarżący) podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r., w sposób odmienny aniżeli został zadeklarowany. Przedmiotowa decyzja, w wyniku nie podjęcia jej przez adresata w terminie, została złożona do akt ze skutkiem doręczenia na dzień 28 grudnia 2009 r. Na powyższą decyzję Skarżący w dniu 16 marca 2010 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu od wniesienia skargi. Swój wniosek umotywował tym, że o wydaniu zaskarżonej decyzji dowiedział się dopiero po 20 stycznia 2010 r. Dlatego też pismem z dnia 29 stycznia 2010 r. wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w B. o nadesłanie powyższej decyzji, którą otrzymał w dniu 12 lutego 2010 r. Jednocześnie skarżący podkreślił, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi, albowiem nie posiada wiedzy, dlaczego sporna decyzja nie została mu prawidłowo doręczona w grudniu 2009 r. Wskazał, że w grudniu 2009 r. otrzymał od Dyrektora Izby Skarbowej w B. dwie decyzje w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. oraz podatku od towarów i usług za 2004 r., na które złożył skargi do WSA w Białymstoku. Z nieznanych mu przyczyn nie otrzymał jednak decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług za 2005 r., co uniemożliwiło mu również złożenie skargi do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek jest spóźniony, dlatego też podlegał odrzuceniu. W myśl postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie z art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyn uchybienia terminu do sądu uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wniosek spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym – art. 88 p.p.s.a. W ocenie Sądu wskazana we wniosku okoliczność, zmierzająca do wykazania, iż Skarżący nie dysponował wiedzą o wydaniu i skutecznym doręczeniu mu decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r., stanowi dostateczne uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z nieznanych przyczyn, Skarżący w miesiącu grudniu 2009 r. odebrał jedynie dwie z trzech decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B., co uniemożliwiło mu złożenie w ustawowym terminie skarg do sądu administracyjnego na wszystkie trzy decyzje. Przyjąć należy, iż skoro Skarżący odebrał w palcówce pocztowej dwie z trzech wydanych decyzji to dochował należytej staranności w trosce o swoje interesy i fakt bezskutecznego, dwukrotnego awizowania przesyłki pocztowej dotyczącej trzeciej decyzji, świadczy o braku jego winy przy jej nieodebraniu a w konsekwencji nie złożenia w terminie skargi do sądu. Tym niemniej wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu podlegał odrzuceniu, albowiem został wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu na jego złożenie. Z akt sprawy wynika, iż Skarżący o wydaniu spornej decyzji dowiedział się w dniu 25 stycznia 2010 r. Kserokopię decyzji Skarżący otrzymał w dniu 12 lutego 2010 r. a zatem przyjąć należy, iż z tą datą ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi – Skarżący dysponował treścią spornej decyzji. Tymczasem Skarżący wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą wywiódł dopiero 16 marca 2010 r., a zatem nie tylko po upływie siedmiodniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, ale również 30 – dniowego terminu przewidzianego dla złożenia skargi, licząc ten termin od dnia otrzymania kserokopii decyzji. W świetle powyższego należy uznać, że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki umożliwiające przywrócenie uchybionego terminu, w tym podstawowa (konieczna) przesłanka, jaką jest złożenie wniosku w zakreślonym terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na podstawie art. 88 p.p.s.a.