I SA/Bk 150/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące zawieszenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Pan M. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, podnosząc, iż nie jest w stanie bez spowodowania uszczerbku ponieść kosztów związanych ze sprawą ponad poziom utrzymania koniecznego i pozostającej z nim rodziny. We wspólnym gospodarstwie domowym ze stroną pozostaje żona i dwójka dorosłych dzieci. Z wniosku wynika, że małżonka wnioskodawcy osiąga dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (handel). Wnioskodawca wskazał, że posiada mieszkanie o pow. 49 m2. Innych nieruchomości oraz oszczędności i przedmiotów wartościowych nie posiada. Podał, że od ponad roku leczy się na wiele chorób i nie może wykonywać żadnych prac. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych - gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie natomiast z art. 252 § 1 powołanej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy winien zawierać oświadczenie strony obejmujące, między innymi, dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Wykładnia przytoczonych przepisów prawa wskazuje, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa. To strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy winna wykazać, że znajduje się w takim położeniu, iż nie jest w stanie wyłożyć niezbędnych kosztów postępowania. Wniosek ten powinien również obejmować dane, umożliwiające rzetelną ocenę sytuacji materialnej wnioskodawcy. Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (por. art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Stosownie do wezwania Sądu z dnia 9 maja 2008 r. wnioskodawca został zobligowany na podstawie art. 255 cytowanej ustawy do złożenia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania oświadczenia, w którym należało wskazać: wysokość ponoszonych miesięcznie wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem wnioskodawcy i rodziny; wysokość przychodów uzyskiwanych przez małżonkę wnioskodawcy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskanych za poszczególne miesiące 2008 r.; czy dzieci wnioskodawcy uzyskują dochody, jeżeli tak to w jakiej wysokości; czy wnioskodawca korzysta z pomocy innych osób lub instytucji (z podaniem wysokości uzyskiwanych z tego tytułu środków finansowych). Wnioskodawca jednakże nie zadośćuczynił powyższemu wezwaniu i nie przedłożył żądanych dokumentów i informacji. Wobec powyższego uznać należy, iż nie wykazano, że sytuacja majątkowa i osobista uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy na mocy art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.