I SA/Bk 154/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 02 czerwca 2011 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "M" Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2006 r. p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.- Decyzją z [...] marca 2011 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...] grudnia 2010 r., wydaną wobec Spółki z o.o. "M" z siedziba w B. w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2006 r. Spółka zaskarżyła powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, a w oddzielnym piśmie z 22 kwietnia 2011 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania spawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W uzasadnieniu tego wniosku Spółka podniosła, że wykonanie przedmiotowej decyzji pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a także spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Powyższe stanowi dla Spółki realne i wymierne zagrożenie. Z uwagi na wielkość dochodów oraz zakres i charakter prowadzonej działalności gospodarczej, wyegzekwowanie określonej w decyzji zaległości podatkowej wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego skutkować będzie znacznym ograniczeniem działalności oraz drastyczną redukcją zatrudnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej w skrócie "u.p.p.s.a.") zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Organ, który wydał zaskarżoną decyzję, z urzędu lub na wniosek skarżącego, może wstrzymać jej wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 pkt 1 u.p.p.s.a.). W tym jednak przypadku ustawodawca nie sformułował szczególnych przesłanek, którymi powinien kierować się organ administracyjny podejmując tego typu rozstrzygnięcie. Wskazał jedynie, kiedy wstrzymanie jest niedopuszczalne. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy także do uprawnień sądu administracyjnego. Sąd, po przekazaniu mu skargi, może wstrzymać wykonanie decyzji w całości lub w części, gdy stwierdzi, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Pozostawiając w tych sprawach sądowi administracyjnemu tzw. luz decyzyjny, ustawodawca wskazał jednak na określone dyrektywy wyboru, którymi sąd ten winien kierować się przy podejmowaniu tego typu rozstrzygnięć. Są nimi: "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków". W literaturze wyrażono pogląd, że określone w przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania decyzji albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Podkreśla się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne, nie chodzi o to, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym, rzeczywiście wystąpiły lub już się ujawniały. Spełnienie określonych w tym przepisie przesłanek wymaga tylko stanu zagrożenia, czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy ze skargi w sądzie administracyjnym (zob. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy" 2005, nr 14, s. 675). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą określone w przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. przesłanki uzasadniające objęcie Spółkę tą tzw. tymczasową ochroną. Istnieje bowiem potencjalne ryzyko, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy sądowoadministracyjnej może spowodować wyrządzenie Spółce znacznej szkody lub wywołać trudne do odwrócenia skutki. Przemawia za tym zakres dokonanej przez organy skarbowe korekty w rozliczeniu podatku oraz bieżąca sytuacja finansowa Spółki. Wynikająca z wydanej decyzji kwota zaległości podatkowej, bez odsetek za zwłokę, wynosi 391.906,00 zł. Natomiast, jak wykazała Spółka, nie posiada ona bieżących środków finansowych na pokrycie tej zaległości wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego. Z dołączonego do wniosku wyciągu z rachunków bankowych Spółki wynika, że saldo końcowe na 14 kwietnia 2011 r. wynosi 695,29 zł. Co prawda Spółka posiada znaczny majątek, ale jego zajęcie i sprzedaż w drodze egzekucji administracyjnej może utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej. Sąd wziął w tym zakresie pod uwagę także fakt, iż Spółka zatrudnia obecnie 51 osób, których miejsca pracy mogą być zagrożone w wyniku przymusowego wykonania zaskarżonej decyzji. W tych okolicznościach faktycznych Sąd postanowił udzielić skarżącej Spółce tzw. tymczasowej ochrony, o czym na art. 61 § 3 u.p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.