I SA/Bk 156/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego B. C. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi P. M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od lutego do grudnia 2008 r. p o s t a n a w i a przyznać doradcy podatkowemu B. C. kwotę 2.214 zł (dwa tysiące dwieście czternaście złotych) tytułem wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał P. M. G. prawo pomocy w zakresie m.in. ustanowienia doradcy podatkowego. Stosownie do powyższego, Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy doradcę podatkowego B. C. (k. 89). Doradca podatkowy B. C. brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wnosząc o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone ani w części ani w całości (k. 166-167). Zgodnie z art. 250 § 2ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji wynagrodzenie za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli sprawę prowadził ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji, wynosi 50 % kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, nie mniej niż 120 zł. Natomiast stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 f w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji, w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł – 3.600 zł. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu sprawy wynosi 94.265 zł i od takiej kwoty doradcy podatkowemu należy się 50% kwoty wynagrodzenia, na podstawie cytowanego § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 2.214 zł. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota 2.214 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f i § 3 ust. 2 pkt 3, a także § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r., orzeczono jak w sentencji.