I SA/Bk 16/17
PostanowienieWSA w Białymstoku2017-01-25
Skład orzekający: Jacek Pruszyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien wstrzymać wykonanie decyzji wymierzającej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry ze względu na zagrożenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, uznając, że przedstawione okoliczności nie wykazują istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie zobowiązania pieniężnego ma charakter odwracalny, a ewentualne uwzględnienie skargi umożliwia zwrot zapłaconych kwot, co wyklucza zasadność ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji.Stan faktyczny
Skarżący T. J. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z listopada 2016 r. wymierzającą karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej wykonanie grozi znaczną szkodą gospodarczą i utratą płynności finansowej. Przedłożył deklarację podatkową za 2015 r. oraz umowę pożyczki na kwotę ponad 60 000 zł.Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W skardze do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia
[...] listopada 2016 r. nr [...], wydaną w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, pełnomocnik T. J. wniósł m.in. o wstrzymanie jej wykonania.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego Skarżącego i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Wskazując na niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji podkreślił, że sytuacja skarżącego nie jest stabilna i nawet "nieznaczna" kara finansowa może zachwiać jego kondycją, uniemożliwiając dalsze prowadzenie działalności gospodarczej. Zaznaczył, że względem skarżącego zostało wydanych kilka decyzji wymierzających kary pieniężne w łącznej kwocie 72 000 zł, co stanowi realne zagrożenie dla bytu gospodarczego strony.
W piśmie z dnia 14 grudnia 2016 r., pełnomocnik przedłożył deklarację podatkową skarżącego za 2015 r. oraz umowę pożyczki z dnia [...] października 2016 r. na kwotę ponad 60 000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne.
Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 752/14).
W doktrynie przedmiotu przyjmuje się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J. P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to Skarżący winien wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, nie uczynił.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik Skarżącego wskazał na niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej a w konsekwencji ryzyko zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. Przedłożył również deklarację podatkową za 2015 r., z której wynika że Skarżący osiągnął dochód w wysokości ok. 24 000 zł oraz umowę pożyczki z października 2016 r. na kwotę ponad 60 000 zł.
W ocenie Sądu, przedstawiona przez Skarżącego sytuacja majątkowa, sama z siebie, nie uzasadnia zastosowania wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie ulga wątpliwości, że każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia, jednakże nie oznacza to jeszcze zasadności wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Z akt sprawy wynika, że Skarżący uzyskał znaczne dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w 2015 r. Ponadto jego sytuacja finansowa jest na tyle dobra, że w październiku 2016 r. bank udzielił mu wieloletniej pożyczki na kwotę 60 000 zł. Tym samym, nie można zgodzić się ze Skarżącym, że ewentualna egzekucja należności wynikających ze skarżonej decyzji oraz już wydanych decyzji organów celnych, będzie na tyle dotkliwa, że spowoduje znaczną szkodą lub trudne do odwrócenia skutki w ramach prowadzonej przez Skarżącego działalności gospodarczej.
Podkreślić przy tym należy, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej.
Dlatego też, Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej
w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło