I SA/Bk 161/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie sędzia WSA Marcin Kojło (spr.), sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 16 lutego 2023 r., nr 2001-IOC.4303.3.2023 w przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej towaru określonego w zgłoszeniu celnym oraz odmowy zwolnienia towaru do wnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu oddala skargę W dniu 27 listopada 2022 r. w Oddziale Celnym w B. złożono zgłoszenie celne do procedury dopuszczenia do obrotu przez przedstawiciela bezpośredniego agencję celną na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Spółka"). W zgłoszeniu celnym zarejestrowanym pod pozycją MRN [...] z 27 listopada 2022 r. zadeklarowano, że przedmiotem przywozu z Białorusi jest towar w postaci konstrukcyjnych elementów szklarniowych - ramy szklarniowe, wkładka ramowa szklarni o masie netto 11.401 kg, zapakowany w 155 pakietów i klasyfikowany do kodu CN 9406 90 31. Do przedmiotowego zgłoszenia celnego załączono m.in. fakturę nr [...] z 10 listopada 2022 r. oraz dokument przewozowy CMR. W wyniku przeprowadzonej przez organ celny rewizji celnej towaru ustalono, że przedmiotem importu jest towar w postaci metalowych elementów konstrukcyjnych nieposiadających oznaczeń. Na podstawie rewizji celnej towaru oraz analizy przedłożonych dokumentów funkcjonariusz celny weryfikujący przedmiotowe zgłoszenie celne (faktury, dokumentu przewozowego CMR oraz paszportu produktu) stwierdził błędną klasyfikację taryfową towaru i uznał, że zgłoszony do odprawy towar winien być klasyfikowany do kodu CN 7308 90 98 obejmującego pozostałe z pozostałych konstrukcje (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wrota śluz, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, progi drzwiowe, okiennice, balustrady, filary i kolumny), z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali. Na powyższą okoliczność została sporządzona dokumentacja zdjęciowa. Ponadto organ w wyniku rewizji celnej stwierdził, że wyrób nie jest kompletny, gotowy i stanowi konstrukcję stalową. Nie jest budynkiem (brakuje poszycia) i wykonany jest ze stali. Z uwagi na fakt, że towary z działu 73 Taryfy Celnej objęte są zakazem przywozu z Białorusi, towar określony w ww. zgłoszeniu celnym nie został zwolniony do wnioskowanej procedury, zaś sprawę przekazano do postępowania celnego. Po przeprowadzeniu postępowania organ celny, realizując obowiązek określony w art. 22 ust. 6 w zw. z art. 29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U.UE.L.2013.269.1), dalej jako: "u.k.c.", pismem z 5 grudnia 2022 r. poinformował stronę o zamiarze wydania decyzji niekorzystnej oraz o przysługującym prawie do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Zdaniem organu wnioskowana w złożonym zgłoszeniu celnym klasyfikacja towaru do kodu TARIC 9406 90 31 00 obejmującego pozostałe budynki prefabrykowane-szklarnie jest nieprawidłowa, bowiem wyniki rewizji celnej oraz weryfikacji dokumentów wskazują, że zaimportowany towar nie posiada pokrycia powierzchni konstrukcji, ma niewielkie gabaryty i lekką konstrukcję, która może być stosunkowo łatwo złożona i przeniesiona w inne miejsce. Nie tworzy kompletnego budynku prefabrykowanego wskazanego w pozycji 9406 WTC i nie posiada jego zasadniczych cech. Zgodnie zaś z Notami wyjaśniającymi do HS pozycji 7308, to ta właśnie pozycja obejmuje konstrukcje szklarni. Zatem, mając na względzie stan towaru, powinien on zostać zaklasyfikowany do kodu TARIC 7308 90 98 90. Zmiana taryfikacji spowoduje zaś, że przedmiotowy towar, jako objęty zakazem importu z Białorusi, nie może zostać zwolniony do procedury dopuszczenia do obrotu. Korzystając z prawa do wypowiedzenia się, pismem z 9 grudnia 2022 r. strona przedstawiła swoje stanowisko i wskazała, że to białoruski kontrahent nieprawidłowo określił produkt jako "konstrukcje szklarni", choć było to niezgodne ze złożonym przez importera zamówieniem. W związku z tym błędem, zawnioskowała o unieważnienie dokonanego zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu. Naczelnik Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku w decyzji z 9 grudnia 2022 r., nr 318000-COC2.4303.108.2022, dokonał zmiany danych w zgłoszeniu celnym nr MRN [...] w polu 33 (kod towaru) na 7308 90 98 90. Ponadto odmówił zwolnienia towarów do wnioskowanej procedury. Po rozpoznaniu odwołania Spółki Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku decyzją z 16 lutego 2023 r., nr 2001-IOC.4303.3.2023, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu DIAS wskazał, że organ celny poddał w wątpliwość zadeklarowaną klasyfikację taryfową towaru zgłoszonego jako części konstrukcyjne elementy szklarniowe - ramy szklarniowe, wkładka ramowa szklarni do kodu CN 9406 90 31 z uwagi na wyniki przeprowadzonej rewizji celnej towaru oraz badanie treści przedłożonych przez zgłaszającego dokumentów. W wyniku podjętych czynności kontrolnych organ celny stwierdził, że przedmiotem importu są stalowe elementy konstrukcyjne szkieletu szklarni i jej przedłużenia, nieposiadające oznaczeń, które stanowią niekompletną, niegotową konstrukcję, niebędącą budynkiem i nieposiadającą poszycia. Konstrukcja szklarni wykonana jest z ocynkowanej rury stalowej i posiada długość 4 m, szerokość 3 m i wysokość 2 m oraz drzwi o szerokości 0,91 m i wysokości 1,81 m, jak też okna o wymiarach 0,86 m x 0,41 m. Przedmiotowy stelaż powinien być zamocowany do podłoża za pomocą nóg, a także poprzez metalowe lub drewniane kołki wbijane po obu stronach dolnych ogniw ramy. Nogi konstrukcji powinny zostać umieszczone w wykopanych dziurach i następnie zalane betonem. Konstrukcja przedłużająca do szklarni posiada długość 2 metrów. Przywieziona konstrukcja nie posiadała żadnego poszycia, a z dokumentów przedłożonych przez zgłaszającego wynikało, że materiałem dedykowanym do pokrycia powierzchni konstrukcji jest poliwęglan komórkowy. Zdaniem organu zadeklarowana w zgłoszeniu celnym klasyfikacja taryfowa importowanego towaru do kodu CN 9406 90 31 obejmującego pozostałe budynki prefabrykowane - szklarnie jest nieprawidłowa, bowiem objęte zgłoszeniem celnym towary w postaci stalowych elementów konstrukcyjnych szkieletu szklarni i jej przedłużenia nie stanowią budynku prefabrykowanego stosowanego w ogrodnictwie. Konstrukcja nie posiada ścian i dachu, a więc nie pozwala na uprawę roślin pod osłoną. Ponadto konstrukcja nie jest wysoce stabilna i nie posiada cech pozwalających na zamontowanie dodatkowego wyposażenia, takiego jak ogrzewanie lub klimatyzacja. Konstrukcja, w ocenie organu, może być z łatwością rozkładana i przenoszona. Kierując sią treścią Not wyjaśniających do systemu HS do pozycji 9406, które wskazują, że części budynków prefabrykowanych i wyposażenie występujące oddzielnie, nawet w sytuacjach, gdy możliwe jest zidentyfikowanie ich jako przeznaczonych do tych budynków, są we wszystkich przypadkach klasyfikowane do swoich właściwych pozycji, klasyfikacji przedmiotowego towaru należy dokonać, kierując się materiałem, z jakiego został wykonany. Opierając się na Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej, brzmieniem pozycji 7308 i uwag do działu 94 oraz biorąc pod uwagę treść not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego oraz Nomenklatury scalonej (zarówno dotyczących pozycji 7308, jak też 9406), opierając się na zebranym materiale dowodowym, a w szczególności wynikach przeprowadzonej rewizji celnej towaru wraz ze sporządzoną dokumentacją zdjęciową i treści przedłożonych do zgłoszenia celnego dokumentów, w zaskarżonej decyzji – zdaniem DIAS - prawidłowo zaklasyfikowano towar będący przedmiotem importu do kodu TARIC 7308 90 98 90 - pozostałe konstrukcje (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części konstrukcji (np. mosty i części mostów, wrota śluz, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, progi drzwiowe, okiennice, balustrady, filary i kolumny), z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali. W konsekwencji zmiany kodu Nomenklatury scalonej do przedmiotowego towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu i przywiezionego z Białorusi mają zastosowanie postanowienia rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz.U.UE.L.2006.134.1 z dnia 2006.05.20), dalej jako: "rozporządzenie nr 765/2006". Zatem towar przywieziony z Białorusi i zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu według MRN nr [...] z 27 listopada 2022 r. nie mógł zostać zwolniony do wnioskowanej procedury, w związku z art. 194 ust. 1 u.k.c. Spółka nie zgodziła się z ww. rozstrzygnięciem i reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżając decyzję w całości, autor skargi zarzucił naruszenie: - art. 48 w zw. z art. 108 u.k.c., poprzez błędne przeprowadzenie kontroli i zmianę kwalifikacji celnej towaru z kodu 9406 90 31 00 na 7308 90 98 90 w wyniku błędnej analizy zebranego materiału dowodowego i brzmienia kodów celnych; - naruszenie reguł 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w związku z brzmieniem kodów 9406 90 31 00 (szklarnie) oraz 7308 90 98 90 (Konstrukcje z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali pozostałe), poprzez błędną ich wykładnię, skutkującą zmianą kodu CN towaru importowanego przez stronę określonego jako konstrukcyjne elementy szklarniowe; - art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.), dalej jako: "o.p.", w zw. z art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2022 r. poz. 2073 ze zm.), dalej jako: "p.c.", poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego polegającego na oparciu rozstrzygnięcia o zmianie kwalifikacji celnej towarów wyłącznie na brzmieniu kodów HS, a nie na zebranym w trakcie postępowania materiale dowodowym w postaci faktury, paszportu produktu, not wyjaśniających do kodów CN; - art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 o.p. w zw. z art. 73 p.c., poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego polegającego na braku badania czy zaimportowany towar jest budynkiem prefabrykowanym, wynikiem czego błędnie zmieniono kwalifikację celną towaru określonego jako elementy szklarniowe i odmówiono dopuszczania towaru do obrotu; - art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 o.p. w zw. z art. 73 p.c., poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz zaniechanie jego pełnej analizy, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego, polegającego na niezasadnej zmianie kodu CN zaimportowanych towarów na kod 7308 90 98 90 i odmowy dopuszczania towaru do obrotu; - art. 194 ust. 1 u.k.c. w zw. z art. 1q ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 765/2006 poprzez odmowę dopuszczenia do obrotu towaru zaimportowanego przez stronę w wyniku błędnej analizy zebranego materiału dowodowego, która skutkowała zmianą kodu towaru na 7308 90 98 90 objętego zakazem wwozu na terytorium UE. W oparciu o powyższe zarzuty autor skargi wniósł o: uchylenie decyzji DIAS i przekazanie sprawy Organowi do ponownego rozpoznania; zasądzenie od organów na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Główna istota sporu w sprawie koncentruje się wokół klasyfikacji towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu jako konstrukcyjne elementy szklarniowe - ramy szklarniowe, wkładka ramowa szklarni z zadeklarowanym kodem taryfy 9406 90 31. W ocenie organu celnego przedmiotowy towar stanowią stalowe elementy konstrukcyjne, które winny być klasyfikowane do kodu 7308 90 98 90. Konsekwencją przyjętej przez organy klasyfikacji taryfowej objętego zgłoszeniem celnym towaru była odmowa zwolnienia towarów do wnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu z uwagi na zakaz przywozu do UE z Białorusi towarów z działu 37 Taryfy Celnej. Zgodnie bowiem z art. 1q ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 765/2006 zakazuje się przywozu do Unii, bezpośrednio lub pośrednio, wyrobów z żelaza i stali wymienionych w załączniku XII (tj. żelazo i stal – CN 72 oraz wyroby z żelaz i stali – CN 73), jeżeli: (i) pochodzą z Białorusi; lub (ii) są przedmiotem wywozu z Białorusi. Tymczasem z art. 194 ust. 1 u.k.c. wynika, że warunkiem zwolnienia towarów w ramach określonej procedury celnej jest m. in., by nie były one przedmiotem żadnych zakazów i ograniczeń. W ocenie sądu organy dokonały prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru określonego w ww. zgłoszeniu celnym, wobec czego zasadnie odmówiły skarżącej zwolnienia towarów do wnioskowanej procedury. Według ustaleń organów towary będące przedmiotem zgłoszenia w niniejszej sprawie to stalowe elementy konstrukcyjne szkieletu szklarni i jej przedłużenia, nieposiadające oznaczeń, które stanowią niekompletną, niegotową konstrukcję, niebędącą budynkiem i nieposiadającą poszycia. Konstrukcja szklarni wykonana jest z ocynkowanej rury stalowej, posiada ona długość 4 m, szerokość 3 m i wysokość 2 m oraz drzwi o szerokości 0,91 m i wysokości 1,81 m, jak też okna o wymiarach 0,86 m x 0,41 m. Przedmiotowy stelaż powinien być zamocowany do podłoża za pomocą nóg, a także poprzez metalowe lub drewniane kołki wbijane po obu stronach dolnych ogniw ramy. Nogi konstrukcji powinny zostać umieszczone w wykopanych dziurach i następnie zalane betonem. Konstrukcja przedłużająca do szklarni posiada długość 2 m. Konstrukcja nie posiadała żadnego poszycia, a z dokumentów przedłożonych przez zgłaszającego wynikało, że materiałem dedykowanym do pokrycia powierzchni konstrukcji jest poliwęglan komórkowy. Prawidłowość tych ustaleń nie budzi wątpliwości, a fizyczne cechy towarów nie są właściwie przez stronę kwestionowane. Zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiąże się z dokonaniem określonych ustaleń faktycznych z zastosowaniem przepisów Nomenklatury Scalonej. W sprawach celnych do klasyfikacji taryfowej uprawniony jest jedynie organ celny i żadna opinia – także biegłego w rozumieniu art. 197 § 1 o.p. – nie może przesądzać tej kwestii. Wskazuje się przy tym, że w szczególnie skomplikowanych sytuacjach faktycznych mogą zachodzić przypadki potrzeby zasięgnięcia opinii biegłego. Stosowanie Nomenklatury scalonej (CN) lub ewentualnie innych opartych na niej nomenklatur (np. TARIC) celem klasyfikacji towarów w sprawach celnych wynika z art. 56 i art. 57 UKC, jak również z przepisów Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. W orzecznictwie przyjmuje się, że w celu ustalenia prawidłowego kodu nomenklatury należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Ponadto do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej. Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, nie zastępują tych ostatnich, ale powinny być uważane jako uzupełniające i używane w połączeniu z nimi. Europejski Trybunał Sprawiedliwości w swych orzeczeniach niejednokrotnie uznawał, że noty i opinie Światowej Organizacji Celnej nie są wiążące ani dla organów celnych, ani dla sądów (zob. wyroki w następujących sprawach C-35/93, C-130/02, C-467/03). Noty te stanowią jednak ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy celnej przez organy celne państw członkowskich i stanowią istotną pomoc w interpretacji Taryfy (por. wyroki w sprawach 798/79, C 396/02). Za zasadę uznał stosowanie not w procesie interpretacji nomenklatury towarowej (por. np. wyrok NSA z 16 lutego 2023 r., I GSK 1452/19; powoływane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W kontekście niniejszej sprawy najistotniejsze pozostają reguły 1 i 6 ORINS. Zgodnie z regułą 1 ORINS przy klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z regułami 2-6. Po myśli zaś wspomnianej reguły 6, klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Jak wskazano, skarżąca zaklasyfikowała towar do kodu CN 9406 91 00, obejmującego pozostałe budynki prefabrykowane – szklarnie, przy czym pozycja 9406 odnosi się do budynków prefabrykowanych. Zgodnie z uwagą 4. do Działu 94 Wspólnej Taryfy Celnej, użyte w pozycji 9406 wyrażenie "budynki prefabrykowane" oznacza budynki, które są wykonane w zakładzie produkcyjnym lub pakowane w elementy, zgłaszane razem do montażu na miejscu budowy, takie jak budynki mieszkalne lub produkcyjne, budynki biurowe, szkoły, sklepy, magazyny, hangary, garaże lub podobne budynki. Choć Noty wyjaśniające nie są prawnie wiążące, są one powszechnie stosowane, bowiem pomagają w dokonaniu prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów, a dany towar może być zaklasyfikowany tylko do jednej pozycji. Noty wyjaśniające do HS do pozycji 9406 wskazują, że do pozycji tej kwalifikuje się budynki prefabrykowane, znane również jako "budynki wytwarzane metodą przemysłową", z dowolnych materiałów. Budynki te, które mogą być przeznaczone do różnorodnego użytku, takiego jak mieszkania, miejsca pracy, biura, sklepy, hangary, garaże i cieplarnie, występują zazwyczaj jako: kompletne budynki, całkowicie zmontowane, gotowe do użytku; kompletne budynki, niezmontowane; niekompletne budynki, nawet zmontowane, mające zasadnicze cechy budynków prefabrykowanych. W przypadku budynków niezmontowanych, potrzebne elementy mogą być częściowo zmontowane (na przykład ściany, dźwigary) lub przycięte na wymiar (w szczególności belki, legary) lub w niektórych przypadkach, o długościach nieokreślonych, do przycięcia na miejscu (progi, izolacje itp.). Ww. Noty wyjaśniające wskazują też, że części budynków prefabrykowanych i wyposażenie występujące oddzielnie, nawet w sytuacjach, gdy możliwe jest zidentyfikowanie ich jako przeznaczonych do tych budynków, są we wszystkich przypadkach klasyfikowane do swoich właściwych pozycji. Zgodnie natomiast z brzmieniem Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej do pozycji 9406, obejmuje ona tzw. tunele foliowe, składające się z elementów konstrukcji (zazwyczaj rury stalowe lub aluminiowe), ścian i dachu (zazwyczaj wykonanych z plastiku lub szkła), stosowane w ogrodnictwie, pozwalające na uprawę roślin pod osłoną. Są zaprojektowane w celu długoterminowego stosowania na zewnątrz, mają stabilną konstrukcję i są odporne na działanie pogody. Ich rozmiar musi pozwalać na wejście osoby. Mogą być także zaprojektowane w sposób pozwalający na wyposażenie w dodatkowe elementy, takie jak ogrzewanie lub klimatyzacja. Jednak tunele foliowe stosowane w ogrodnictwie, które nie mają charakteru budynków prefabrykowanych (np. mają niestabilną konstrukcję, są przeznaczone do krótkotrwałego użytku, mogą być z łatwością rozkładane i przenoszone), należy klasyfikować według materiału, z którego utworzono elementy ich konstrukcji (zazwyczaj rury stalowe lub aluminiowe), który nadaje artykułowi jego szczególny charakter w rozumieniu reguły ogólnej 3b). Przedmiotowy towar natomiast, jak wynika z dokonanych opisów oraz znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów, sprowadzany był w postaci stalowych elementów konstrukcyjnych, nieposiadających ścian i dachu, a zatem nienadających się do uprawy roślin pod osłoną od zewnętrznych warunków atmosferycznych. Zwraca uwagę to, że konstrukcja nie jest wysoce stabilna, może być z łatwością rozkładana i przenoszona, i – zasadniczo – nie posiada cech pozwalających na zamontowanie m.in. ogrzewania lub klimatyzacji. Za organem należy zauważyć, że Noty wyjaśniające do systemu HS do pozycji 9406 wskazują, że części budynków prefabrykowanych i wyposażenie występujące oddzielnie, nawet w sytuacjach, gdy możliwe jest zidentyfikowanie ich jako przeznaczonych do tych budynków, są we wszystkich przypadkach klasyfikowane do swoich właściwych pozycji; klasyfikacji przedmiotowego towaru należy dokonać, kierując się materiałem, z jakiego został wykonany. Zatem, w związku z tym, że sporne konstrukcje wykonane są ze stali, powinny być sklasyfikowane pod poz. 7308 WTC, tj. konstrukcji i części konstrukcji wykonanych ze stali. Z Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego do poz. 7308 wynika, że pozycja ta obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części. W rozumieniu niniejszej pozycji konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane - zwykle pozostają w tym położeniu. Są one zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, kształtowników, profili, blach grubych i cienkich, szerokich elementów płaskich, włączając tzw. płyty uniwersalne, bednarki, taśmy, odkuwki lub odlewy elementów tworzących konstrukcje połączone przez nitowanie, skręcanie śrubami, spawanie itp. Takie konstrukcje często zawierają wyroby objęte innymi pozycjami, jak panele z siatki drucianej lub rozciąganego metalu objęte pozycją 7314. Części konstrukcji obejmują także zaciski i inne urządzenia, zaprojektowane specjalnie w celu łączenia elementów konstrukcji o kołowym przekroju poprzecznym (elementy rurowe i inne). Urządzenia te mają zwykle zgrubienia z otworami gwintowanymi, w które podczas montażu wkręca się śruby, mocujące zacisk na rurze. Oprócz konstrukcji i części konstrukcji wymienionych w pozycji 7308, pozycja ta obejmuje również wyroby takie, jak: wieże wyciągowe do szybów kopalnianych; stojaki nastawne lub teleskopowe, belki o zmiennej długości do grodzi, podpory rurowe, rusztowania rurowe i podobne elementy; wrota śluz, przystanie i mola, konstrukcje latarni morskich; maszty, pomosty, szyny, grodzie itp. konstrukcje okrętowe; balkony i werandy; żaluzje, wrota i bramy przesuwne; zmontowane tory i ogrodzenia; zapory i szlabany; konstrukcje szklarni i ramy dociskowe; regały dużych rozmiarów przeznaczone do zamontowania na stałe w sklepach, warsztatach, magazynach itp.; stojaki i drabinki; bariery ochronne autostrad wykonane z tłoczonych metalowych blach, kątowników, kształtowników lub profili. Biorąc pod uwagę powyższe, sąd doszedł do przekonania, że organ zaproponował prawidłową klasyfikację importowanego towaru. Co trzeba podkreślić, importowane były wyłącznie stalowe elementy konstrukcyjne szklarni i to one były poddane rewizji celnej i analizy pod kątem zaklasyfikowania towaru do kodu TARIC 7308 90 98 90 - pozostałe konstrukcje (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części konstrukcji (np. mosty i części mostów, wrota śluz, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, progi drzwiowe, okiennice, balustrady, filary i kolumny), z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali. Z tego też względu bez znaczenia pozostawały kwestie przeznaczenia spornych konstrukcji (co zasadniczo nie było kwestionowane), jak też na ocenę nie mogły mieć wpływu np. zapewnienia strony skarżącej co do możliwości zamontowania klimatyzacji i ogrzewania; hipotetycznie taka możliwość zapewne istnieje w przypadku szklarni jako "produktu końcowego", jednak próżno byłoby poszukiwać uzasadnienia dla montażu takich systemów jedynie do "szkieletu" szklarni. Okoliczność ta nie mogła więc w żaden sposób wpływać na klasyfikację towaru. Także wbrew stanowisku skarżącej, nie bez znaczenia pozostaje fakt, że towar importowany był bez materiału do pokrycia. Stwierdzenie strony, że przywóz samej konstrukcji bez jakiegokolwiek poszycia był podyktowany względami ekonomicznymi (strona rzekomo znalazła dostawcę, który dostarcza pokrycie taniej niż sprzedawca konstrukcji), pozostawało przy tym w sprzeczności z wyjaśnieniami strony na piśmie, gdzie twierdziła, że białoruski kontrahent nieprawidłowo określił w fakturze produkt jako "konstrukcja szklarni", gdyż było to niezgodne z zamówieniem. Co więcej, nawet jeśli strona oferuje w sprzedaży kompletne szklarnie (szkielet i pokrycie), to nie zmienia faktu, że przedmiotem importu była jedynie stalowa konstrukcja. Podsumowując powyższe rozważania, skład orzekający stwierdza, że organy celne w sposób uzasadniony i zgodny z prawem zaklasyfikowały towar będący przedmiotem importu z Białorusi do kodu TARIC 7308 90 98 90. W konsekwencji, zgodnie z art. 1q ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 765/2006 w zw. z art. 194 ust. 1 u.k.c., przedmiotowy towar nie mógł zostać zwolniony do wnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu. Kontrola przeprowadzona została zgodnie z przepisami – w jej ramach dokonano rewizji celnej towaru, wykonano materiał zdjęciowy i zbadano treść załączonych do zgłoszenia dokumentów. W oparciu o przeprowadzone czynności organ ustalił rodzaj i stan towaru oraz prawidłowo dokonał klasyfikacji przedmiotowej konstrukcji stalowej szklarni. Z uwagi na powyższe niezasadne okazały się zarzuty naruszenia przepisów art. 48 w zw. z art. 108 u.k.c., reguł 1 i 6 ORINS oraz art. 194 ust. 1 u.k.c. w zw. z art. 1q ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 765/2006. Nie mogły też ostać się zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych, tj. art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 o.p. w zw. z art. 73 p.c., w zakresie opisanym w skardze. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej organy zgromadziły kompletny materiał dowodowy i dokonały jego rzetelnej oceny, czemu dały wyraz w treści rozstrzygnięć obu instancji. Lektura uzasadnienia zaskarżonej decyzji pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że organ dokonał kompleksowej analizy sprawy, jednocześnie odnosząc się do wątpliwości podniesionych przez stronę. Za organem należy zwrócić uwagę na fakt, że pomimo zarzutów pełnomocnika strony dotyczących niepodjęcia przez organ działań niezbędnych do zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, autor skargi w zasadzie nie wskazał, jakich konkretnie czynności organ zaniechał; co więcej, strona nie składała żadnych wniosków, w tym dowodowych, które organ miałby rzekomo zignorować. Sąd nie dopatrzył się przy tym żadnych innych uchybień, naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które uzasadniałyby wyeliminowanie z obrotu zaskarżonej decyzji. Z uwagi na powyższe orzeczono o oddaleniu skargi w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.).