I SA/Bk 173/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, Sędziowie asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska, sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 lipca 2025 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Podlaskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łomży z dnia 26 marca 2025 r., nr 9010-2025-000136 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2023 oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z 26 marca 2025 r. nr 9010-2025-000136 Dyrektor Podlaskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w Łomży (dalej powoływany jako: "Dyrektor POR", "organ odwoławczy") stwierdził względem M. K. (dalej powoływany jako skarżący) uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Siemiatyczach (dalej powoływany jako: "Kierownik BP", "organ I instancji") z dnia 28 czerwca 2024 r. nr 0197-2024-006701 w sprawie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2023. Postanowienie wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu 28 czerwca 2024 r. Kierownik BP wydał decyzję nr 0197-2024-006701, na mocy której odmówił skarżącemu przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2023. Decyzja została doręczona stronie postępowania zgodnie z art. 10c ust. 7 pkt 7 lit. b) ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2023 r. poz. 1199 ze zm., dalej jako: "ustawa o ARiMR") w dniu 28 sierpnia 2024 r. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem w dniu 24 stycznia 2025 r. (data nadania) skarżący za pośrednictwem Kierownika BP złożył od niego odwołanie do Dyrektora POR. Dyrektor Podlaskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Łomży postanowieniem z 26 marca 2025 r. nr 9010-2025-000136 stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja z dnia 28 czerwca 2024 r. nr 0197-2024-006701 w sprawie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na 2023 r. została doręczona (za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych PUE – ID potwierdzenia 202408280008354259) w dniu 28 sierpnia 2024 r. W związku z powyższym doręczenie uznano za skuteczne. Wskazano, że doręczona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania. Wyjaśniono, że odwołanie od przedmiotowej decyzji złożył dopiero w dniu 24 stycznia 2025 r., czyli po upływie ustawowego terminu, który upłynął z końcem dnia 11 września 2024 r. Skargę na postanowienie Dyrektora POR wywiódł skarżący, wskazując, że organ swym postanowieniem naruszył obowiązujące prawo. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że nie otrzymał żadnej decyzji w sprawie przyznania płatności w 2023 roku, zarówno w 2023 roku jak też w 2024 r. Zdaniem skarżącego brak jest dowodu na tą okoliczność. Nieprawdą jest według skarżącego, by decyzja z dnia 28 czerwca 2024 r. nr 019792024-006701 została skutecznie doręczona do skarżącego za pokwitowaniem. Zdaniem skarżącego nie można uznać za prawidłowe doręczenia do PUE bez pokwitowania, gdyż PUE służy jedynie do składania wniosków, a nie do doręczenia decyzji o charakterze przyznania płatności. Skarżący w dniu 19 stycznia 2025 r. zauważył, że ww. decyzja znajduje się w PUE, więc pobrał tę decyzję w tym dniu, potwierdzając datą 19 stycznia 2025 r. Tylko takie potwierdzenie z datą 19 stycznia 2025 r. ARiMR posiada. Skarżący jest zdania, że od ww. decyzji skutecznie się odwołał w dniu 22 stycznia 2025 r. ARiMR naruszyła terminy obowiązujące w postępowaniu ujęte w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej jako: k.p.a.). ARiMR nie dostarczyła zgodnie z obowiązującym prawem decyzji o przyznaniu płatności do adresata za pokwitowaniem. Skarżący odebrał w dniu 19 stycznia 2025 r. decyzję z PUE i skutecznie odwołał się od tej decyzji, czego ARiMR nie uznaje. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Spór w sprawie koncentruje się na kwestii prawidłowości doręczenia decyzji z dnia 28 czerwca 2024 r. nr 0197-2024-006701 w sprawie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2023, a w konsekwencji daty, od której należy liczyć termin do wniesienia odwołania od tej decyzji. W przekonaniu organu odwoławczego ww. decyzję organu I instancji doręczono skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2024 r. zgodnie z art. 10c ust. 7 pkt 7 lit. b) ustawy o ARiMR. Natomiast skarżący uważa, że decyzja nie została mu doręczona za pokwitowaniem, a decyzję z PUE skarżący pobrał w dniu 19 stycznia 2025 r. i tylko takim potwierdzeniem dysponuje ARiMR. W zaistniałym sporze należy uznać rację organu. Zgodnie z art. 10c ust. 3 ustawy o ARiMR jeżeli postępowanie administracyjne lub inne postępowanie zostało wszczęte na wniosek złożony za pomocą systemu teleinformatycznego Agencji, wymiany korespondencji dotyczącej postępowania, w tym składania pism przez stronę postępowania i doręczania pism stronie postępowania, oraz wykonywania przez stronę postępowania innych czynności dotyczących postępowania, w tym podpisywania dokumentów, dokonuje się za pomocą systemu teleinformatycznego Agencji zgodnie z ust. 7, pod warunkiem że strona tego postępowania wyraziła na to zgodę za pomocą tego systemu. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że skarżący wyraził zgodę na wymianę korespondencji za pomocą systemu teleinformatycznego Agencji (PUE) w dniu 31 maja 2023 r. W związku z tym w sprawie znalazł zastosowanie art. 10c ust. 7 ustawy o ARiMR, który określa reguły wymiany korespondencji za pomocą systemu teleinformatycznego Agencji. W szczególności pkt 7 wskazanego przepisu stanowi, że za datę doręczenia stronie postępowania pisma za pomocą tego systemu uznaje się dzień: a) potwierdzenia odczytania pisma przez stronę postępowania w tym systemie, z tym że strona postępowania uzyskuje dostęp do treści tego pisma i do jego załączników po dokonaniu tego potwierdzenia, b) następujący po upływie 14 dni od dnia otrzymania pisma w tym systemie, jeżeli strona postępowania nie potwierdziła odczytania pisma przed upływem tego terminu. Decyzję z 28 czerwca 2024 r. nr 0197-2024-006701 umieszczono w PUE w dniu 14 sierpnia 2024 r., jednak skarżący nie odczytał pisma w terminie 14 dni od tej daty, w związku z czym znalazł zastosowanie art. 10c ust. 7 pkt 7 lit. b) ustawy o ARiMR, co znalazło odzwierciedlenie w potwierdzeniu doręczenia dokumentu (k. 27 akt adm.). Za datę doręczenia należało więc uznać datę 28 sierpnia 2024 r. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W niniejszej sprawie termin czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji upływał w dniu 11 września 2024 r. Tym samym rację miał organ odwoławczy stwierdzając, że odwołanie z dnia 24 stycznia 2025 r. było spóźnione, w związku z czym wydane na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienie jest zgodne z prawem. Mając na uwadze powyższe, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r. poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.).