I SA/Bk 175/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marcin Kojło, asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 lipca 2023 r. sprawy ze skargi L. B.K. Sp. j. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 2 marca 2023 r., nr 2001-IOC.4303.4.2023 w przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej oraz odmowy zwolnienia towaru do wnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu oddala skargę. W dniu 3 grudnia 2022 r. w Oddziale Celnym w Białymstoku złożono zgłoszenie celne do procedury dopuszczenia do obrotu nr [...] przez przedstawiciela pośredniego B. C. Sp. z o.o. z siedzibą w T. na rzecz L. Sp. j. z siedzibą w L., dalej jako: "Spółka". W zgłoszeniu celnym zadeklarowano, że przedmiotem przywozu z Białorusi jest towar w postaci formatek meblowych, części mebli o masie netto 18.857 kg, klasyfikowany do kodu CN 9403 91 00 90. obejmującym pozostałe meble i ich części, z drewna, pozostałe. Do przedmiotowego zgłoszenia celnego załączono m.in. fakturę nr 5 z 24 listopada 2022 r. oraz dokument przewozowy CMR. W wyniku przeprowadzonej przez organ celny rewizji celnej towaru ustalono, że przedmiotem importu jest towar w postaci płyt wiórowych nieobrobionych, który winien być klasyfikowany do kodu TARIC 4410 1110 00. Z uwagi na fakt, że towary z działu 44 Taryfy Celnej objęte są zakazem przywozu z Białorusi, towar określony w ww. zgłoszeniu celnym nie został zwolniony do wnioskowanej procedury, zaś sprawę przekazano do postępowania celnego. Dnia 6 grudnia 2022 r. przedstawiciel strony nadesłał dokumentację techniczną dot. importowanego towaru. Po przeprowadzeniu postępowania,organ celny, realizując obowiązek określony w art. 22 ust. 6 w zw. z art. 29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U.UE.L.2013.269.1), dalej jako: "u.k.c.", pismem z 9 grudnia 2022 r. poinformował stronę o zamiarze wydania decyzji niekorzystnej oraz o przysługującym prawie do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Zdaniem organu, wnioskowana w złożonym zgłoszeniu celnym klasyfikacja towaru do kodu TARIC 9403 91 00 90 obejmującego części mebli, formatki meblowe jest nieprawidłowa, bowiem wyniki rewizji celnej oraz weryfikacji dokumentów wskazują, że zaimportowany towar nie posiada kształtu lub innych szczególnych cech jako części przeznaczonych wyłącznie lub głównie do artykułów objętych pozycjami od 9401 do 9403 i 9405 według definicji podanej w Notach wyjaśniających do HS do działu 94. Zatem, zgodnie z regułą 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej, powinien zostać zaklasyfikowany do kodu TARIC 4410 11 10 00. Zmiana taryfikacji spowoduje zaś, że przedmiotowy towar jako objęty zakazem importu z Białorusi, nie może zostać zwolniony do procedury dopuszczenia do obrotu. Naczelnik Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku w decyzji z 15 grudnia 2022 r., nr 318000-COC2.4303.112.2022, dokonał zmiany danych w zgłoszeniu celnym nr [...] w polu 31 (opakowania i opis towaru) na płyty wiórowe o różnych wymiarach oraz w polu 33 (kod towaru) na 4410 11 10 00. Ponadto odmówił zwolnienia towarów do wnioskowanej procedury. Decyzją z 2 marca 2023 r., 2001-IOC.4303.4.2023, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że organ celny poddał w wątpliwość zadeklarowaną klasyfikację taryfową towaru zgłoszonego jako części mebli - formatki meblowe do kodu CN 9403910090 z uwagi na wyniki przeprowadzonej rewizji celnej towaru, w trakcie której stwierdzono, że przedmiotem importu są nieobrobione płyty wiórowe o różnych wymiarach. Zdaniem organu zadeklarowana w zgłoszeniu celnym klasyfikacja taryfowa importowanego towaru do kodu CN 9403910090 obejmująca pozostałe drewniane części mebli jest nieprawidłowa, bowiem objęte zgłoszeniem celnym towary w postaci nieobrobionych płyt wiórowych o różnych rozmiarach nie posiadają kształtu lub innych szczególnych cech, które wskazywałyby, że części te przeznaczone są wyłącznie lub głównie do artykułów objętych pozycjami od 9401 do 9403 i 9405. Importowany towar w postaci nieobrobionych płyt wiórowych o różnych wymiarach (czy też "elementy z płyty wiórowej w postaci formatek, tj. pociętych na małe formatki płyt" wynikających z oświadczenia strony z 1 grudnia 2022 r.) nie posiadają cech części przeznaczonych wyłącznie lub głównie do artykułów objętych pozycjami od 9401 do 9403 i 9405. Jak zauważył DIAS, z analizy załączonego do akt sprawy dokumentu - specyfikacji technicznej wynika, że importowany towar jest przeznaczony do produkcji określonego typu mebla tapicerowanego określonego jako "Narożnik". Przedstawia jego poszczególne części, wymiary tych części, a także materiał z jakiego zostały one wyprodukowane. W specyfikacji określono również zestaw operacji, jakim dane elementy zostają poddane procesowi obróbki na etapie produkcji np. wiercenie CNC, czy też dodanie nakrętki młoteczkowej typu T-NUT. Ponadto zgodnie ze specyfikacją materiały użyte w produkcji są poddawane także innym operacjom, min. takim jak frezowanie i szlifowanie. Natomiast w niniejszym przypadku mamy tylko płyty przycięte do określonego wymiaru, a z przedstawionej przez strony specyfikacji oraz wyjaśnień wynika, że importowane płyty dopiero zostaną użyte w procesie produkcji konkretnego modelu mebla tapicerowanego. Tym samym obrobienie płyty wiórowej pod konkretny zadany wymiar zgodnie z dokumentacją techniczną pozostaje pierwszym etapem procesu produkcji mebla tapicerowanego. Tak przygotowana (przycięta) płyta wiórowa nie ma charakteru części mebli, ponieważ w żadnym zakresie nie posiada parametrów oraz cech które by uniemożliwiłyby jej ewentualne wykorzystanie w innym celu, aniżeli tylko i wyłącznie do produkcji mebli. Towar w postaci płyty wiórowej jest dodatkowo bardziej szczegółowo ujęty pod pozycją HS 4410, która obejmuje płytę wiórową, płytę o wiórach zorientowanych ("oriented strand board" OSB) i podobną płytę (na przykład płyta płatkowa - płyta ze średnio dużych wiórów "waferboard") z drewna lub pozostałych zdrewniałych materiałów, nawet aglomerowanych żywicami lub innymi organicznymi substancjami wiążącymi. Zdaniem organu odwoławczego, kierując się powołanymi wyżej Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, brzmieniem pozycji 4407 i uwag do działu 94 i 44 oraz opierając się na zebranym materiale dowodowym, a w szczególności wynikami przeprowadzonej rewizji celnej towaru wraz ze sporządzoną dokumentacją zdjęciową, załączoną specyfikacją i wyjaśnieniami Strony, w zaskarżonej decyzji prawidłowo zaklasyfikowano towar będący przedmiotem importu do kodu CN 44 10 11 10 00 Wspólnej Taryfy Celnej. W konsekwencji zmiany kodu Nomenklatury scalonej do przedmiotowego towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu i przywiezionego z Białorusi mają zastosowanie postanowienia rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz.U.UE.L.2006.134.1 z dnia 2006.05.20), dalej jako: "rozporządzenie nr 765/2006". Zatem towar przywieziony z Białorusi i zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu według MRN nr [...] z 27 listopada 2022 r. nie mógł zostać zwolniony do wnioskowanej procedury, w związku z art. 194 ust. 1 u.k.c. Spółka nie zgodziła się z ww. rozstrzygnięciem i reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżając decyzję w całości, autor skargi zarzucił naruszenie: - art. 48 w zw. z art. 108 u.k.c., poprzez błędne przeprowadzenie kontroli i zmianę kwalifikacji celnej towaru z kodu 9403 91 00 90 na 4410 11 10 00 w wyniku błędnej analizy zebranego materiału dowodowego i brzmienia kodów celnych; - naruszenie reguł 1 i 6 ORINS stanowiącej załącznik do Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w związku z brzmieniem kodów 9403 91 00 90 oraz 4410 11 10 00, poprzez błędną ich wykładnię, skutkującą zmianą kodu CN towaru importowanego przez stronę określonego jako części mebli, formatki meblowe; - art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.), dalej jako: "o.p.", w zw. z art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2022 r. poz. 2073 ze zm.), dalej jako: "p.c.", poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego polegającego na oparciu rozstrzygnięcia o zmianie kwalifikacji celnej towarów wyłącznie na brzmieniu kodów HS, a nie na zebranym w trakcie postępowania materiale dowodowym w postaci szczegółowej dokumentacji technicznej mebli oraz specjalistycznych badań przeprowadzonych przez Laboratorium Badań Materiałowych, Wydział Nauk Technicznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego; - art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 o.p. w zw. z art. 73 p.c., poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego polegającego na braku badania czy zaimportowany towar jest budynkiem prefabrykowanym, wynikiem czego błędnie zmieniono kwalifikację celną towaru określonego jako elementy szklarniowe i odmówiono dopuszczania towaru do obrotu; - art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 o.p. w zw. z art. 73 p.c., poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz zaniechanie jego pełnej analizy, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego, polegającego na niezasadnej zmianie kodu CN zaimportowanych towarów na kod 4410 11 10 00 i odmowy dopuszczania towaru do obrotu; - art. 194 ust. 1 u.k.c. w zw. z art. 1o rozporządzenia nr 765/2006 poprzez odmowę dopuszczenia do obrotu towaru zaimportowanego przez stronę w wyniku błędnej analizy zebranego materiału dowodowego, która skutkowała zmianą kodu towaru na 4410 11 10 00 objętego zakazem wwozu na terytorium UE. W oparciu o powyższe zarzuty autor skargi wniósł o: uchylenie decyzji DIAS i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania; zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Główna istota sporu w sprawie koncentruje się wokół klasyfikacji towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu jako części mebli, formatki meblowe z zadeklarowanym kodem taryfy 9403 91 00 90. W ocenie organu celnego przedmiotowy towar stanowią płyty wiórowe o różnych wymiarach, które winy być klasyfikowane do kodu 4410 11 10 00. Konsekwencją przyjętej przez organy klasyfikacji taryfowej objętego zgłoszeniem celnym towaru była odmowa zwolnienia towarów do wnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu z uwagi na zakaz przywozu do UE z Białorusi towarów z działu 37 Taryfy Celnej. Zgodnie bowiem z art. 1o rozporządzenia nr 765/2006 zakazuje się przywozu do Unii, bezpośrednio lub pośrednio, produktów drzewnych wymienionych w załączniku X (drewno i artykuły z drewna; węgiel drzewny – kod CN 44), jeżeli: pochodzą z Białorusi; lub są przedmiotem wywozu z Białorusi. Tymczasem z art. 194 ust. 1 u.k.c. wynika, że warunkiem zwolnienia towarów w ramach określonej procedury celnej jest m. in., by nie były one przedmiotem żadnych zakazów i ograniczeń. W ocenie sądu organy dokonały prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru określonego w ww. zgłoszeniu celnym, wobec czego zasadnie odmówiły skarżącej zwolnienia towarów do wnioskowanej procedury. Zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiąże się z dokonaniem określonych ustaleń faktycznych z zastosowaniem przepisów Nomenklatury Scalonej. W sprawach celnych do klasyfikacji taryfowej uprawniony jest jedynie organ celny i żadna opinia – także biegłego w rozumieniu art. 197 § 1 o.p. – nie może przesądzać tej kwestii. Wskazuje się przy tym, że w szczególnie skomplikowanych sytuacjach faktycznych mogą zachodzić przypadki potrzeby zasięgnięcia opinii biegłego. Stosowanie Nomenklatury scalonej (CN) lub ewentualnie innych opartych na niej nomenklatur (np. TARIC) celem klasyfikacji towarów w sprawach celnych wynika z art. 56 i art. 57 u.k.c., jak również z przepisów Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87. W orzecznictwie przyjmuje się, że w celu ustalenia prawidłowego kodu nomenklatury należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Ponadto do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej. Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, nie zastępują tych ostatnich, ale powinny być uważane jako uzupełniające i używane w połączeniu z nimi. Europejski Trybunał Sprawiedliwości w swych orzeczeniach niejednokrotnie uznawał, że noty i opinie Światowej Organizacji Celnej nie są wiążące ani dla organów celnych, ani dla sądów (zob. wyroki w następujących sprawach: C-35/93, C-130/02, C-467/03). Noty te stanowią jednak ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy celnej przez organy celne państw członkowskich i stanowią istotną pomoc w interpretacji Taryfy (por. wyroki w sprawach 798/79, C-396/02). Za zasadę uznał stosowanie not w procesie interpretacji nomenklatury towarowej (por. np. wyrok NSA z 16 lutego 2023 r., I GSK 1452/19; powoływane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W kontekście niniejszej sprawy najistotniejsze pozostają reguły 1 i 6 ORINS. Zgodnie z regułą 1 ORINS przy klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z regułami 2-6. Po myśli zaś wspomnianej reguły 6, klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Jak wskazano, skarżąca zaklasyfikowała towar do kodu CN 9403 91 00 90, obejmującego pozostałe drewniane części mebli. Z Not wyjaśniających do HS do działu 94 wynika, że dział ten obejmuje tylko części wyrobów, nawet w stanie surowym, objętych pozycjami od 9401 do 9403 i 9405, jeśli są identyfikowalne poprzez ich kształt lub inne szczególne cechy jako części przeznaczone wyłącznie lub głównie do artykułów objętych wyżej wymienionymi pozycjami. Towary są klasyfikowane w dziale 94, jeśli nie są gdzie indziej bardziej szczegółowo ujęte. Sąd podziela przy tym stanowisko organów, że sporny towar winien zostać zakwalifikowany do kodu CN 4410 11 10 00, odnoszącego się do płyt wiórowych nieobrobionych lub nieobrobionych więcej niż szlifowanie (płyty surowe). Choć Noty wyjaśniające nie są prawnie wiążące, są one powszechnie stosowane, bowiem pomagają w dokonaniu prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów, a dany towar może być zaklasyfikowany tylko do jednej pozycji. Noty wyjaśniające do działu 44 Taryfy celnej stanowią, że dział ten obejmuje drewno nieobrobione, półobrobione wyroby z drewna oraz ogólnie artykuły z drewna. Uwaga nr 1 pkt o) jednoznacznie wskazuje, że dział 44 nie obejmuje artykułów objętych działem 94 (na przykład mebli, opraw i osprzętu oświetleniowego, budynków prefabrykowanych), zaś uwaga nr 4 zwraca uwagę, że produkty objęte pozycją 4410, 4411 lub 4412 mogą być obrobione w taki sposób, aby tworzyć kształty dopuszczone w odniesieniu do towarów objętych pozycją 4409 (drewno (włącznie z klepkami i listwami na parkiet, niepołączonymi), kształtowane w sposób ciągły (z wypustem, rowkiem, ze ściętymi krawędziami, zaokrąglone, ze złączami w jaskółczy ogon i tym podobne) wzdłuż dowolnej krawędzi, końców lub powierzchni, nawet strugane, szlifowane lub łączone stykowo), gięte, falowane, perforowane, cięte lub formowane w kształty inne niż kwadraty lub prostokąty lub poddane dowolnym innym operacjom, pod warunkiem że nie nada to im charakteru artykułów objętych innymi pozycjami. Przedmiotowy towar natomiast, jak wynika z dokonanych opisów oraz znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów, sprowadzany był w postaci nieobrobionych płyt wiórowych o różnych wymiarach. Biorąc więc pod uwagę powyższe, sąd doszedł do przekonania, że organ zaproponował prawidłową klasyfikację importowanego towaru. Omawiane płyty wiórowe, choć posiadają wymiary zgodne ze specyfikacją, to jednak nie charakteryzują się szczególnymi cechami, które pozwalałyby na przypisanie ich przeznaczenia tylko lub głównie do artykułów objętych pozycjami 9401-9403 i 9405. Z tego też względu bez znaczenia pozostawały kwestie przeznaczenia spornych płyt. Decydujące znaczenie ma bowiem to, jakie są cechy towaru w chwili jego importu, nie zaś jakie cechy zostaną mu nadane lub jaka będzie intencja jego wykorzystania. Uznanie za części mebli płyt wiórowych przyciętych na wymiar, tak jak chce tego strona skarżąca, byłoby zbyt daleko posuniętym rozwiązaniem, które otwierałoby drogę do klasyfikowania towaru o potencjalnie różnym, szerokim wykorzystaniu, pod pozycje proponowane przez importera, zgodne z jego interesem. Skład orzekający zauważa, że omawiane płyty wiórowe o dość uniwersalnym kształcie i wymiarach, mogłyby zostać wykorzystane także w inny sposób, niż zasugerowany przez stronę (ścianki działowe, materiał izolacyjny itd.). Nie noszą one jednak cech, które w sposób jednoznaczny wskazywałyby na to, że są częściami mebli (np. specyficzna obróbka, tapicerowanie, kształt, nawiercenia etc.). Aby zatem zakwalifikować przedmiotowy towar jako pozostałe drewniane części mebli, należałoby np. stwierdzić, że zostały one poddane obróbce, w wyniku której mogą być one używane wyłącznie jako części mebli i posiadają w związku z tym zasadniczy charakter tychże części mebli (kształt, cechy szczególne) (por. także wyrok TSUE z 28 kwietnia 2022 r., C-72/21). Podsumowując powyższe rozważania, skład orzekający stwierdza, że organy celne w sposób uzasadniony i zgodny z prawem zaklasyfikowały towar będący przedmiotem importu z Białorusi do kodu 4410 11 10 00. W konsekwencji, zgodnie z art. 1o rozporządzenia nr 765/2006 w zw. z art. 194 ust. 1 u.k.c., przedmiotowy towar nie mógł zostać zwolniony do wnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu. Kontrola przeprowadzona została zgodnie z przepisami – w jej ramach dokonano rewizji celnej towaru, wykonano materiał zdjęciowy i zbadano treść załączonych do zgłoszenia dokumentów. W oparciu o przeprowadzone czynności organ ustalił rodzaj i stan towaru oraz prawidłowo dokonał klasyfikacji przedmiotowych płyt wiórowych. Z uwagi na powyższe niezasadne okazały się zarzuty naruszenia przepisów art. 48 w zw. z art. 108 u.k.c., reguł 1 i 6 ORINS oraz art. 194 ust. 1 u.k.c. w zw. z art. 1o rozporządzenia nr 765/2006. Nie mogły też ostać się zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych, tj. art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 o.p. w zw. z art. 73 p.c., w zakresie opisanym w skardze. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej organy zgromadziły kompletny materiał dowodowy i dokonały jego rzetelnej oceny, czemu dały wyraz w treści rozstrzygnięć obu instancji. Lektura uzasadnienia zaskarżonej decyzji pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że organ dokonał kompleksowej analizy sprawy, jednocześnie odnosząc się do wątpliwości podniesionych przez stronę. W odniesieniu do składanych wniosków dowodowych (powołania i dopuszczenia oraz przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego posiadającego wiedzę szczególną z zakresu materiałoznawstwa, meblarstwa, stolarstwa na okoliczność czy materiał podlegający rewizji stanowi części, elementy składowe mebli; dopuszczenia oraz przeprowadzenia specjalistycznych badań pod kątem tego czy materiał podlegający rewizji stanowi części, elementy składowe mebli; dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z oględzin zaimportowanego towaru z udziałem strony w osobie B. K. zam. ul. [...]; dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z przesłuchania w charakterze strony B. K. zam. ul. [...], na okoliczność właściwości, formy, celu i przeznaczenia importowanego towaru z terenu Białorusi; w postaci specjalistycznych badań przeprowadzonych przez Laboratorium Badań Materiałowych, wydział Nauk Technicznych Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie pod kątem oceny zgodności wymiarowej formatek meblowych z elementami wyrobu i stwierdzenie czy materiały są częściami mebli), za organem należy wskazać, że dowody te nie miałyby znaczenia dla sprawy – okoliczności te zostały już bowiem stwierdzone innymi dowodami. Raz jeszcze wypada podkreślić, że o klasyfikacji danego towaru świadczą jego obiektywne cechy i właściwości, a więc jego stan faktyczny z chwilą jego importu, nie zaś intencja zastosowania. Organem posiadającym specjalistyczną wiedzę co do klasyfikacji towaru są organy celne, a nie biegły, który dokonuje tylko badań cech fizycznych towaru, co do których w sprawie nie ma sporu. Sąd nie dopatrzył się przy tym żadnych innych uchybień, naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które uzasadniałyby wyeliminowanie z obrotu zaskarżonej decyzji. Z uwagi na powyższe orzeczono o oddaleniu skargi w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.).