I SA/Bk 178/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług oraz zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. M. K. F. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż obecnie jest zatrudniony na umowę o pracę tymczasową do [...] czerwca 2008 r., tak więc jego sytuacja ekonomiczna nie jest pewna. Z tytułu tej umowy uzyskuje miesięczny dochód brutto 1260 zł. Dodał, że ciąży na nim obowiązek alimentacyjny w wysokości 300 zł miesięcznie. Z wniosku wynika, że strona jest pod stałą opieką Niepublicznego Psychiatrycznego ZOZ w B. i systematycznie przyjmuje leki, których miesięczny koszt wynosi około 100 zł. Wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, która wymaga opieki. Wydatki na leki matki wynoszą około 200 zł. Opłaty stałe, w tym czynsz, światło, raty, wynoszą około 1.200 zł miesięcznie. Matka wnioskodawcy otrzymuje emeryturę w wysokości 1.560 zł. Ponadto z wniosku wynika, że skarżący nie posiada nieruchomości, oszczędności oraz wartościowych przedmiotów. Własnościowe prawo do lokalu przysługuje matce wnioskodawcy. Do wniosku dołączono kserokopie zaświadczenia lekarskiego, skierowania do szpitala psychiatrycznego, recept wnioskodawcy, faktur VAT na leki, dowodów opłat za czynsz, energię elektryczną i rat bankowych, wyciągu bankowego matki wnioskodawcy, przydziału lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając przedmiotowy wniosek strony Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych - gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W świetle okoliczności faktycznych wynikających z oświadczenia strony o jej stanie majątkowym i dochodach, należy uznać, że spełnia ustawowe przesłanki, do udzielenia prawa pomocy w zakresie częściowym. Z oświadczenia zawartego we wniosku, jak też dołączonych kserokopii dokumentów wynika, że wnioskodawca utrzymuje się z pracy tymczasowej. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z matką, która otrzymuje emeryturę. Wnioskodawca i jego matka są osobami chorymi. Znaczna część miesięcznych wydatków tego gospodarstwa domowego, to wydatki na leki (około 300 zł). Ponadto pozostałe koszty utrzymania (tj. opłaty czynszowe, opłaty za energię, raty bankowe i pożyczkowe), wynoszą miesięcznie blisko 1.200 zł. Dodać należy, że wnioskodawca ponosi również wydatek 300 zł miesięcznie, związany z obowiązkiem alimentacyjnym wobec syna (vide: kserokopia oświadczenia K. B.). Analiza powyższego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie pozwala w ocenie Sądu stwierdzić, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, w postaci wpisu sądowego od skargi w kwocie 230 zł, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Kondycja finansowa strony związana z osiąganymi przychodami z tymczasowej umowy o pracę oraz dochodem matki z tytułu emerytury w powiązaniu z wydatkami ponoszonymi na utrzymanie wspólnego gospodarstwa domowego strony i jego matki, wydatkami na leczenie oraz wydatkami wnioskodawcy ciążącymi z na nim z tytułu obowiązku alimentacyjnego - uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazać również trzeba, że strona nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Dlatego też, przedstawione wyżej okoliczności przekonują, że skarżący wykazał, iż znajduje się w położeniu, uniemożliwiającym wyłożenie niezbędnych kosztów na tym etapie postępowania. W tym stanie rzeczy, stosując przepisy art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono zatem jak w sentencji postanowienia.