I SA/Bk 189/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2015 r., pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Na dzień 31 października 2015 r. Spółka zapłaciła kary pieniężne w łącznej wysokości 8.068.390,02 zł. Obecnie wobec Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. Wykonanie decyzji groziłoby utratą płynności finansowej, co skutkowałoby groźbą upadłości Spółki. Pełnomocnik podniósł również, że Spółka na dzień dzisiejszy ponosi duże straty, nie tylko nie osiągając planowanych zysków (co uniemożliwia zatrzymanie urządzeń do gry przez organy celne), ale także ponosząc straty finansowe. Do wniosku pełnomocnik dołączył: oświadczenie prezesa zarządu Spółki, który w piśmie z dnia 21 stycznia 2016 r. wskazał, że w latach 2012-2015 Spółka zapłaciła kary pieniężne z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w łącznej kwocie 8.068.390,02 zł i nadal toczy się wobec niej szereg postępowań w tym przedmiocie; listę księgowań na kontach analitycznych; listę zapisów kasowych/bankowych oraz rachunek zysków i strat Spółki za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Dodać trzeba, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a ich wykazanie jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Zdaniem Sądu, Spółka nie uczyniła tego w sposób uzasadniający objęcie jej ochroną tymczasową. Dołączone do akt dokumenty w postaci listy księgowań na kontach analitycznych, listy zapisów kasowych/bankowych oraz rachunek zysków i strat Spółki za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r., czy też ww. oświadczenie prezesa zarządu Spółki, nie świadczą o aktualnej sytuacji finansowej Spółki, a jedynie o tym, jakie kary zostały przez nią uiszczone. Informacja zawarta w oświadczeniu prezesa zarządu Spółki, nie oznacza sama w sobie, że zapłata (przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny) kary pieniężnej nałożonej w niniejszej sprawie w wysokości 12.000 zł, może wyrządzić Spółce znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Pełnomocnik nie przedstawił aktualnych danych o stanie majątkowym Spółki. Brak dokumentacji obrazującej rzeczywistą kondycję finansową Spółki uniemożliwia pozytywne rozpoznanie wniosku. Powyższa ocena argumentów strony zawartych we wniosku oraz ocena przedłożonych dokumentów jest zbieżna ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniach z dnia 9 lutego 2016 r. o sygn. II GZ 26/16, II GZ 27/16, II GZ 28/16, II GZ 29/16, II GZ 30/16, uchylił rozstrzygnięcia Sądu I instancji i oddalił wnioski Spółki o wstrzymanie wykonanie decyzji. W sprawach tych żądania Spółki w tym przedmiocie oparte były na analogicznej argumentacji i podobnie udokumentowane. Końcowo Sąd pragnie podkreślić, że nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem. W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.