I SA/Bk 191/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. K. D. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem P. D. oraz dwójką dzieci. Wnioskodawczyni wskazała ponadto, iż na miesięczny dochód rodziny składa się jej wynagrodzenie za pracę w wysokości około 1.900 zł netto oraz wynagrodzenie za pracę uzyskiwane przez męża w wysokości około 1.900 zł netto. W skład majątku K. D. i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym wchodzi mieszkanie w B. o powierzchni [...] m2 oraz samochód osobowy V. T., rok produkcji [...]. Skarżąca wszystkie posiadane i zgromadzone oszczędności przeznaczyła na zakup w/w samochodu osobowego. Wnioskodawczyni podkreśliła, iż spora kwotą bieżących dochodów przeznaczana jest na leczenie dwójki nieletnich dzieci. Młodsza córka ma asymetrię, refleks, alergię pokarmową i nietolerancję laktozy, co wymaga znacznych wydatków na rehabilitację, lekarzy i lekarstwa. Natomiast wydatki związane z utrzymanie gospodarstwa domowego pochłaniają pozostałą część dochodów miesięcznych (k. 35 -36). W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego tut. Sądu z dnia 25 maja 2009 roku K. D. oświadczyła, że miesięczne wydatki związane z bieżącym utrzymaniem jej rodziny kształtują się następująco: czynsz za mieszkanie – około 350 – 380 zł, telefon stacjonarny i komórkowy – około 84 zł, gaz – 34 zł, energia elektryczna – około 95-101 zł, opieka medyczna – 415 zł (za 3 miesiące), rehabilitacja – 60 zł, szczepienia dodatkowe – 1.770 zł, lekarstwa na alergię, refleks i nietolerancję laktozy – 120 zł, mleko Nutramigen – 13 zł tygodniowo, zakup żywności i odzieży - 2.000 zł, w tym 255 zł przedszkole, rata ubezpieczenia za samochód – 966 zł (161 zł miesięcznie), mandat karny – 300 zł, kurs zmniejszający ilość punktów karnych – 250 zł, zakup paliwa – 250 zł (k. 39, 42-55). W konkluzji skarżąca wywiodła, iż nie jest w stanie pokryć kosztów prowadzonego postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Do wniosku K. D. dołączyła zaświadczenia z zakładów pracy potwierdzające uzyskiwane przez jej rodzinę dochody (k. 40-41) oraz kopie dokumentów potwierdzających wydatki rodziny skarżącej (k. 42-55). Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna K. D. uzasadnia tezę, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała bowiem, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonkiem i dwójką dzieci. Źródłem utrzymania czteroosobowej rodziny pozostaje dochód w wysokości około 4.000 zł netto (wynagrodzenia za pracę k. 36, 40-41). Miesięczne wydatki związane z utrzymaniem rodziny kształtują się na poziomie około 3.000 zł. Nadto z uwagi na chorobę dzieci, rodzina skarżącej musi ponosić dodatkowe koszty leczenia tj. koszty wizyt lekarskich, zakupu leków, specjalnego mleka oraz kosztów rehabilitacji, co wiąże się z wydatkowaniem na ten cel, co najmniej kwoty około 400 zł miesięcznie. Majątek K. D. stanowi mieszkanie w B. o powierzchni [...] m2 oraz samochód osobowy V. T., rok produkcji [...]. Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu czteroosobowej rodziny skarżącej, który kształtuje się na poziomie około 4.000 zł, a także zestawienie stałych wydatków rodziny skarżącej, które (bez kosztów leczenia dzieci) wynoszą około 3.000 zł miesięcznie oraz brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż K. D. nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Końcowo należy podkreślić, iż orzeczenie w przedmiocie przyznania prawa pomocy rozstrzyga o zwolnieniu od kosztów sądowych na przyszłość tj. od daty wydania postanowienie, mając na uwadze datę złożenia wniosku. Wszelkie koszty sądowe, które zostały uiszczone zaś przed datą złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie podlegają zwrotowi z uwagi na, późniejsze zwolnienie od kosztów sądowych w konkretnej sprawie.