I SA/Bk 206/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lipca 2025 r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 28 kwietnia 2025 r. Nr 2001-IEE.7192.22.2025 w przedmiocie uchylenia postanowienia oddalającego skargę na czynność egzekucyjną p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , P. K. wniósł do tut. sądu administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z 28 kwietnia 2025 r. nr 2001-IEE.7192.22.2025 w przedmiocie uchylenia postanowienia oddalającego skargę na czynność egzekucyjną W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z 28 maja 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków skargi przez: podpisanie skargi (brak formalny) oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł (brak fiskalny) - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone stronie skarżącej w trybie zastępczym, po dwukrotnym awizowaniu, 13 czerwca 2025 r. (k. 27). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego upływał zatem w dniu 20 czerwca 2025 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Do tej daty również wpis nie został uiszczony, co potwierdził pracownik Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego sądu 30 czerwca 2025 r. (k. 28). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej : "p.p.s.a."). Przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a., a jedynym z nich jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Nie budzi wątpliwości, że podpis własnoręczny pod pismem jednoznacznie potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie zostało doręczone skarżącemu w trybie zastępczym, po dwukrotnym awizowaniu, 13 czerwca 2025 r. Tym samym termin do wykonania tego obowiązku upłynął stronie skarżącej w dniu 20 czerwca 2025 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego. Mając na uwadze powyższe, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto na zasadzie art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w 7 siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie, mimo prawidłowo doręczonego skarżącemu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w trybie zastępczym, nie uiszczono go w przewidzianym ustawowo siedmiodniowym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 20 czerwca 2025 r., co uzasadnia odrzucenie skargi również na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów orzeczono o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a.